Η επιδημία του Κορωνοϊού ή covid-19, τουλάχιστον προς το παρόν, φαίνεται ότι ξεκίνησε από την Κίνα και πιστεύουμε πως αύριο ο εξειδικευμένος επιστήμονας, ο ιστορικός των επιδημιών, θα σημειώσει την ακριβή προέλευσή του και τα αίτια που τον προκάλεσαν.
Στην αρχή το πολιτικό καθεστώς της Κίνας φαίνεται να υποβαθμίζει και να κρύβει το πρόβλημα. Η ραγδαία όμως εξέλιξή του ανάγκασε την Κίνα να το δημοσιοποιήσει και έδωσε το δικαίωμα στην αρμόδια Επιστημονική της Κοινότητα ν’ αποφασίζει τους τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος και το Κράτος να εκτελεί. Τουλάχιστον σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα πληροφορίες φαίνεται ότι το αντιμετώπισαν και το αντιμετωπίζουν στον μεγαλύτερο βαθμό του, εάν βέβαια οι πληροφορίες που διαχέονται είναι ορθές. Οψόμεθα.
Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, στην αρχή και όταν αντιλαμβάνεται το πρόβλημα, το αντιμετωπίζει ως επιδημία. Όμως μεταγενέστερα και μάλιστα με μεγάλη καθυστέρηση , όπως αποδείχτηκε από την ταχύτητα της εξάπλωσης της νόσου, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου κηρύσσοντας την « πανδημία».
Με την πανταχού εμφάνιση κρουσμάτων οι αρχικές δηλώσεις Κρατών και Ειδικών Επιστημόνων είναι μία Βαβυλωνία θέσεων , απόψεων, εισηγήσεων, προτάσεων. Μερικοί πρέσβευαν, και ακόμη πρεσβεύουν (επιστήμονες και πολιτικοί) τον εφησυχασμό και άλλοι την μεγάλη ανησυχία δημιουργώντας προβληματισμό, αβεβαιότητα, φόβο, και ανασφάλεια Έτσι μας δίνεται το δικαίωμα σε μας τους απλούς πολίτες να εκφραστούμε , να κρίνουμε, ακόμη και να κατακρίνουμε πώς τελικά οι εκάστοτε εξουσίες Τοπική, Κεντρική και Παγκόσμια αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της Πανδημίας κάποιοι με σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή, κάποιοι με προτεραιότητα την οικονομία και κάποιοι με αγελαία κυνικότητα. Ακούστηκαν από επίσημα χείλη ότι τα περιοριστικά μέτρα θα οδηγήσουν σε οικονομική ύφεση και για αυτό η προφύλαξη από τη νόσο αφήνεται στην προσωπική ευθύνη. Ακούστηκε επίσης ότι η εξέλιξη της πορείας της νόσου αφήνεται στην τύχη της προκειμένου να επιτευχθεί «ανοσία αγέλης» Και στις δύο περιπτώσεις τα θύματα δεν μετριούνται. Αλλά ας δούμε πιο εμπεριστατωμένα αυτό το τελευταίο.
