Ο επικεφαλής της Βουλγαρικής Διπλωματίας κ. Μλαντένοφ σε τηλεοπτική συνέντευξή του στη Νόβα Τελεβίζιγια εδήλωσε ότι:
<<Είναι πολύ σημαντικό διά εμάς να ανακάμψει η Ελλάδα και να ξαναβρεί τον δρόμο της ανάπτυξης και της προόδου.
Τρέφουμε συμπάθεια, βαθύ σεβασμό και έκδηλο ενδιαφέρον διά τα τεκταινόμενα εις την Ελλάδα. Με την κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας να αγωνίζεται διά την διάσωση της εθνικής οικονομίας και της διεθνούς αξιοπιστίας, και παράλληλα τον λαό να υπομένει στα επώδυνα μέτρα λιτότητας που, διά την σωτηρία του οποίου έχουν επιβληθεί. Ελλάδα και Βουλγαρία θα βαδίσουμε μαζί τον μακρύ δρόμο της ανόδου και της επιτυχίας.
Είναι περιττό να πούμε ότι η συνεργασία μας εις όλους τους τομείς, οι συναλλαγές μας, οι ανταλλαγές μας σε τουριστικό επίπεδο και οι γενικές δράσεις μας είναι άκρως ενθαρρυντικές>>.
Ας μην ξεχνούμε ότι πολύ πριν από την Ελλάδα, και συγκεκριμένα κατά την προηγούμενη εικοσαετία η Βουλγαρία υπέστη τα δεινά μιας οικονομικής κρίσης, με μαζική πτώχευση τραπεζών και υπερπληθωρισμό, που εξαφάνισε ακόμη και τις αποταμιεύσεις των πολιτών κ.λπ.
Από την πλευρά του, ο γνωστός οικονομικός αναλυτής της Βουλγαρίας Εμίλ Χάρσεφ (πρώην υποδιοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Βουλγαρίας) εξέφρασε την ανησυχία, ότι <<μόνο τα δέκα από τα 44 δισ, που θα λάβει η Ελλάδα με τη νέα δόση θα εισρεύσουν τελικά στην πραγματική οικονομία. Ενώ όλα τα υπόλοιπα θα κατευθυνθούν στην αναχρηματοδότηση των εμπορικών τραπεζών που σήκωναν το κύριο βάρος του προηγούμενου κουρέματος του χρέους>>. Επίσης προειδοποίησε ο κ. Χάρσεφ ότι:
<<Εύκολος και γρήγορος δρόμος διά την έξοδο από την κρίση δεν υπάρχει διά μία υπερχρεωμένη χώρα, όπως δείχνει, εξάλλου η εμπειρία και της ίδιας της Βουλγαρίας που χρειάσθηκε να περάσουν πολλά χρόνια και να γίνουν πολλές θυσίες διά να ξεπεράσει τα δικά της οικονομικά προβλήματα με περικοπές των δημοσίων εξόδων και το σφίξιμο των ζωναριών του κόσμου>>.
Εδώ θα έπρεπε να απαντήσουμε εις τους Βούλγαρους Αξιωματούχους ότι υπάρχουν κάποιες διαφορές μεταξύ των δύο λαών μας.
Οι Βούλγαροι είναι ένας λαός υπάκουος και πειθαρχικός. Έμαθε να αντιμετωπίζει το παρόν με υπομονή και να ατενίζει το μέλλον με ελπίδα και αισιοδοξία.
Αντίθετα, οι Έλληνες, με την ανυπομονησία και την απαισιοδοξία που τους διακατέχει, πολλές φορές πικραίνουν το παρόν αδικαιολόγητα και επικίνδυνα, φαρμακώνοντας στην συνέχεια το μέλλον όχι μόνο το δικό τους, αλλά και των παιδιών τους. Η ύφεση θα υποχωρήσει αργά αλλά σταθερά. Και η Ελλάδα θα ανακάμψει σίγουρα.
Όσο διά την φιλία και συνεργασία των δύο λαών μας, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή αποδίδει τα μέγιστα εις τις δύο χώρες.
Γράφει:
η Χρυσάνθη
Νικολαϊδου- Θραψανιωτάκη
Καθηγήτρια – Φιλόλογος
