Η εκπομπή Ραδιοεφημερίδα με την Αναστασία Κοτζακόλιου φιλοξένησε τον Υπάτιο Μωυσιάδη, καθηγητή οικονομικών της ενέργειας, CEO της Wattcrop και Συνιδρυτή του True Story Radio.
Η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από το μεγάλο κόστος ενέργειας και ειδικότερα για την αξιοποίηση του δικτύου τηλεθέρμανσης σε προσιτές τιμές για τους καταναλωτές, δεδομένης και της αύξησης που θα γίνει στα τιμολόγια της ΔΕΤΗΠ και τον αντίκτυπο που θα έχει στις τσέπες των καταναλωτών.
Η τεχνολογία και η επιστήμη όμως μπορούν να βοηθήσουν προς την κατεύθυνση πιο οικονομικής θέρμανσης και όπως τόνισε ο κ. Μυωσιάδης, σε παγκόσμιο επίπεδο υπάρχουν καλές σχετικές πρακτικές. Σε επίπεδο Μ. Βρετανίας, π.χ. η τηλεθέρμανση αποτελεί καλή πρακτική της ΕΕ, το οποίο προωθεί και χρηματοδοτεί ως λύση για πράσινη θέρμανση. Η μέση τιμή θέρμανσης στη Μ. Βρετανία πάει στα 4 λεπτά την κιλοβατώρα και μπορεί να φτάσει μέχρι τα 5,4 λεπτά την κιλοβατώρα, ανάλογα με το είδος του καυσίμου που χρησιμοποιεί ο κάθε πάροχος.
Μετά την καύση λιγνίτη τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια που αποσύρονται οδηγούν τους τοπικούς άρχοντες σε πρακτικές αλλαγής του μείγματος καυσίμου. Όπως τόνισε ο κ. Μωυσιάδης, στη Λετονία υπάρχουν τρεις διαφορετικές τεχνολογίες: Η καύση βιομάζας, η ηλιοθερμία (χιλιάδες πλαίσια σε χωράφια σαν θερμοσίφωνες, όπως τα Φ/Β, που παράγουν ηλεκτρισμό και ζεσταίνουν νερό) και τα Φ/Β, άρα η τοπική εκεί Τ/Θ έχει τρεις διαφορετικές τεχνολογίες που συνδυάζονται για να παράγουν την θερμική ενέργεια που χάθηκε όταν έκλεισε το εργοστάσιο.
Στη Σλοβενία καίνε υποπροϊόντα ξύλου που χρησιμοποιούνται στην καύση για να παραχθεί το ζεστό νερό. Ένα άλλο παράδειγμα είναι η καύση σκουπιδιών ή η ξήρανση και καύση λυματολάσπης, που η Πτολεμαΐδα μάλιστα έχει και τον βιολογικό καθαρισμό και με άλλα υποπροϊόντα του αγροτικού τομέα θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν για αυτό το σκοπό, όπως ανέφερε ο κ. Μωυσιάδης, καταλήγοντας πως «πολλές διαφορετικές τεχνολογίες συνδυαστικά θα μπορούσαν να δώσουν μια μακροχρόνια λύση στο πρόβλημα της τηλεθέρμανση Πτολεμαΐδας».
Ερωτηθείς αν θα μπορούσαν οι εν λόγω λύσεις να μειώσουν το κόστος της ενέργειας στον καταναλωτή, ο κ. Μωυσιάδης τόνισε πως συνήθως οι καλές πρακτικές συνδέονται με τη διπλή τιμολόγηση στο τιμολόγιο που λαμβάνει ο καταναλωτής, με το ένα σκέλος να αφορά τα έξοδα για τη λειτουργία της εταιρείας και το κομμάτι που έχει να κάνει με το κόστος του καυσίμου.
Όταν μιλάμε για τηλεθερμάνσεις η καλή πρακτική λέει ότι πρέπει να φύγουμε από την εξάρτηση από έναν προμηθευτή και επίσης να υπογράφονται μακροχρόνιες συμβάσεις αγοράς ενέργειας που δίνουν σε μια επιχείρηση και στους πελάτες της σταθερές τιμές 10ετίας ή 15ετίας. «Από αυτά τίποτα δεν συνέβη στην τηλεθέρμανση Πτολεμαΐδας. Αφήσαμε τα πράγματα στην τύχη τους και οδηγηθήκαμε εδώ που φτάσαμε σήμερα», σημείωσε, λέγοντας πως δεν έγιναν παρεμβάσεις για τηλεθερμάνσεις με ΑΠΕ:
«Θα μπορούσαν να γίνουν επενδύσεις Φ/Β και ηλιοθερμίας ή λυματολάσπη και να αποκτηθεί πλήρης παραγωγή και σε αυτό το διάστημα θα μπορούσαν να έρθουν στον ιδιωτικό τομέα και να εξασφαλίσουν τιμή κιλοβατώρας για τους ηλεκτρολέβητες που πήραν (μια λύση που είναι αμφίβολο αν ήταν σωστή) για να εξασφαλίσουν σταθερές τιμές», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Επίσης, σημείωσε πως ο σχεδιασμός μακροχρόνιας ενεργειακής πολιτικής απαιτεί προσεκτικούς σχεδιασμούς, μιας και δεν έχει η ίδια επενδύσεις, λέγοντας πως «να μην χρησιμοποιείται η Τ/Θ μοχλός πίεσης για να κρατηθούν ανοιχτά τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια ανοιχτά», είπε ακόμη.
Τέλος, τόνισε πως το 2019 έγινε κρούση στο δήμο Εορδαίας και στον δήμαρχο όπου ζητήθηκε από επενδυτές να κάνουν επένδυση ηλιοθερμίας με 100% ανάληψη του κόστους από επενδυτές και θα έδιναν σταθερή τιμή κιλοβατώρας στην τηλεθέρμανση, ζητώντας όλα τα στοιχεία για τα θερμικά στοιχεία για να κάνουν την ανάλυση της επένδυσης, σε τιμή 50-500 λεπτά την θερμική κιλοβατώρα. Αυτά τα στοιχεία δεν δόθηκαν ποτέ, τόνισε, λέγοντας πως υπήρχαν ευκαιρίες, που δεν αξιοποιήθηκαν, αντ’ αυτού έκλεισαν πόρτες, κατέληξε.
