Για τη σκληρή αλλά και άγνωστη στους περισσότερους πραγματικότητα που επικρατεί μέσα σε μια Μονάδα Εντατικής Θεραπείας μιλά ο διευθυντής της ΜΕΘ του Νοσοκομείου Κοζάνης, Κωνσταντίνος Στόκκος, αναδεικνύοντας το καθημερινό έργο των γιατρών και του προσωπικού που δίνουν μάχη για τη ζωή των ασθενών.
Σε συνέντευξή του στο ένθετο «Ygeiamou» της εφημερίδας «Το Βήμα», ο κ. Στόκκος περιγράφει τις ιδιαίτερες συνθήκες κάτω από τις οποίες λειτουργεί η ΜΕΘ, όπου η ζωή και ο θάνατος συνυπάρχουν διαρκώς, ενώ παράλληλα αναφέρεται και στη νέα πρωτοβουλία με σειρά podcasts από τους γιατρούς της Εντατικής του Νοσοκομείου Κοζάνης, με στόχο την ενημέρωση και την εξοικείωση του κοινού με το έργο της ΜΕΘ.
Υπάρχουν χώροι στα νοσοκομεία που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν πραγματικά. Όχι γιατί είναι κρυφοί, αλλά επειδή είναι δύσκολοι. Οι Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, οι γνωστές ΜΕΘ, είναι ένας τέτοιος χώρος. Ένα «άβατο» όχι από απαγόρευση, αλλά από το βάρος όσων συμβαίνουν μέσα του.
Μπαίνοντας σε μια ΜΕΘ, ο χρόνος αλλάζει. Οι ήχοι από τα μηχανήματα, οι οθόνες που αναβοσβήνουν, οι αναπνευστήρες που κρατούν την αναπνοή ζωντανή – όλα συνθέτουν μια πραγματικότητα στην οποία η ζωή και ο θάνατος βρίσκονται πολύ κοντά.
Εδώ δεν υπάρχουν απλές ιστορίες. Υπάρχουν άνθρωποι σε κρίσιμες στιγμές. Οικογένειες που περιμένουν ένα νέο, μια λέξη, μια ελπίδα. Και υπάρχει το προσωπικό — γιατροί και νοσηλευτές — που δεν είναι μόνο επαγγελματίες. Είναι παρόντες σε κάθε μάχη, σε κάθε σιωπή, σε κάθε μικρή ή μεγάλη έκβαση.
Η ΜΕΘ είναι ένα ταξίδι στο άγνωστο. Για τον ασθενή. Για τους συγγενείς. Αλλά και για εκείνους που εργάζονται εκεί, που καθημερινά δοκιμάζουν τα όρια της επιστήμης και της ανθρώπινης αντοχής. Κι όμως, μέσα σε αυτό το «άβατο», υπάρχει φως. Στιγμές μικρές αλλά καθοριστικές. Μια βελτίωση. Μια ανάσα πιο σταθερή. Μια επιστροφή.
Το παραπάνω κείμενο περιγράφει ένα podcast εντελώς διαφορετικό σε σχέση με τα συνηθισμένα. Χωρίς τόσο ευχάριστο περιεχόμενο, χωρίς συμβουλές για διάφορα ζητήματα καθημερινότητας, χωρίς «λάμψη». Είναι podcast μέσα από τη ΜΕΘ του νοσοκομείου Κοζάνης «Μαμάτσειο», μια ιδιαίτερη πρωτοβουλία που έχει σκοπό να ακουστούν όσα δεν ακούγονται, να βγουν προς τα έξω όσα δεν φαίνονται.
Ο τίτλος του τελευταίου επεισοδίου είναι «Μονάδες Εντατικής Θεραπείας: ένα ταξίδι στο άβατο». Οι γιατροί που το επιμελούνται γράφουν στην εισαγωγική περιγραφή ότι η επεξεργασία και η επιμέλεια του περιεχομένου έγινε από το επιστημονικό προσωπικό της ΜΕΘ Κοζάνης, ενώ κάποιες από τις φωνές στην απόδοση είναι προϊόν Τεχνητής Νοημοσύνης.
«Ο κόσμος δεν γνωρίζει τι σημαίνει ΜΕΘ. Δεν υπάρχει ενημέρωση, ακόμη και ανάμεσα στους γιατρούς. Μέσα στο δικό μας νοσοκομείο έχουμε πόλεμο. Για παράδειγμα, ακούμε γιατί πρέπει η ΜΕΘ να έχει τόσους νοσηλευτές», σημειώνει στο ygeiamou.gr ο διευθυντής της ΜΕΘ του Μαματσείου και εμπνευστής της πρωτότυπης σειράς podcast, κ. Κωνσταντίνος Στόκκος.
Σύμφωνα με τον ίδιο, έγινε αγώνας να ανοίξει η συγκεκριμένη ΜΕΘ. Δεν υπήρχε, άνοιξε μόλις το 2020 και οι γιατροί κρίνουν ότι πολλά προβλήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με το να ακουστεί η δική τους «φωνή». Επιχειρούν, με αυτό τον τρόπο, να τη διατηρήσουν «ζωντανή» και να φανεί η σπουδαία δουλειά που κάνουν.
Επιπλέον, τα podcasts που κάνουν έχουν και ενημερωτικό σκοπό τόσο για άλλους γιατρούς όσο και για το ευρύ κοινό. Για παράδειγμα, μέσα από τα επεισόδια θα μπορέσει κανείς να πάρει πληροφορίες για τη μικροβιακή αντοχή αλλά και τον άγνωστο όρο «antibiotic stewardship», δηλαδή τη συντονισμένη και ορθολογική χρήση των αντιβιοτικών στο νοσοκομείο με στόχο τη μείωση της – μάστιγας για τις ελληνικές Εντατικές – μικροβιακής αντοχής.
Ο διευθυντής της ΜΕΘ του νοσοκομείου Κοζάνης «Μαμάτσειο», κ. Κωνσταντίνος Στόκκος
Όραμα για παρουσία των συγγενών μέσα στη ΜΕΘ
Στο πλαίσιο της εξωστρέφειας και της επικοινωνίας του τι συμβαίνει μέσα στη ΜΕΘ, ιδανική θα ήταν, κατά τον κ. Στόκκο, η εμπλοκή και της οικογένειας. Η συμμετοχή της οικογένειας στη φροντίδα του ασθενούς ενισχύεται διεθνώς, αν και αυτό στην Ελλάδα ακόμη δεν εφαρμόζεται. Δυστυχώς, στα περισσότερα νοσοκομεία, οι γιατροί της ΜΕΘ ενημερώνουν τους συγγενείς μια φορά την ημέρα τηλεφωνικά και υπάρχει και συγκεκριμένος χρόνος επισκεπτηρίου με την είσοδο του πιο κοντινού προσώπου στη ΜΕΘ για ελάχιστα λεπτά. Και όμως, σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική η παρουσία συγγενών μπορεί να ενισχύσει την ενσυναίσθηση του ιατρικού προσωπικού και να προσφέρει διαφάνεια, ενώ βοηθά και τους ίδιους τους συγγενείς να κατανοήσουν καλύτερα τις προσπάθειες που καταβάλλονται.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και τα ημερολόγια της ΜΕΘ, στα οποία νοσηλευτές και συγγενείς καταγράφουν καθημερινά γεγονότα. Το ημερολόγιο λειτουργεί ως στήριγμα μνήμης για τον ασθενή, βοηθώντας τον αργότερα να ξεχωρίσει την πραγματικότητα από τις παραληρητικές εμπειρίες, που αποτελούν «κανόνα» μέσα στην Εντατική, και μειώνοντας τον κίνδυνο μετατραυματικού στρες.
Πηγή: www.ygeiamou.gr
