Αν ο Προμηθέας ήταν ο πρώτος εθελοντής που μπορεί να εντοπιστεί μέσα στις σελίδες του μύθου, αυτός που περισσότερο ίσως επηρέασε τη εξέλιξη και την εδραίωση της ιδέας ήταν ο καλός Σαμαρείτης της χριστιανικής παραβολής. Αν επιχειρήσουμε σήμερα να βρούμε έναν αποδεκτό ορισμό για τον εθελοντισμό, σίγουρα θα μιλήσουμε για ανιδιοτέλεια, για προσφορά έργου χωρίς αμοιβή ή ανταπόδοση και κυρίως για οικειοθελή προσωπική απόφαση, η οποία σε καμία περίπτωση δεν επιβάλλεται, δεν διατάσσεται και δεν αποτελεί υποχρέωση.
Οι δύο τομείς όπου ο εθελοντισμός έχει τη μεγαλύτερη εφαρμογή είναι η κοινωνία και το περιβάλλον. Οι περισσότεροι εθελοντές του πλανήτη προσφέρουν σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες (θύματα πολέμων ή φυσικών καταστροφών, περιθωριοποιημένους, εθισμένους, φτωχούς, ηλικιωμένους κτλ) και στην αειφορία του φυσικού περιβάλλοντος (διατήρηση της ισορροπίας των οικοσυστημάτων, προστασία απειλούμενων ειδών κτλ).
Βασική αρχή στον εθελοντισμό είναι να ακούς την κοινωνία και να αφουγκράζεσαι τη φύση. Να κατανοείς τις πραγματικές ανάγκες και να συνεισφέρεις αυτό που χρειάζεται, όχι αυτό που σου περισσεύει. Ο εθελοντής δεν επιλέγει τι θα προσφέρει, οι ανάγκες ορίζουν τι χρειάζεται. Ο εθελοντής εμφανίζεται μετά την ανάγκη. Ας σταματήσουν, λοιπόν, να χρησιμοποιούν ασύστολα τον όρο “εθελοντής” κάποιοι που θέλουν να κάνουν το δικό τους πρόγραμμα, όχι καλύπτοντας ανάγκες αλλά προβάλλοντας τη μηδαμινότητά τους.
Ο εθελοντισμός είναι παιδί της Κοινωνίας των Πολιτών, της ανοικτής κοινωνίας, της ενεργού κοινωνίας. Δεν είναι κομματικό παρακλάδι. Γιατί αυτό που συνενώνει ανθρώπους από διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, ιδεολογίες, χρώματα και επαγγέλματα, είναι η προτεραιότητα στον κοινό σκοπό και όχι τα μικροπολιτικά κέρδη κάποιου κόμματος.
Επειδή στις μέρες μας καταρρέουν παταγωδώς κάποιες κοινωνικές πρωτοβουλίες εθελοντικού χαρακτήρα (Κιβωτός του κόσμου), αφήνοντας πικρή γεύση σε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, αυτό που πρέπει να σκεφτόμαστε είναι πως και ο εθελοντισμός χρειάζεται γύρω του ένα δίχτυ προστασίας. Οι εθελοντικές συσπειρώσεις πρέπει να προστατευτούν ως κόρη οφθαλμού από τους κάθε είδους τυχοδιώκτες.
Λαμπρό παράδειγμα, και αφορμή για το σημερινό άρθρο, η εθελοντική κοινωνία που μεγαλουργεί και εμπνέει στην Αναρράχη και στο Εμπόριο, η οποία οργάνωσε φέτος για 6η χρονιά τη γιορτή παιδικής δημιουργίας και ευρηματικού παιχνιδιού “Πολικό Εξπρές”. Συγχαρητήρια στους εκατοντάδες εθελοντές, στους εκπαιδευτικούς, τις επιχειρήσεις και τον Δήμο Εορδαίας, που στηρίζουν τέτοιες πρωτοβουλίες.
Έρρωσθε!
}… ο εθελοντισμός είναι τέκνο της ανάγκης και όχι παιχνίδι αυτο-προβολής… ~