- «ΑΝΟΣΙΑ ΑΓΕΛΗΣ» Οι τρόποι αντιμετώπισης μιας πανδημίας είναι δύο. Ο πρώτος είναι εξωγενής δηλαδή πραγματοποιείται με τον εμβολιασμό και ο δεύτερος είναι ενδογενής Ο ιατρικός όρο «Ανοσία Αγέλης» χρησιμοποιήθηκε αδόκιμα κατά την άποψή μας, ως βάση των επιδημιολογικών μοντέλων στις αρχές του 20ου αιώνα. Σκοπός του ενδογενούς ελέγχου είναι η εξαπλωνόμενη νόσος από πανδημία να μεταπέσει όχι οπωσδήποτε σε εξαφάνιση αλλά τουλάχιστον σε ενδημική κατάσταση. Δηλαδή σε κατάσταση ελέγχου. Τι σημαίνει όμως ενδογενής (ένδον = μέσα + γενης >γένος ) έλεγχος; Εφόσον η κυριολεκτική σημασία της λέξης αφορά αυτό που γεννιέται, παράγεται εντός του οργανισμού, ο έλεγχος της νόσου θα προέλθει εκ του έσω του οργανισμού μέσω των μηχανισμών αντίδρασής του δηλαδή των αντισωμάτων που θα αναπτυχθούν. Και αυτό θα πραγματοποιηθεί μεταξύ τριών κατηγοριών ανθρώπων: 1η κατηγορία ανθρώπων είναι οι ευεπίφοροι. Αυτοί δηλαδή που είναι θετικοί στον ιό και τον φέρουν επί του σώματός τους και κατά συνέπεια τον μεταδίδουν. 2η κατηγορία είναι οι μολυσμένοι και 3η κατηγορία είναι οι μη ευεπίφοροι αυτοί που είναι αρνητικοί απέναντι στη νόσο. Σκοπός αυτού του ελέγχου είναι η ανοσοποίηση του πλήθους . Η 3η κατηγορία μεγαλώνει με κόστος χιλιάδες θανάτους από τη δεύτερη κατηγορία η οποία επιμολύνεται από την πρώτη . Η μολυσματική νόσος επιβραδύνεται , η μετάδοσή της κάμπτεται και η διάδοσή της σιγά σιγά μηδενίζεται.
Στην πορεία της νόσου covid-19 είδαμε συνειδητά επιλεκτική ή αθέλητη χρήση του ενδογενούς ελέγχου να φανερώνει την τρωτότητα της επιλογής μέσα από χιλιάδες θανάτους και τον άνθρωπο να γίνεται αριθμός μαθηματικού αλγόριθμου θνητότητας ή θνησιμότητας . Και από την άλλη παρακολουθήσαμε και παρακολουθούμε προσπάθειες να μειωθεί η καμπύλη μετάδοσης της νόσου με σεβασμό στη ζωή ,στην αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Επειδή όμως οι λέξεις κρύβουν ή φανερώνουν νοήματα , προθέσεις, γνώση, ή αγνωσία, σχέδια ή οργανογράμματα, επάρκειες και ανεπάρκειες, ερμηνείες και διαμάχες και επειδή η γλώσσα είναι άλλοτε επιφανειακή και άλλοτε βαθύτατα νοηματική, άλλοτε κυριολεκτική και άλλοτε μεταφορική εμείς χρειάζεται να γίνουμε υποψιασμένα διεισδυτικοί στα νοήματα των λέξεων που χρησιμοποιεί η γλώσσα δια στόματος των χρηστών της ειδικών και μη ειδικών .
Ο όρος «ανοσία αγέλης» είναι όρος καθαρά ιατρικός και ως εκ τούτου δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιείται από τα ΜΜΕ και αυτούς που απευθύνονται πληροφοριακά στον κόσμο ή εκπροσωπούν τον κόσμο. Αντί αυτού, εάν θα έπρεπε οπωσδήποτε να χρησιμοποιήσουμε έναν όρο για την αντιμετώπιση της νόσου, ακριβέστερος θα ήταν, κατά την άποψή μας, ο όρος κοινωνική ή συλλογική ανοσία και θα μπορούσαμε να βρούμε πολλές άλλες δόκιμες ονομασίες που δεν θα προσβάλλουν τον άνθρωπο.
Κατά τον Αριστοτέλη ο άνθρωπος διακρίνεται και ξεχωρίζει από τα ζώα πρώτον γιατί διαθέτει λόγο και λογική εκτός από ένστικτο και συναισθήματα που διαθέτουν και τα ζώα, και δεύτερον γιατί είναι «φύσει ζωον πολιτικόν», καθώς ο ίδιος είναι συστατικό της πόλης και μόνον μέσα στην πόλη κατατείνεται προς την ολοκλήρωση, την τελείωση και την πλήρη ανάπτυξή του. Μέσα στην πόλη, που σήμερα νοείται ως κοινωνία, ο άνθρωπος αναπτύσσει πολιτισμό . Η έννοια όμως της αγέλης απέχει παρασάγγας από αυτό που έχει δημιουργήσει ο άνθρωπος μέσα στον ιστορικό χρόνο. Ο όρος αναφέρεται με κυριολεκτική σημασία μόνον στα άγρια ζώα που ζουν πολλά μαζί, ούτε καν στα ήμερα για τα οποία η λέξη που τα εκφράζει είναι «κοπάδι» και φανερώνει ζωική, ενστικτώδη ζωή.
