Ο καρκίνος δεν εισβάλλει μόνο σε ένα σώμα· εισβάλλει σε μια σχέση, ανατρέποντας ισορροπίες ετών. Όταν η Όλγα βρέθηκε αντιμέτωπη με τον καρκίνο 4ου στάδιου και τις αστοχίες του συστήματος, ο Κυριάκος πήρε μια απόφαση που αποτελεί το μεγαλύτερο ίσως δίλημμα ενός φροντιστή ποια αλήθεια αντέχει ο ασθενής και μέχρι πού μπορεί να τον φτάσει αυτή !
Για τον Κυριάκο, η αλήθεια ήταν ένα βάρος που έπρεπε να σηκώσει μόνος του για να μείνει η Όλγα «ανεπηρέαστη », προσηλωμένη στη μάχη της. Αυτή η επιλεκτική πληροφόρηση δεν είναι έλλειψη ειλικρίνειας, αλλά μια πράξη ακραίας προστασίας.
Από τη μεριά του φροντιστή: Είναι η αγωνία του να διαχειριστείς τις λιγοστές πιθανότητες, να κυνηγήσεις θεραπείες στην άκρη της γης και να φιλτράρεις την απόγνωση πριν φτάσει στα αυτιά του αγαπημένου σου ανθρώπου.
Από τη μεριά του ασθενούς: Είναι η συνειδητή (ή ασυνείδητη) παράδοση της ευθύνης. Όπως είπε η Όλγα: «Δεν ήθελα να ξέρω τίποτα».
Το Ηθικό Βάρος της Απόφασης
Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να είναι «θωρακισμένος» απέναντι στην ευθύνη για τη ζωή ενός άλλου; Η απάντηση είναι πως δεν είναι ποτέ. Ο φροντιστής καλείται να γίνει:
* Ο Διαμεσολαβητής: Να διορθώσει τα λάθη των γιατρών χωρίς να προκαλέσει πανικό.
* Ο Στρατηγός: Να πάρει αποφάσεις για θεραπείες και χειρουργεία όταν ο χρόνος πιέζει.
* Ο Απορροφητήρας: Να απορροφήσει τον φόβο του θανάτου, κρατώντας για τον εαυτό του το σκοτάδι και προσφέροντας στον ασθενή μόνο το φως της ελπίδας.
«Ήταν βαρύ να ξέρω, αλλά δεν είχα άλλη επιλογή », ομολόγησε ο Κυριάκος. Και σε αυτή τη φράση κρύβεται όλη η μοναξιά του φροντιστή. Είναι η μοναξιά εκείνου που ξενυχτά πάνω από έγγραφα και στατιστικές, ενώ ο σύντροφός του κοιμάται, πιστεύοντας πως όλα είναι υπό έλεγχο.
Βέβαια κάθε σχέση είναι μια ξεχωριστή Διαδρομή
Δεν υπάρχει εγχειρίδιο για το πώς να είσαι φροντιστής. Κάθε ζευγάρι έχει τη δική του δυναμική. Στην περίπτωση της Όλγας και του Κυριάκου, η σιωπηλή συμφωνία τους λειτούργησε ως μηχανισμός επιβίωσης. Εκείνος έγινε το τείχος απέναντι στην πληροφορία, κι εκείνη η δύναμη που πάλευε μέσα στο κάστρο που της έχτισε.
Το ερώτημα παραμένει: Πώς αντέχεις την ευθύνη; Ίσως η απάντηση να μην βρίσκεται στη λογική, αλλά στην αγάπη που ξεπερνά το «εγώ».
Ο φροντιστής δεν αποφασίζει απλώς για τη ζωή του άλλου· γίνεται η ίδια η ζωή που αρνείται να παραδοθεί.
Το ξέρω πως σε αλλά κράτη αυτά τα ηθικά διλήμματα είναι λυμένα και νομικά τακτοποιημένα, από αυτή την άκρη της Μεσογείου, ήθελα να σας μιλήσω για τον Κυριάκο και την Όλγα , την Ολγα και τον Κυριάκο
Γράφει η Πίστη Κρυσταλλίδου
Πρόεδρος ΑΜΚΕ WinCancer
