Να ιδιωτικοποιηθεί ο ΑΔΜΗΕ ή ως έσχατη λύση να φύγει από τον έλεγχο της ΔΕΗ αλλά να παραμείνει υπό κρατικό έλεγχο, είναι τα δύο εναλλακτικά σενάρια που περιλαμβάνει η ελληνική πρόταση προς τους πιστωτές σχετικά με τον διαχειριστή των δικτύων ηλεκτρισμού.
Διαβάζοντας τα προαπαιτούμενα μέτρα (prior actions) της ελληνικής πρότασης στο κεφάλαιο Ενέργεια, η «τρίπλα» της κυβέρνησης προκειμένου να μην περάσει η ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ είναι και η μοναδική διαφοροποίηση ως προς την πρόταση Γιούνκερ.
Χωρίς να είναι γνωστό αν αυτό θα γίνει αποδεκτό από τους δανειστές, η πρόταση αναφέρει πως η κυβέρνηση καλείται να κάνει «αμετάκλητα βήματα για την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ (με την ανακοίνωση συγκεκριμένης ημερομηνίας υποβολής προσφορών) ή εναλλακτικά να προετοιμάσει ως τονΟκτώβριο του 2015 ένα εναλλακτικό σχήμα με ισοδύναμα αποτελέσματα από πλευράς ανταγωνισμού σε ευθυγράμμιση με τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές και με σκοπό τον πλήρη ιδιοκτησιακό διαχωρισμό της εταιρείας από τη ΔΕΗ, εξασφαλίζοντας την ανεξαρτησία του».
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Σημαίνει να υιοθετηθεί για τον ΑΔΜΗΕ το μοντέλο του ιδιοκτησιακού διαχωρισμού που με άλλη μορφή ίσχυε πριν από το νόμο 4001/2011. Αν και δεν περιγράφεται με τόση λεπτομέρεια, εντούτοις πρόκειται για το μοντέλο που προβλέπει ότι ο ΑΔΜΗΕ θα πάψει να είναι 100% θυγατρική της ΔΕΗ και θα δημιουργηθεί στη θέση του μια νέα εταιρεία, η οποία θα ελέγχεται από το Δημόσιο. Με την κυβερνητική πρόταση, δεν προκύπτει ιδιωτικοποίηση, αφού ο έλεγχος παραμένει στο Δημόσιο, ο ΑΔΜΗΕ φεύγει ωστόσο από τον έλεγχο της ΔΕΗ, ώστε να διασφαλιστεί η επί ίσοις όροις πρόσβαση όλων των συμμετεχόντων στο δίκτυο και κατ΄ επέκταση στην αγορά ηλεκτρισμού. Υπό όρους και εφόσον εφαρμοστεί το μοντέλο του παλιού ΔΕΣΜΗΕ, θα μπορούσαν να εισέλθουν στο μετοχικό κεφάλαιο της νέας εταιρείας και ιδιώτες με μικρότερα μερίδια ή ακόμη και να διατηρήσει κάποιες μετοχές η ΔΕΗ. Θυμίζουμε ότι ο ΔΕΣΜΗΕ ανήκε σε ποσοστό 51% στο Δημόσιο και 49% στη ΔΕΗ με πρόβλεψη για είσοδο και ιδιωτών.
Στη θεωρία όλα τα παραπάνω είναι συμβατά με το ευρωπαϊκό δίκαιο, το ερώτημα ωστόσο είναι αν θα τα δεχθούν οι θεσμοί, αφού για να διασφαλισθεί η λειτουργία του ανταγωνισμού θα πρέπει το μοντέλο να εφαρμοστεί σωστά και στην πράξη.
Πηγή-διαβάστε ολόκληρο το άρθρο:www.energypress.gr
