Η καθημερινότητα ως μια μάχη με την αθωότητα που κρύβουμε μέσα μας. Η απόδειξη ότι δεν μεγαλώνουμε ποτέ, μένουμε πάντα παιδιά. Δε χρειάζεται να βρούμε το ταξίδι. Είναι ήδη μπροστά μας. Τον εαυτό μας χρειάζεται να βρούμε.
Cheryl: What if I forgave myself? I thought. What if I forgave myself even though I’d done something I shouldn’t have? What if I was a liar and a cheat and there was no excuse for what I’d done other than because it was what I wanted and needed to do? What if I was sorry, but if I could go back in time I wouldn’t do anything differently than I had done?
Η Cheryl, απογοητευμένη μετά τον πρόωρο θάνατο της μητέρας της, πήρε κάθε λάθος δρόμο στη ζωή, που την οδήγησε σε αυτοκαταστροφική συμπεριφορά και δυσλειτουργικές σχέσεις. Με αποκορύφωμα τον χωρισμό από τον σύζυγό της, έχοντας χάσει κάθε ελπίδα και πολλά βάρη στους ώμους της, παίρνει μια απόφαση. Να διανύσει 1,100 χιλιόμετρα, μια διαδρομή στην κορυφογραμμή του Ειρηνικού, μέσα στην Αμερικανική έρημο..
Η αληθινή ιστορία της Cheryl Strayed όπως την εξιστόρησε η ίδια στο βιβλίο της ”Wild: From Lost to Found on the Pacific Crest Trail” που είναι ένα μοναχικό οδοιπορικό ταξίδι προς αναζήτηση των βαθύτερων μυστικών της ψυχής. Η Reese Witherspoon αμακιγιάριστη, “τσαλακωμένη”, υποδύεται με επιτυχία μια γυναίκα μόνη, κατεστραμμένη από τα πολλά σφάλματα της, στιγματισμένη από τον χαμό της πολυαγαπημένης της μητέρας, η οποία διψά για μια νέα αρχή. Ο Καναδός σκηνοθέτης Jean-Marc Vallée -περισσότερο γνωστός για την περσινή του ταινία, το Dallas Buyers Club- μας παρουσιάζει ισορροπημένα μια ανθρώπινη ταινία, με μικρές δόσεις αγωνίας ως προς τους κινδύνους (ηθικούς και πρακτικούς) που μπορεί να αντιμετωπίσει κάποιος στην άγρια φύση, μια διαφάνεια που φανερώνει την νοσταλγία για τα παιδικά χρόνια και τις ουλές που αφήνει οτιδήποτε μας έχει επηρεάσει πολύ στη ζωή μας, είτε είναι σχέση, είτε είναι μια δύσκολη κατάσταση. Μας εισάγει βαθύτερα στον ψυχικό κόσμο της Cheryl μέσω φλας-μπακ, στα οποία θυμάται η ίδια εικόνες από την ζωή της, κυρίως την σχέση με την μητέρα και τον σύζυγο της, οδηγώντας τον θεατή όχι μόνο στην διαδρομή, αλλά και στο να διαβάσει άμεσα τις σκέψεις της, μέσα από περιγραφές στο ημερολόγιο των περιπετειών της. Όλα αυτά με τελικό σκοπό να επιβεβαιώσει ότι μια από τις ισχυρότερες και περισσότερο καθοριστικές σχέσεις της ζωής μας είναι αυτή που έχουμε με την μητέρα μας. Η θέση της δεν αναπληρώνεται, ορίζει τα πάντα μας. καθώς επίσης και την επιτακτική ανάγκη κάποιες φορές να αφήνουμε πίσω το παρελθόν για έναν καινούργιο δρόμο..