Επομένως έστω και μεταφορικά η χρήση του όρου «αγέλη» για τον άνθρωπο είναι το λιγότερο ηθικά κατάπτυστη, διότι ζωοποιεί τον άνθρωπο και τον υποβιβάζει . Πολιτισμικά προσβλητική, διότι απαξιώνει την πολιτισμική πορεία του και τα επιτεύγματά του μέσα στον ιστορικό χρόνο. Κοινωνικά ανόητη και πολιτικά προβληματική ίσως και ύποπτη, διότι θεωρεί την οικονομία και το χρήμα προτεραιότητα . Αυτό βέβαια το τελευταίο το επικαλούνται επιφανείς άνδρες και οικονομικά ισχυρά κράτη και το συσχετίζουν με τη λειτουργία του κράτους και το χρέος τους απέναντι στους πολίτες επιχειρηματολογώντας εστιαζόμενοι στην ευημερία ατομική, συλλογική ή παγκόσμια η οποία διασφαλίζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και θεμελιώνει την ασφάλεια του πολίτη. Όμως όσο κι αν οι λέξεις χρησιμοποιούνται με τον άλφα ή βήτα τρόπο για να επιχειρηματολογήσουν θέσεις και απόψεις, επί του πρακτέου μετά από εβδομάδες ή μήνες εφαρμογής της η θεωρία της ανοσίας της αγέλης ισούται με τη θεωρία της ανοησίας της αγέλης, καθώς άνθρωποι και ειδικά οι υπερήλικες με υποκείμενα προβλήματα υγείας, προβλήματα που ενυπάρχουν ήδη στον οργανισμό τους, είναι ένα μεγάλο σύνολο που χάνουν την ζωή τους.
- «ΑΝΟΗΣΙΑ!» Η θέση της αγελαίας αντιμετώπισης της πανδημίας είναι απονάρκωση των διανοητικών δυνάμεων του ανθρώπου. Το πρόβλημα του ιού είναι πολύπλοκο και πολύπλευρο καθώς παρουσιάζει τρωτότητα κάθε πλευράς δράσης του ανθρώπου μέσα στην κοινωνία . Για τον λόγο αυτό η έλλειψη ετοιμότητας του πνεύματος στη διαχείριση μιας πανδημίας, όπως αυτής που βιώνεται παγκοσμίως, τον καθένα από εμάς , είτε τον άνθρωπο ως απλό πολίτη , είτε τον επιστήμονα , είτε τον πολιτικό, τον θέτει αντιμέτωπο με τις συνέπειες της διαχείρισης της πανδημίας σε ανθρώπινο δυναμικό και όχι μόνον.
Ζητείται δηλαδή η αποφυγή εσφαλμένων συλλογισμών, ενεργειών και η απομάκρυνση από κάθε είδους ανοησία.
Ζητείται από τον απλό πολίτη να προστατεύσει ο ίδιος τον εαυτό του και τους γύρω του με τα μέσα που του παρέχει η επιστήμη. Αλλά εικόνες όπως αυτές από την Καλιφόρνια ή εικόνες από την περιβόητη συναυλία στην Αγγλία κ.α. δεν επιβεβαιώνουν παρά την επικρατούσα ανοησία απέναντι σ’ αυτόν τον αόρατο εχθρό που κήρυξε πόλεμο εναντίον της ανθρωπότητας.
