500 θέσεις μόνιμου προσωπικού και μερικές εκατοντάδες θέσεων εργαζομένων σε εργολάβους.
Αυτό θα είναι το «κέρδος», από το λουκέτο που μπαίνει στον ΑΗΣ και στο Ορυχείο Αμυνταίου.
Εντελώς άδικα, εντελώς ανορθόδοξα, παντελώς εσπευσμένα και ανέτοιμα.
Το συνδικάτο, εξ αρχής, με αγώνες, εκδηλώσεις, ημερίδες, συζητήσεις, διαβουλεύσεις, παρεμβάσεις προσπάθησε να εξαντλήσει κάθε περιθώριο ώστε να διασφαλίσει τη συνέχιση λειτουργίας του Σταθμού και του Ορυχείου μέχρι τον Μάιο του 2021, να διασφαλίσει τους εργαζόμενους, να διασφαλίσει τη λειτουργία της Τηλεθέρμανσης, να διασφαλίσει ότι θα υπάρχει επιπλέον χρόνος για καλύτερη προετοιμασία μετάβασης στη νέα περίοδο.
Συναντώντας μισάνοιχτα ή και κλειστά ώτα (αρχών, φορέων, υπευθύνων, κυβερνόντων), ο ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ έφθασε, πολλές φορές, να δίνει τον αγώνα μόνος του παρά την επισήμανση ότι «η ΔΕΗ και η εξέλιξή της είναι ένα ζήτημα που αφορά όχι μόνο τους εργαζόμενους αλλά όλους τους πολίτες». Δυστυχώς την επισήμανση αυτή θα αποδείξει περίτρανα το αμέσως επόμενο διάστημα η περιβόητη ΑΠΟΛΙΓΝΙΤΟΠΟΙΗΣΗ.
Αυτά, μεταξύ άλλων, επισημάνθηκαν στη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε σήμερα το Σωματείο ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ στο χώρο του Ορυχείου Αμυνταίου που «κατεβάζει ρολά» μετά από 34 χρόνια.
Το σωματείο δεν παρέλειψε να καυτηριάσει τη διάθεση για «μηδενικό αποτύπωμα λιγνίτη» μέχρι το 2050, τη διάθεση για «ευημερία» των ιδιωτικών συμφερόντων σε βάρος μιας ολόκληρης Περιφέρειας, τη διάθεση για πλήρη απαξίωση και μηδενισμό του Εθνικού καυσίμου που για 70 ολόκληρα χρόνια αποτέλεσε το βασικό καύσιμο προκειμένου να ηλεκτροδοτηθεί η χώρα με φθηνή ενέργεια.
Έντονοι προβληματισμοί εκφράστηκαν: για την επόμενη ημέρα, για την λειτουργία της μονάδας «Πτολεμαΐδα V», για τις εναλλακτικές μορφές που θα μπορούν να καλύψουν (έστω και στο ελάχιστο) τις κενές θέσεις εργασίας έτσι ώστε να μην υπάρξει πλήρης μαρασμός και παρακμή.
Ακόμα και αυτή την ώρα το Σωματείο απευθύνει έκκληση στους έχοντας ευθύνη, να ξεκινήσει οποιαδήποτε προσπάθεια, οποιαδήποτε κίνηση, οποιαδήποτε πρωτοβουλία ώστε να μην γίνει η περιοχή «κρανίου τόπος».
Η επόμενη ημέρα, πλέον, δεν είναι μακριά.
Η επόμενη ημέρα είναι σήμερα και η εξέλιξή της -δυστυχώς ή ευτυχώς- θα γράψει ιστορία. Ας επιλέξουμε ο κάθε ένας αν σε αυτή την ιστορία θα είμαστε ήρωες, δοσίλογοι ή υπόλογοι.
