Για τα 80 χρόνια από το ολοκαύτωμα του Μεσοβούνου από τους Ναζί κατακτητές και τους συνεργάτες τους
80 χρόνια μετά!
Το Μεσόβουνο ήταν ένα από τα πρώτα χωριά της πατρίδας μας που πήρε τα όπλα κατά των κατοχικών αρχών και ένα από τα πρώτα που γνώρισαν τα μαζικά αντίποινα της ναζιστικής Βέρμαχτ και των Ελλήνων συνεργατών τους, με δύο μαζικά ολοκαυτώματα και εκατοντάδες νεκρούς, με την εκτέλεση 157 ανδρών 16 έως 65 ετών στις 23-10-1941, τη μαζική εξόντωση των κατοίκων τον Απρίλη του 1944 και την ολοσχερή καταστροφή του χωριού.
Οι ήρωες πρόγονοι μας αντιστάθηκαν στους φασίστες εισβολείς μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του ΚΚΕ. Όπως οι ίδιοι οι αντίπαλοι ομολογούν, μέσω της έκθεσης που συνέταξε ο δοσίλογος, διορισμένος από τους Γερμανούς, νομάρχης Κοζάνης Γεωργαντάς και αναφέρει χαρακτηριστικά: «Οι κάτοικοι του χωρίου τούτου, διατελούσιν εις εντελώς απολίτιστον κατάστασιν, τα δε 90% τούτων τυγχάνουσι κομμουνισταί εκ των μάλλον επικινδύνων».
Οι κάτοικοι του Μεσοβούνου όπως και όλος ο λαός της χώρας μας που αγωνίστηκε ενάντια στον κατακτητή, πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος για μια ελευθερία που δεν χάρηκαν καθώς ακολούθησαν νέες διώξεις και κατατρεγμοί στις οικογένειες των αγωνιστών από τις αστικές κυβερνήσεις στην περίοδο του εμφυλίου.
Χρέος μας σήμερα είναι να συμβάλουμε στην ανάδειξη της ιστορικής αλήθειας. Κυρίως η νέα γενιά να γνωρίσει την ιστορία που παραχαράσσεται, ενάντια στην ανιστόρητη και παράλληλα επικίνδυνη άποψη που λέει ότι λόγω των αντιστασιακών δράσεων γινόταν τα αντίποινα από τους κατακτητές. Να αντικρουστούν οι απόψεις αυτών που είτε συνεργάστηκαν με τους κατακτητές ή περίμεναν τις εξελίξεις από τη ζέστη του σπιτιού τους.
Οι παππούδες και οι πατεράδες μας ελευθέρωσαν την πατρίδα μας με αγώνες και θυσίες και όχι με υποταγή, ραγιαδισμό και μοιρολατρία.
80 χρόνια μετά!
Παραμένουν ανοιχτά και αδικαίωτα μια σειρά μικρά και μεγάλα ζητήματα που ζητούν λύση.
Να ικανοποιηθεί το πάγιο αίτημα των κατοίκων του Μεσοβούνου, των Πύργων και των άλλων μαρτυρικών κοινοτήτων της περιοχής ώστε να χρηματοδοτηθεί από το κράτος η κατασκευή τοπικών μουσείων και εκθέσεων στην περιοχή που θα αναδεικνύουν την ιστορικότητα του τόπου. Να ενισχυθούν δραστηριότητες που θα κινούνται ενάντια στην παραχάραξη της ιστορίας, την λογική των ίσων αποστάσεων ανάμεσα στον θύτη και το θύμα, την ανιστόρητη εξίσωση κομμουνισμού-φασισμού.
Να ενταθεί η διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων για τα θύματα και τις καταστροφές που προκάλεσαν τα γερμανικά στρατεύματα και οι ελληνικές κυβερνήσεις παρά τις αποφάσεις δεν υλοποιούν. Την ίδια ώρα με το «Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας», διάφορα γερμανο-ελληνικά προγράμματα όπως το αντιεπιστημονικό πρόγραμμα «Μνήμες Κατοχής στην Ελλάδα» που αλλοιώνει την πραγματική ιστορία της Αντίστασης, με τη δημιουργία διαφόρων μνημείων με χρηματοδότηση από το επιτελείο του Γερμανικού ΥΠΕΞ, «Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον», επιχειρείται παρέμβαση της Γερμανίας στην Ελλάδα, σε συνεργασία με την κυβέρνηση και την Τοπική Διοίκηση, που στο όνομα της επούλωσης τάχα των τραυμάτων του πολέμου επιχειρούν να αντισταθμίσουν τις οφειλές αποδυναμώνοντας τις δίκαιες διεκδικήσεις του Ελληνικού λαού για τις πολεμικές Επανορθώσεις.
