Κάποιες φορές νιώθω πως οι κυβερνώντες πρέπει να θεωρούν μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού περιορισμένης διανοητικής ικανότητας. Δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς την συνειδητή κοροϊδία και τα κραυγαλέα ψέματα με τα οποία “ταίζουν” καθημερινά την ελληνική κοινή γνώμη. Στην αρχή είχαμε την “διαπραγμάτευση” όπου για ένα διάστημα μεγαλύτερο των 6 μηνών παρίσταναν πως διαπραγματεύονται. Mη κάνοντας στην πραγματικότητα απολύτως τίποτα και αφήνοντας απλά τον χρόνο να περάσει. Στραγγίζοντας το ελληνικό κράτος από τα αποθεματικά του, κάνοντας παύση πληρωμών και κλείνοντας τις τράπεζες. Το τίμημα της ανύπαρκτης διαπραγμάτευσης κόστισε στην ελληνική οικονομία ένα ποσό που υπολογίζεται από 30 έως 210 δις ευρώ (σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα του πρακτορείου Reuters).
Στην συνέχεια είχαμε την κολοσσιαίου μεγέθους εξαπάτηση που υπέστη η πλειοψηφία του “ΟΧΙ” (αλλά και του “ΝΑΙ”), στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Όπου αφού η κυβέρνηση οργάνωσε ένα απολύτως διχαστικό δημοψήφισμα που θύμισε παλιότερες δεκαετίες, στην συνέχεια πήρε το “ΟΧΙ” και κατά παράβαση της εντολής της πλειοψηφίας, το έκανε… “Συμφωνία”. Μάλιστα το τελικό τρίτο μνημόνιο, ήταν χειρότερο σε όρους ακόμα και από το “ΟΧΙ” στην προηγούμενη “Συμφωνία” του Γιούνκερ, που ψήφισε ο ελληνικός λαός.
Συνεχίζοντας, ο κ. Τσίπρας, αποφασίζοντας ότι θέλει να απαλλαγεί από τα “βαρύδια” των δραχμιστών (που η δημαγωγική πολιτική του τόσα χρόνια εξέθρεψε), οδήγησε την χώρα σε εθνικές εκλογές. Καθαρά για εσωτερικούς λόγους του κόμματός του, η χώρα μπήκε μέσα σε διάστημα 6 μηνών σε εκλογική διαδικασία ξανά. Αδιαφορώντας για την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που βρίσκονταν τότε η χώρα και η ελληνική οικονομία.
Και μετά από όλον αυτόν τον κυκεώνα, οι ταλαίπωροι πολίτες αυτής της χώρας νομίζαμε ότι αυτή η κυβέρνηση άρχισε να “σοβαρεύεται”. Αφού πήραν τα 12 δις με την ψήφιση των πραπαιτούμενων και ολοκληρώθηκε η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών πριν μια εβδομάδα, ξανάρχισε το… θέατρο. Όντας υποχρεωμένοι να εφαρμόσουν τις μειώσεις σε συντάξεις που οι ίδιοι ψήφισαν, προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα επίπλαστο σκηνικό “διαπραγμάτευσης” και “σύγκρουσης” με τους δανειστές αλλά και με τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης. Στην αρχή με την σύγκλιση του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών, όπου εξελίχθηκε σε μια σκηνοθετημένη παρωδία από πλευράς κυβέρνησης και απίστευτου μεγέθους κοροϊδία προς τους πάντες. Ο κ. Τσίπρας θέλησε να κάνει συνένοχους τα υπόλοιπα κόμματα, προσπαθώντας να εκμαιεύσει την υποστήριξή τους. Και όταν βεβαίως αυτά αρνήθηκαν, βγήκε να μιλήσει για την “υπονομευτική τους στάση”. Υποθέτω πως μάλλον θα τους κατηγορούσε που αρνήθηκαν να συμφωνήσουν με τις μειώσεις σε συντάξεις που ο ίδιος υπέγραψε και να τις υπερψηφίσουν στην βουλή.
Τέλος, τις τελευταίες μέρες παρακολουθύμε την τελευταία “πράξη” του θεατρικού έργου. Η κυβέρνηση δείχνει να διαμορφώνει ένα σκηνικό σύγκρουσης με τους δανειστές, αρνούμενη να εφαρμόσει τις μειώσεις που η ίδια υπέγραψε πριν λίγους μήνες. Σε αυτήν την περίπτωση, είναι δύο οι πιθανοί λόγοι που αυτό γίνεται: Η πρώτη πιθανότητα είναι να έχουμε ένα ακόμα “θέατρο”, όπου προσπαθούν να δείξουν στην κοινή γνώμη πως “αντιστέκονται”, ενώ έχουν ήδη αποφασίσει να εφαρμόσουν κανονικά της τραγικές μειώσεις που υπέγραψαν. Η δεύτερη πιθανότητα είναι το ίδιο κακή (ως προς την συμπεριφορά τους) και την έχουμε δει πολλές φορές από αυτήν την κυβέρνηση. Να μην θέλουν να εφαρμόσουν αυτά που υπέγραψαν. Συμπεριφερόμμενοι σαν κοινοί απατεώνες που ενώ ψηφίζουν νομοσχέδια για να παίρνουν τα λεφτά από τους δανειστές, στην συνέχεια δεν εφαρμόζουν αυτά που ψηφίζουν. Την συγκεκριμένη τακτική εφάρμοσε κατά κόρον η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, κατά το διάστημα 2009-2011. Ήδη υπήρξε η απίστευτη δημόσια δήλωση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Ε. Αποστόλου πριν 6 ημέρες, κατά την διάρκεια της κατάθεσης του νομοσχεδίου που προβλέπει την επιστροφή από τους αγρότες 320 εκ ευρώ, που έλαβαν ως ενισχύσεις κατά τα έτη 2008-2009. Ο κ. Αποστόλου δήλωσε δημοσίως ότι δεν θα εφαρμόσει ποτέ την τροπολογία που καταθέτει και “καταλαβαίνουμε γιατί την καταθέτει…”!!! Το ότι εδώ και χρόνια οι ελληνικές κυβερνήσεις αρνούνται να εφαρμόσουν αυτά που υπογράφουν, το γνωρίζουμε. Και δυστυχώς το γνωρίζουν και οι δανειστές στην Ευρώπη, που τόσο χρόνια μας κατηγορούν για αυτό. Απλά υπήρξε ίσως η πρώτη φορά, που η ελληνική κυβέρνηση το… παραδέχεται δημοσίως. Ίσως λοιπόν, αφού η κυβέρνηση εκμεταλλεύτηκε την παραχώρηση των δανειστών να δώσουν τα 12 δις της ανακαφαλαιοποίησης χωρίς την εφαρμογή των συγκεκριμένων “καυτών” προαπαιτούμενων, έρχεται τώρα η ελληνική κυβερνηση αφού πήρε τα χρήματα, να το “παίξει δύσκολη”. Πιθανώς να έχουν στο μυαλό τους οι κυνερνώντες να εξαντλήσουν πάλι εντελώς τα χρήματα της Ελλάδας, μέχρι να υπογράψουν πάλι κακήν κακώς.
Δεν θα μετρήσω τα “λόγια” μου. Αυτή η κυβέρνηση, είναι μακράν ότι χειρότερο και πιο καταστρεπτικό έχει δει η χώρα εδώ και πολλές δεκαετίες. Στα πλαίσια της (σωστής) καταψήφισης και τιμωρίας του παλιού πολιτικού συστήματος, οι απογοητευμένοι Έλληνες (κυρίως οι πρώην “Πασοκοι”…) ψήφισαν ένα τραγικό μόρφωμα που μαστίζεται από έναν απίστευτο συνδιασμό ύψιστης ανικανότητας, κρατικισμού και ακροαριστερής ιδεοληψίας. Ότι χειρότερο έχει δει ποτέ η Ελλάδα.
pkilintzis@gmail.com