Ζητείται από τους Κυβερνώντες ,καθολικά, όσο κι αν η ασύμμετρη σύγκρουση κατά βάθος αντιμετωπίζεται σε εθνικό επίπεδο, να αντιταχθούν στις διαβρωτικές συνέπειες της πανδημίας με προτεραιότητα στον άνθρωπο . Στις παλαιότερες πανδημίες η ανθρωπότητα δεν είχε τα μέσα και τις γνώσεις να τα αντιμετωπίσει, σήμερα που έχουμε φθάσει στον Άρη οι τεράστιες απώλειες τόσων ανθρώπων δυστυχώς οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην «ΑΝΟΗΣΙΑ?» και αυτό αποδεικνύεται από την έλλειψη ή την άρνηση της κάθε κοινότητας Τοπικής ή Παγκόσμιας να το αντιμετωπίσει ως ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, με τους κατάλληλους-ικανούς ηγέτες πολιτικούς και τους καταξιωμένους ειδικούς επιστήμονες.
Ζητείται από την επιστημονική κοινότητα η ενεργοποίηση των ειδικών επιστημόνων όχι μεμονωμένα, ατομικά και υστερόβουλα, αλλά συλλογικά μέσα από τα επιστημονικά όργανα . Οι μεμονωμένες φωνές , οι αντιφατικές γνώμες δημιουργούν προβληματισμό, φόβο, ανασφάλεια , κάτι που αντίκειται σε μία από τις βασικές αρχές ευνομούμενου κράτους, αυτή της παροχής ασφάλειας στους πολίτες . Οι γνώμες των ειδικών επιστημόνων, που ενδεχομένως μπορεί να είναι σωτήριες, ζητείται να μην εκφράζονται μεμονωμένα αλλά μέσα από συλλογικά ειδικά επιστημονικά όργανα για να έχουν καλό αποτέλεσμα και να δημιουργούν γενικές οδηγίες ή ελπίδες στις Κοινότητες, βελτιώνοντας έτσι και τα συναισθήματα των πολιτών, που τόσο ανάγκη το έχουν σε μία τέτοια συγκυρία.
Ακούμε και βλέπουμε κάθε μέρα στην ελληνική τηλεόραση το παράδειγμα του ειδικού επιστημονικού εκπροσώπου υγείας πώς εκφράζεται, πώς τοποθετείται, χρησιμοποιώντας θέσεις που τις εκφράζουν οι αρμόδιες Ειδικές Επιστημονικές Επιτροπές της Χώρας μας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας ή άλλων Αναγνωρισμένων Ιδρυμάτων κλπ, οι οποίες είναι αποδέκτες κάθε μέρα δεκάδων-εκατοντάδων πληροφοριών από μαθηματικούς αλγόριθμους που έχουν σχέση με μελέτες, έρευνες, αποτελέσματα, προτάσεις, εισηγήσεις. Η εξειδίκευση στην επιστήμη είναι μεγάλο προσόν, αλλά και η Οργάνωση και η Διαχείριση είναι εξειδίκευση και συγχρόνως ΧΑΡΙΣΜΑ, που δεν το έχουμε όλοι.
Μέσα σε μια ανόητη, μικρόνοα και κουτοπόνηρη σκέψη κάποιων Κοινοτήτων που ενεργούν μόνο υπέρ του χρήματος και βάζουν τον άνθρωπο ίσο με το ζώο, ευτυχώς εμφανίζονται και φωτισμένοι επιστήμονες και πολιτικοί που τους διακατέχει όχι η «ΑΝΟΗΣΙΑ» αλλά η ΠΕΡΙΣΚΕΨΗ και έτσι τα προβλήματα, ιστορικά, αντιμετωπίζονται με την συστηματική ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΛΗΜΜΈΝΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ.
- «ΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ» Είναι αναγκαίο να στηριχτεί η παγκόσμια αντοχή στην ασθένεια και ταυτόχρονα να αντιμετωπιστούν προκύπτουσες ανάγκες της δεδομένης στιγμής σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο. Και στο σημείο αυτό της διαχείρισης δύο ισχυρών αναταραχών ως απόρροια της επίθεσης στην ανθρώπινη υγεία, αυτή της οικονομίας και αυτή της κοινωνίας αναγκαιούν ορθολογιστική οργάνωση και διαχείριση καθώς η συστολή που προκαλείται σε ταχύτητα δεν έχει υπάρξει παρόμοια στο παρελθόν.
Σ’ όποια Κράτη της γης υπήρχε ή δημιουργήθηκε άμεσα η απαραίτητη Οργάνωση για την αντιμετώπιση της Πανδημίας το πρόβλημα φαίνεται ότι σε μεγάλο βαθμό κατέστη αντιμετωπίσιμο. Βέβαια στην εν λόγω οργάνωση ενέχεται και η έννοια της ορθής ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ από όλους: τους απλούς πολίτες, την Πολιτική Εξουσία, την Επιστημονική Κοινότητα, χωρίς εξαιρέσεις. Όταν θεωρείς τον εαυτό σου ότι είσαι στις εξαιρέσεις με μαθηματική ακρίβεια καταλήγεις στις ΜΕΘ… Οι μέχρι σήμερα αποδείξεις μας οδηγούν και στην εφαρμογή σοβαρής, ορθής, σωστής ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ.
Κάθε χώρα , κατά βάση, καλείται να χειριστεί τον τρόπο αντιμετώπισης της πανδημίας σε εθνικό επίπεδο και να επιτύχει την ανθεκτικότητα του πλήθους . Όμως παγκοσμίως φαίνεται πως στις Κοινότητες που υπήρχε ή υπάρχει η κατάλληλη ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ και ΟΡΓΑΝΩΣΗ της Πανδημίας από επιστήμονες και πολιτικούς άρχοντες, χωρίς να πρωταγωνιστούν η «ΑΝΟΣΙΑ ΑΓΕΛΗΣ» και η «ΑΝΟΗΣΙΑ?» ως πράξεις, έχουμε προς το παρόν διαγράμματα που δείχνουν την οριζοντίωση της καμπύλης εξάπλωσης ή την κατιούσα φορά της ή την αργή άνοδό της. Έτσι δίνεται η δυνατότητα στις αρμόδιες υγειονομικές Υπηρεσίες να οργανωθούν ακόμη καλύτερα. Παρέχεται χρόνος να χαρτογραφηθεί η συμπεριφορά του ιού και έτσι να οδηγηθεί η ανθρωπότητα στην ανθεκτικότητα απέναντι στη νόσο με τη λογική συσσώρευση αποθεμάτων συνεργασίας και έρευνας στα όρια της επιστήμης προκειμένου να αναπτυχθούν τεχνικές εξωγενούς προστασίας του πολίτη και έλεγχος των κρουσμάτων .
Η μέχρι σήμερα εξέλιξη της Πανδημίας καταδεικνύει ότι δεν μπορεί να τηρηθεί σ όλες τις Κοινότητες ένα ενιαίο πρωτόκολλο για όλα και για όλους και αυτό οφείλεται σε πολλούς παράγοντας: Κλιματολογικές συνθήκες, πυκνοκατοικημένες περιοχές, επίπεδα αγωγής της κάθε κοινωνίας σ’ αυτού του είδους τα προβλήματα, ποσοστά υπερηλίκων και ατόμων με διάφορα «ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ» (παχυσαρκία, άσθμα, καρδιολογικά, σακχάρου, υπερήλικες κλπ), ποσοστά πληθυσμών με διάφορες καταχρήσεις (κάπνισμα, αλκοόλ, υπερβολική διασκέδαση κλπ), ελλείψεις υποδομών, ελλείψεις τροφών, νερού και ιδιαίτερα καθαρού νερού, φτώχειας κλπ), πληθυσμός μεταναστών και προσφύγων, θρησκεύματα.
