Μια άποψη του επίκαιρου και πάλι, θέματος ( και ασφαλώς όχι ζητήματος, αφού για εμάς δεν έπρεπε να είναι ποτέ, αυτοί ψάχνουν για πολιτιστική και ιστορική ταυτότητα, όχι εμείς) της ονομασίας των Σκοπίων.
Το ότι μόνο με την αριστερά θα περνούσαν τόσα μέτρα χωρίς να ανοίξει ρουθούνι σε ολόκληρη τη χώρα, το περιμέναμε πολλοί.
Το ότι θα έφτανε η στιγμή όπου θα διαχειριζόταν ένα τόσο σημαντικό ζήτημα όπως αυτό της ονομασίας της FYROM, χωρίς να έχουν καμία απολύτως ξεκάθαρη και ενιαία θέση ως κυβέρνηση, ξεπερνά τη νοημοσύνη σχεδόν κάθε Έλληνα πολίτη.
Αλήθεια περιμένει κανείς, μη έχοντας ενιαία θέση η κυβέρνηση, με μέρος μάλιστα βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ να καιροσκοπούν σχεδόν υπέρ της γείτονας χώρας, τους υπόλοιπους να ψάχνουν τρόπο πως να το πουλήσουν στο πολιτικό κοινό τους προς αποφυγή περαιτέρω πολιτικού κόστους και τον κ. Κοτζιά σε ρόλο διαιτητή, μη υπερασπιζόμενοι καν το αυτονόητο, της θέσεως Καραμανλή του 2008 να έχει θετική έκβαση αυτό το τόσο σημαντικό ζήτημα για την χώρα μας;
Απαισιόδοξος εκ φύσεως δεν είμαι ποτέ, ρεαλιστής όμως πάντα.
Με ένα κυβερνητικό σχηματισμό που είναι τόσο ανορθόδοξα δομημένος, σε ιδεολογικό αλλά και πολιτικό υπόβαθρο, ας μη γελιόμαστε και εύχομαι να κάνω λάθος, εκτιμώ πως θα επιδεινώσει τη θέση της χώρας στο θέμα της ονομασίας.
Το λεγόμενο πολιτικό «ζόρι» το έχουν οι γείτονες, όχι εμείς. Θεωρώ πως εάν αφήναμε το τόσο σημαντικό αυτό ζήτημα «στον αέρα», έτσι ως ήταν μέχρι τώρα δηλαδή, θα έφερνε σε ακόμη δυσκολότερη θέση αυτούς και όχι εμάς για λόγους που αρκετοί γνωρίζουμε, αλλά σε αυτούς επιφυλάσσομαι να αναφερθώ στο μέλλον.
Λύση με μια κυβέρνηση που δεν είναι δομημένη πολιτικά αλλά και ιδεολογικά, είναι σχεδόν απίθανο να βρεθεί.
Ας μην τρέφουμε αυταπάτες λοιπόν παρασυρόμενοι με ακραίες εξάρσεις, είτε ακροδεξιές,είτε ακροαριστερές.
Το ζήτημα είναι αμιγώς πολιτικό και αυτός που βλέπει μακρύτερα σε πολιτικό χρόνο, είναι και αυτός που θα βγει οφελημένος. Υπομονή και πολιτικό όραμα χρειάζεται σε μια περιοχή σαν τα Βαλκάνια.
Κάτανας Χάρης
