Την αλλαγή χρονικής διάρκειας του Τοπικού Πόρου Ανάπτυξης και από πενταετές πρόγραμμα που είναι σήμερα να γίνει τετραετούς διάρκειας, προτείνει ο βουλευτής ΠΑΣΟΚ Κοζάνης, Πάρις Κουκουλόπουλος, με επιτολή του προς την Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας Κλιματικών Αλλαγών κ. Τίνα Μπιρμπίλη
Και τον Υφυπουργό κ. Ιωάννη Μανιάτη, προκειμένου όπως υποστηρίζει να ενόψει του «Καλλικράτη» να ταυτίζεται με μια ολόκληρη αυτοδιοικητική περίοδο.
Παραθέτουμε αυτούσια την επιστολή του κ. Κουκουλόπουλου και άρθρο που αναφέρεται στην πρότασή του για τον Τοπικό Πόρο Ανάπτυξης.
«Κυρία Υπουργέ
Το Τέλος Ανάπτυξης Βιομηχανικών περιοχών παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από λιγνιτικούς σταθμούς, αποτελεί μια μεγάλη κατάκτηση για τους Νομούς Αρκαδίας, Κοζάνης και Φλώρινας.
Πρόκειται για ένα σημαντικό αναπτυξιακό εργαλείο, μέσω του οποίου οι τοπικές κοινωνίες μπορούν να υλοποιήσουν έργα για την προστασία του περιβάλλοντος και την ανάπτυξη τους, προετοιμαζόμενες για τη μεταλιγνιτική περίοδο.
Η σημερινή Κυβέρνηση σχεδίασε και προωθεί μια μεγάλη διοικητική μεταρρύθμιση, μέσω του σχεδίου ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ, η οποία θα μας οδηγήσει στην αλλαγή του αυτοδιοικητικού της χάρτη.
Λόγω της μεγάλης αυτής μεταρρύθμισης τόσο σημαντικά χρηματοδοτικά εργαλεία, όπως είναι το Τέλος Ανάπτυξης, είναι απαραίτητο να μπουν σε νέες βάσεις, προκειμένου να λειτουργήσουν υπέρ των νέων αυτοδιοικητικών μονάδων, και των δύο βαθμών, που θα υπάρχουν απ’ την 1-1-2011 στους τρεις προαναφερόμενους Νομούς.
Γι’ αυτό προτείνω να αλλάξει η χρονική διάρκεια κάθε τέτοιου προγράμματος και από πενταετούς που είναι σήμερα να γίνει τετραετούς διάρκειας, προκειμένου να ταυτίζεται με μια ολόκληρη αυτοδιοικητική περίοδο.
Με τον τρόπο αυτό,
αφενός κάθε αιρετή αυτοδιοικητική αρχή που θα αναλάβει τις τύχες της νέας αυτοδιοικητικής μονάδας θα έχει τη δυνατότητα να υποβάλει στην κρίση των πολιτών τα έργα που προτίθεται να υλοποιήσει κατά τη διάρκεια της θητείας της, μέσω του ποσού που της αναλογεί από το Τέλος Ανάπτυξης, και
αφετέρου θα αξιοποιηθεί, μέσα από διαφανείς διαδικασίες, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο αυτό το σημαντικό χρηματοδοτικό εργαλείο, το οποίο συν τω χρόνω θα βαίνει μειούμενο, καθώς εξαρτάται ευθέως απ’ το πρόγραμμα εκμετάλλευσης των λιγνιτών.
Πιστεύω πως η πρόταση μου μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο διαβούλευσης με τη συμμετοχή όλων των αποδεκτών της παρούσας επιστολής, προκειμένου να παρθεί η ανάλογη απόφαση».
Ακολουθεί το άρθρο του κ. Κουκουλόπουλου:
«Η πρόταση μου για τον Τοπικό Πόρο Ανάπτυξης»
Η κρίση που διέρχεται η χώρα και η απειλή χρεοκοπίας δεν έχουν προηγούμενο στη μεταπολεμική ιστορία της Ελλάδας.
Είναι αποτέλεσμα χρόνιων παθογενειών και συμπεριφορών αλλά και μιας πρωτοφανούς ανευθυνότητας της απελθούσας Κυβέρνησης που αφαιρώντας και το τελευταίο ίχνος αξιοπιστίας της χώρας, έδωσε το δικαίωμα σε άσπονδους φίλους να της συμπεριφέρονται ως πειραματόζωο.
Δεν είναι εύκολο να προβλέψει κανείς τις εξελίξεις, αλλά είναι αυτονόητο πως το ζήτημα της διαφάνειας στη διαχείριση δημόσιων πόρων και αγαθών αποτελεί σήμερα καθολική απαίτηση του ελληνικού λαού, όρο κυριολεκτικά εκ των ων ουκ άνευ.