Οι παραπάνω ενδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι αυτό που οφείλουμε όλοι σε κάθε μας ενέργεια να ακολουθούμε (απλοί πολίτες, πολιτικοί και ειδικοί επιστήμονες) είναι η σωστή και ορθή ΟΡΓΑΝΩΣΗ και ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ. Το σκεπτικό μας αποδεικνύεται περίτρανα αν λάβουμε υπόψη τα τρία κράτη ΕΛΛΑΔΑ, ΙΤΑΛΙΑ, ΙΣΠΑΝΙΑ με τα ίδια περίπου χαρακτηριστικά διαβίωσης ή την ΕΛΛΑΔΑ, ΒΕΛΓΙΟ, ΟΛΛΑΝΔΙΑ, ΕΛΒΕΤΙΑ,ΣΟΥΗΔΙΑ με τους ίδιους περίπου πληθυσμούς. Αποδεικνύεται, βεβαιώνεται και αναγνωρίζεται από διεθνείς ειδικές επιστημονικές Οργανώσεις ότι η ΕΛΛΑΔΑ χρησιμοποίησε άμεσα την διαχρονική, αλλά και πολύ επίκαιρη ρήση του Ιπποκράτη (πατέρα της σύγχρονης Ιατρικής) «Ασφάλεια εστί το προνοείν και προλαμβάνειν».
Στην πατρίδα μας φαίνεται τουλάχιστον μέχρι σήμερα ότι το πρόβλημα αντιμετωπίζεται μέσα από μία σωστή, λογική και ανθρώπινη διαχείριση. Είναι ευτυχές ότι η Πολιτική Εξουσία έδωσε το δικαίωμα ν’ αποφασίζει η ειδική Επιστημονική Κοινότητα μ’ ένα χαρισματικό Στρατηγό και η Πολιτεία να συντονίζει και να εκτελεί. Αυτό δείχνει ωριμότητα όλου του πολιτικού κόσμου στην Χώρα μας και οφείλουμε να το σημειώσουμε, χωρίς να μας αφαιρεί το δικαίωμα να τους κρίνουμε, εάν χρειασθεί, για άλλες πράξεις, που ενδεχομένως κατά την άποψη μας στο μέλλον δεν θα είναι σωστές.
ΟΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ-ΕΝΕΡΓΕΙΣ-ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΔΙΝΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ εντός και εκτός της Χώρας, ΑΥΡΙΟ ΩΣ ΠΡΩΤΟΠΟΡΑ ΚΑΙ ΙΚΑΝΗ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΕΔΡΑ ΟΠΟΥ ΝΑ ΧΟΡΗΓΕΙΤΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑ ΜΕΤΑ-ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΠΙΔΗΜΙΩΝ-ΠΑΝΔΗΜΙΩΝ, ΜΕΛΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΕΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ, έχοντας υπόψη όλους του τομείς (ΕΡΕΥΝΑΣ, ΥΓΕΙΑΣ, ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΠΡΟΝΟΙΑΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΠΕΡΙΒΑΛΟΝΤΟΣ, ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ, ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗΣ, ΜΕΘΟΔΕΥΣΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ «ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΝΟΣΙΑΣ», ΑΠΟΦΥΓΗ της «ΑΝΟΗΣΙΑΣ» , τρόποι εφαρμογής της «ΛΟΓΙΚΗΣ» ,διαχείριση της επιστροφής στην «ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ» κλπ). (Βλέπε Το υστερόγραφο σημείωμα) πώς τεκμηριώνουμε την πρόταση μας για τους Έλληνες Επιστήμονες, από απόσπασμα της εργασίας μας «ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ;» την οποία δημοσιεύσαμε στα ΜΜΕ στις 19-9-2018 και την τοποθετήσαμε στην Ιστοσελίδα μας «Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΗΣ ΟΥΤΟΠΙΑΣ»
Βέβαια την ονομασία αυτής της έδρας οφείλουν να την δώσουν οι Έλληνες απανταχού της ΓΗΣ.
