Ο πρόεδρος της ΚΕΕΕ, Γιάννης Βουτσινάς, υποστηρίζει ότι ενδεχόμενη μείωση των ωρών εργασίας χωρίς αύξηση παραγωγικότητας θα αυξήσει το κόστος εργασίας και θα πιέσει ιδιαίτερα τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜμΕ). Αναγνωρίζει ότι η συζήτηση για λιγότερες ώρες εργασίας είναι θεμιτή, αλλά μόνο εφόσον προηγηθούν μεταρρυθμίσεις, όπως ενίσχυση της παραγωγικότητας, ψηφιακός μετασχηματισμός, βελτίωση δεξιοτήτων και σταθερό οικονομικό περιβάλλον. Η δήλωση αναλυτικά:
«Η πρόταση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, Νίκου Ανδρουλάκη, για μείωση του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας στις 32 ή 35 ώρες με πλήρεις αποδοχές είναι εκ πρώτης όψεως ελκυστική, αλλά δεν «αντέχει» στην πραγματική οικονομία. Η Ελλάδα παραμένει σημαντικά πίσω σε παραγωγικότητα: περίπου 46% του μέσου όρου της Ευρωζώνης στο ΑΕΠ ανά ώρα εργασίας και περίπου 30% χαμηλότερα από τον μέσο όρο της ΕΕ, ενώ υπολείπεται ακόμη των επιπέδων του 2009. Σε αυτό το περιβάλλον, η οριζόντια μείωση του χρόνου εργασίας με ίδιες αποδοχές σημαίνει αύξηση κόστους χωρίς αντίστοιχη αύξηση παραγωγής. Το βάρος θα πέσει κυρίως στις πολύ μικρές επιχειρήσεις, που αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής αγοράς. Για αυτές, ένα τέτοιο μέτρο συνεπάγεται πρακτικά προβλήματα όπως η αδυναμία κάλυψης ωραρίου και η περαιτέρω αύξηση λειτουργικού κόστους. Επιπλέον, οι επιχειρήσεις αυτές αντιμετωπίζουν μεγάλες ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό.
Η ΚΕΕΕ δεν απορρίπτει τη συζήτηση για τη μείωση του χρόνου εργασίας. Προϋπόθεση, όμως, είναι να προηγηθεί ουσιαστική ενίσχυση της παραγωγικότητας: επενδύσεις στον ψηφιακό μετασχηματισμό, αναβάθμιση δεξιοτήτων, μείωση μη μισθολογικού κόστους και σταθερό επιχειρηματικό περιβάλλον. Και όλα αυτά στη βάση ότι οι πολύ μικρές επιχειρήσεις δεν είναι μια «διαθρωτική αδυναμία» της ελληνικής οικονομίας αλλά η πραγματική οικονομία. Δηλώσεις χωρίς τεκμηρίωση και κοστολόγηση δημιουργούν μη ρεαλιστικές προσδοκίες στους εργαζόμενους και αβεβαιότητα στις επιχειρήσεις. Το ζητούμενο δεν είναι τα συνθήματα, αλλά εφαρμόσιμες πολιτικές.
Η ΚΕΕΕ καλεί όλες τις πολιτικές δυνάμεις να καταθέσουν ολοκληρωμένες προτάσεις με σαφές κόστος και μελέτη επιπτώσεων, ιδίως για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τον κορμό τους τις πολύ μικρές επιχειρήσεις που αποτελούν την συντριπτική πλειονότητα τους. Ο διάλογος για το μέλλον της εργασίας απαιτεί τεκμηρίωση και ρεαλισμό».