Στις πολιτικές συμπεριφορές και στις νοοτροπίες που οι θεσμοί καλλιέργησαν οφείλεται η κρίση και απ’ εδώ πρέπει να υπάρξει και η αφετηρία της λύσης του δράματος.
Ήδη η κοινωνία εμφανίζεται πιο ώριμη από την πολιτική τάξη και απαιτεί πειστικές και δίκαιες απαντήσεις.
Με αυτή τη ματιά πήρα την πρωτοβουλία να ζητήσω από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Ενέργειας, Περιβάλλοντος και Κλιματικών Αλλαγών να ξεκινήσει δημόσια διαβούλευση για τον Τοπικό Πόρο Ανάπτυξης με την κοινωνία και τους θεσμούς των τριών ενεργειακών Νομών Κοζάνης, Φλώρινας και Αρκαδίας.
Η πρόταση μου είναι πολύ απλή και συγκεκριμένη.
Όλοι οι φορείς διαχείρισης στους 3 Νομούς να δαπανήσουν μέχρι τις 31-12-2010 τα ποσά που τους αναλογούν έως τότε, σύμφωνα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο.
Από την 1-1-2011 ο πόρος να εξειδικεύεται και να διαχειρίζεται σε 4ετή βάση, ακολουθώντας τη δημοτική περίοδο.
Υπενθυμίζεται ότι μέχρι σήμερα τα Ε.Α.Π. (Ειδικά Αναπτυξιακά Προγράμματα) ήταν πενταετούς διάρκειας.
Η πρόταση μου αυτή δε στοχεύει στο να ρυθμίσει ζητήματα διαδικαστικού χαρακτήρα, αλλά να θέσει θέματα ουσίας.
Η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στον ΤΠΑ γεννά πλήθος ερωτημάτων. Θέτω μόνο δύο απ’ αυτά.
– Το εμπόριο προσδοκιών σε πολλές περιπτώσεις είναι προκλητικό αφού υπάρχουν φορείς 1ου και 2ου βαθμού αυτοδιοίκησης που εμφανίζονται να δεσμεύουν ποσά και για την επόμενη προγραμματική περίοδο, μέχρι τις 31-12-2016! Όλοι οι Δήμοι και οι Νομαρχίες με τη σημερινή τους μορφή καταργούνται.
Μέχρι που φτάνει, λοιπόν, το δικαίωμα να δεσμεύουμε το μέλλον, όταν το συλλογικό όργανο που αποφασίζει είναι υπό κατάργηση;
– Όσο και αν ακούγεται παράδοξο, απολογισμός του 2ου ΕΑΠ δεν έγινε ποτέ! Η τελευταία 5ετία κυριαρχήθηκε από καυγάδες σχετικά με τα ποσά που θα διαχειρίζεται κάθε φορέας. Ποιος θα ’χει δηλαδή το πάνω χέρι. Αυτή ήταν λογική συνέπεια της ολέθριας κυβερνητικής επιλογής να προχωρήσει σε αλλεπάλληλες αλλαγές στο πλαίσιο διαχείρισης, ακριβώς με αυτό το αντικείμενο. Ο πόρος στο Νομό μας απέφερε μέχρι σήμερα ποσά πάνω από 155 εκατ. ευρώ και οι τρέχουσες αποδόσεις είναι 17 εκατ. ευρώ ετησίως.
Δικαιούται κανένας μας να διαχειρίζεται, κατά το δοκούν, ένα τέτοιο πολύτιμο αναπτυξιακό εργαλείο χωρίς να δίνει λόγο πουθενά;
Θα μπορούσα να θέσω και άλλα ερωτήματα αλλά δεν έχει νόημα. Με την πρόταση που καταθέτω είναι καθαρό ότι επιτυγχάνονται δύο, τουλάχιστον, στόχοι.
1. Οι νέοι θεσμοί που θα ξεκινήσουν από το 2011 θα έχουν έναν πολύτιμο πόρο στη διάθεση τους για να προγραμματίσουν το μέλλον και να εξασφαλίσουν ταχύτητες μεγαλύτερες του μέσου όρου, και
2. Ο προγραμματισμός, ο απολογισμός και ο έλεγχος γίνονται αυτόματα πράξη αφού η σύμπτωση της διαχείρισης με τις δημοτικές περιόδους καθιστά ντε φάκτο το ζήτημα του ΤΠΑ, ένα απ’ τα κορυφαία ζητήματα του δημοσίου διαλόγου.





