Η Επιστήμη οφείλει, έχει υποχρέωση στην ανθρωπότητα στο άμεσο μέλλον μέσα από τα αρμόδια αναγνωρισμένα παγκοσμίως συλλογικά της όργανα μακριά από τις ίντριγκες των πολιτικών , να δώσει όλα τα ακριβή στοιχεία της νόσου COVID 19, από την αρχή μέχρι το τέλος. Η απουσία αυτής της γνωμάτευσης της αφαιρεί δικαίως τον τίτλο του «ΑΡΜΟΔΙΟΥ» και εκπίπτει σ άλλον τίτλο «………. ».
Κλείνοντας την επιστολή μας, όπως την ξεκινήσαμε, ευχόμαστε ο αυριανός Ειδικός Ιστορικός ν’ ασχοληθεί (όπως έχει και υποχρέωση) μεταξύ των άλλων και με την παρούσα Πανδημία:
Α. Με τον πραγματικό αριθμό (Δυστυχώς τα περισσότερα κράτη εκτός ελαχίστων έδωσαν, δίνουν ανακριβή στοιχεία εσκεμμένα ή λόγου ανικανότητας διαχείρισης) των πολιτών που έχασαν την ζωή τους καθώς και τον τρόπο αντιμετώπισης της Πανδημίας της Συμμετοχής-Οργάνωσης-Διαχείρισης-επιπολαιότητας-σοβαρότητας κλπ, της κάθε Κοινότητας και των Ειδικών Επιστημόνων, Τοπικά και Παγκόσμια.
Β. Με τις επιπτώσεις της ανάπτυξης και της οικονομίας σύμφωνα με τα Μοντέλα που πρέσβευαν, πρεσβεύουν και εφάρμοζαν, εφαρμόζουν η κάθε Κοινότητα χωριστά ή ενιαία.
Γ. Με τη σύγκριση της παρούσας Πανδημίας με τις άλλες ασθένειες και επιδημίες που αντιμετωπίσαμε, όσον αφορά τις ετήσιες επιπτώσεις σε θανάτους και στην οικονομία, αλλά και την οποιαδήποτε πιθανή σχέση της μη εξάπλωσης της πανδημίας από μαζικούς εμβολιασμούς για ασθένειες που προσβάλλουν γενικά το αναπνευστικό σύστημα του ανθρώπου.
Δ. Με τους μηχανισμούς που χρησιμοποιήθηκαν ή χρησιμοποιούνται για την επιστροφή στην «ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ» χωρίς να διακυβεύονται οι αρχές της δημοκρατίας και της ελευθερίας, χωρίς να διασαλεύονται οι θεμελιώδεις ανάγκες του ατόμου αυτές της ασφάλειας, της τάξης, της οικονομικής ευημερίας και της δικαιοσύνης.
ΣΥΓΧΑΙΡΟΥΜΕ-ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ-ΗΡΩΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ και ΜΕΝΟΥΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΣ.
Κοζάνη 5-5-2020
Θωμάς Γκατζόφλιας
Φωτεινή Χατζάρα
Υ.Γ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ
Σήμερα αν και πληθυσμιακά οι Έλληνες αποτελούν λιγότερο από 0.2% του παγκόσμιου πληθυσμού, ανάμεσα στους κορυφαίους επιστήμονες το ποσοστό των Ελλήνων πλησιάζει το 3% (Στοιχεία Iefimerida από το Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο στην Αθήνα του καθηγητή της Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ κ. Γιάννη Ιωαννίδη). Οι 672 Έλληνες επιστήμονες έχουν την μεγαλύτερη επιρροή στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία, έχουν πάρει κατά μέσο όρο 17 χιλιάδες «αναφορές» ο καθένας τους στην διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία. Στον δε ευρύτερο επιστημονικό χώρο, υπάρχουν πάνω από 20 εκατομμύρια συγγραφείς, που έχουν κάνει τουλάχιστον μία επιστημονική δημοσίευση. Από αυτούς οι 200 χιλιάδες είναι Έλληνες.
Αποδέκτες : ΜΜΕ