Η χιτλερική κτηνωδία δεν πρέπει να περάσει στη λήθη της ιστορίας. Δεν πρέπει να εφησυχάζουμε καθώς τα μορφώματα του ναζισμού που καλλιεργούν το μίσος, τον ρατσισμό, τον εθνικισμό κάνουν την επανεμφάνιση τους. Ο φασισμός είναι γνήσιο τέκνο του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος, η διαπλοκή του με τμήματα του αστικού κράτους και του κεφαλαίου έχει αποκαλυφθεί πολλές φορές στο παρελθόν και όποτε ξανά χρειαστούν πάλι τη Χρυσή Αυγή ή κάποια άλλη ναζιστική και εθνικιστική παραφυάδα, δεν θα διστάσουν να την εμφανίσουν και να την στηρίξουν σε βάρος του λαού. Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής ήταν αναγκαία, ωστόσο δεν χωρά κανένας εφησυχασμός. Η πρόσφατη απόφαση για αποφυλάκιση του στελέχους της εγκληματικής οργάνωσης, πυρηνάρχη της Νίκαιας Γ. Πατέλη, είναι η απόδειξη.
80 χρόνια μετά!
Χρειάζεται να μην αφήσουμε να υπάρξει νέα καταστροφή του τόπου από τις πολιτικές των Ιμπεριαλιστών, της ΕΕ και των κυβερνήσεων που έχουν στόχο την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.
Η απολιγνιτοποίηση έφερε αύξηση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος, επιδείνωση της θέσης των εργαζομένων του κλάδου, απώλεια θέσεων εργασίας, θα φέρει μεγαλύτερη φτώχεια και ανεργία. Επιφέρει ακόμα μεγαλύτερη καταστροφή του περιβάλλοντος καθώς στα βουνά του Βερμίου θα έχουμε την εγκατάσταση δεκάδων ανεμογεννητριών.
Την ίδια στιγμή που ο λαός της περιοχής θα οδηγείται στη φτώχεια με το «Σχέδιο Δίκαιης Μετάβασης», οι επιχειρηματικοί όμιλοι στην ενέργεια θα βλέπουν τα κέρδη τους να πολλαπλασιάζονται.
Οι βιοπαλαιστές αγρότες βρίσκονται σε δεινή θέση από τη διαχρονικά εφαρμοζόμενη, στο πλαίσιο της ΚΑΠ, κυβερνητική πολιτική (αυξημένο κόστος παραγωγής, εξευτελιστικές τιμές στα προϊόντα τους, φοροληστεία στα εισοδήματά τους, υπέρογκα ασφάλιστρα, διαρκής κίνδυνος κατάσχεσης – πλειστηριασμού των περιουσιών τους) ενώ έρχονται όταν αντιμέτωποι με τα στοιχεία της φύσης, με πολλές ζημιές που καταγράφονται κάθε χρόνο στις σοδειές τους να μην αποζημιώνονται επαρκώς.
Η πανδημία φουντώνει, έχουμε εκατόμβες νεκρών, έρχεται 4ο κύμα, ενώ οι δομές υγείας στην περιοχή έχουν τεράστιες ελλείψεις, οι θεραπείες και τα εμβόλια έγιναν αντικείμενα σκληρού ανταγωνισμού και κερδοφορίας.
Παράλληλα, από την περαιτέρω όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, μέσα στους οποίους εντάσσονται και οι αντιθέσεις των αστικών τάξεων Ελλάδας – Τουρκίας, η κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας, οι τεράστιες στρατιωτικές δαπάνες, η αποστολή στρατιωτικών στην Αφρική και αλλού.
Η επίθεση σε βάρος μας δεν πρόκειται να σταματήσει, αν δεν την σταματήσουμε εμείς, αν δεν οργανώσουμε την αντεπίθεσή μας. Χωρίς τους αγώνες των προηγούμενων χρόνων θα ήμασταν ήδη σε πολύ χειρότερη θέση. Ένα δρόμο έχουμε! Συμπόρευση και αγώνας με το πλαίσιο πάλης του ΚΚΕ!
Μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό, βαδίζοντας στον δρόμο της ανατροπής
Αυτό είναι συμπέρασμα και δίδαγμα διαχρονικό και ιστορικό. Αυτό διδάσκει η Ιστορία των αγώνων του λαού μας και όλων των λαών:
- Από την οργάνωση της πάλης για την επιβίωση και τη λαϊκή αλληλεγγύη.
- Από τους αγώνες για την κατάκτηση νέων δικαιωμάτων, την απόκρουση της επίθεσης, την παρεμπόδιση αντιλαϊκών μέτρων.
- Από τις μεγάλες στιγμές της λαϊκής πάλης στη χώρα μας.
- Από τις μεγάλες εφόδους στους ουρανούς όπως της Παρισινής Κομμούνας, τις νίκες όπως του Οκτώβρη στη Ρωσία, τις νίκες των λαών σε άλλες χώρες του κόσμου.
- Όποτε η εργατική τάξη, ο λαός απαίτησε να ικανοποιηθούν οι ανάγκες του, πίστεψε στη δύναμή του και πήρε την τύχη του στα χέρια του, ο τροχός της Ιστορίας γύρισε μπροστά.
Ξέρουμε τι μπορεί να πετύχει ο λαός όταν σηκώσει το ανάστημά του και πιστέψει στη δύναμή του σε κρίσιμες στιγμές. Αυτό το συμπέρασμα έχει την αξία του και τη σημασία του σήμερα.
Τιμάμε τους νεκρούς μας συνεχίζοντας την πάλη για τα ιδανικά που εκείνοι έδωσαν τη ζωή τους!
ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΠΟΛΕΜΟΣ – ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΦΑΣΙΣΜΟΣ
