Δεν έχουν τέλος οι αστοχίες, στο σίριαλ με τους άμισθους Αντιπεριφερειάρχες, και με την διαδικασία που αυτοί ορίζονται στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. Μετά την κλήρωση που έγινε στο γραφείο του Περιφερειάρχη, η οποία κατέστησε “θέμα τύχης” το ποιοι και πότε θα είναι έμμισθοι αντιπεριφερειάρχες χωρίς να λαμβάνονται υπόψη η συνέπεια, η αποτελεσματικότητα και η παραγωγικότητα τους, ήρθε η ανατροπή του αποτελέσματος που η κληρωτίδα έβγαλε. Ένα αποτέλεσμα που η υιοθέτηση του ήταν απόφαση του επικεφαλής και θεωρητικά έπρεπε να γίνει σεβαστή από όλα τα μέλη της παράταξης, ακόμα και μόνο από σεβασμό στο πρόσωπο του επικεφαλής.
διαβάστε σχετικά: Αδιανόητο – Θέμα τύχης οι αντιπεριφέρειες
“Δεν ισχύει η απόφαση που αναρτήθηκε το πρωί στη Διαύγεια”, έλεγαν χθες το απόγευμα οι παροικούντες τη ΖΕΠ, προαναγγέλοντας τις αλλαγές. Και επειδή, πολλοί ξενοδόχοι μαζεύτηκαν τώρα τελευταία στην Περιφέρεια, ο Περιφερειάρχης λογάριαζε χωρίς την “ξενοδόχο” Όλγα Πουταχίδου. Η Όλγα Πουταχίδου για προσωπικούς λόγους, δήλωσε ότι δεν την βόλευε να είναι άμισθη κατά την περίοδο που η όριζε η δημοσιευθείσα στη Διαύγεια απόφαση του Περιφερειάρχη (και η κληρωτίδα) όριζε. Έτσι απαίτησε (!) να αλλάξει η απόφαση, και όλως παραδόξως, ……πέρασε το δικό της, με τον Τάσο Ραφαηλίδη να ορίζεται ως άμισθος για το επόμενο διάστημα. Και όντως, μετά τις 6 το απόγευμα, βγήκε νέα (!) αναθεωρημένη απόφαση στη Διαύγεια.
Δεν είναι μόνο το ότι ολόκληρος Περιφερειάρχης υποκύπτει στις πιέσεις του καθενός να μισθοδοτείται ανεξαρτήτως αρμοδιοτήτων και παραγωγικότητας. Δεν είναι ούτε το ότι δέχεται να του αλλάζουν τις αποφάσεις ανάλογα με το πότε τους βολεύει να υπηρετήσουν τον τόπο ή τις άλλες τους ασχολίες. Ίσως το σοβαρότερο θέμα που προκύπτει, είναι μια τεράστια ασυνεννοησία, μια άγνοια για τις υποχρεώσεις και τα νομικά δεδομένα του καθενός, ένα έλλειμμα επικοινωνίας ανάμεσα στα μέλη της στενής ομάδας διοίκησης στην Περιφέρεια.
Και δεν είναι η πρώτη φορά, που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Όλοι θυμόμαστε την μεγάλη κρίση που προέκυψε μετά τα “γαλλικά” του Κώστα Βύζα στον Χάρη Γκοβεδάρο που οδήγησε στην ανεξαρτητοποίηση του δεύτερου, και στην οποία ένιψε τας χείρας του και απέφυγε και σε αυτήν να πάρει θέση ο Περιφερειάρχης. Όπως επίσης, στην ίδια λογική μη θέλοντας να δυσαρεστήσει κανέναν και να κρατήσει και πάλι ισορροπίες, ο Γ. Αμανατίδης πήρε από τον Αντιπεριφερειάρχη Κώστα Βύζα τις ζωτικές αρμοδιότητες των Τεχνικών Υπηρεσιών της ΠΕ, και τον κατέστησε “Νομάρχη χωρίς Νομαρχία”, δίνοντας τες στον Χ. Γκοβεδάρο, ο οποίος αντίθετα με τον Κ. Βύζα, είχε περάσει με επιτυχία “τις εξετάσεις” της διαχείρισης των σχετικών αρμοδιοτήτων στην Έδρα της Περιφέρειας.
διαβάστε σχετικά: Ο Νομάρχης χωρίς Νομαρχία, και ο ακατανόητος ανασχηματισμός – Ο Επίκαιρος καταγράφει
Το θέμα πάντως φαίνεται πως έκλεισε προς το παρόν, και πως θα σταματήσει ο δημόσιος ευτελισμός του ρόλου των Αντιπεριφερειαρχών, που υπάρχει στην ατμόσφαιρα εδώ και αρκετές εβδομάδες. Αρκεί βέβαια, να αντικατασταθεί στην αμισθία, στον συμφωνημένο χρόνο ο Τάσος Ραφαηλίδης. Και αυτό το λέμε γιατί το όλο θέμα ξεκίνησε, όταν δικαίως και ευλόγως επεσήμανε κατά την παραταξιακή τους συνεδρίαση ο μέχρι πρότινος άμισθος Αντιπεριφερειάρχης Γιάννης Κιοσές, ότι η διάρκεια της συμφωνημένης περιόδου αμισθίας την οποία αυτός με σεβασμός αποδέχθηκε, έχει τελειώσει εδώ και καιρό. Και αν και είχε τελειώσει εδώ και αρκετό καιρό, ο Γ. Αμανατίδης δεν έκανε τις απαραίτητες ενέργειες για να έρθει ο επόμενος άμισθος στο καθεστώς αμισθίας.
Είναι να απορεί κανείς, πως αφέθηκε να δημιουργηθεί ένας τέτοιος “μύλος”, και πόσα προβλήματα αφέθηκε να προκληθούν από το “μοίρασμα” των περιόδων των αντιπεριφερειαρχών, και από την απόφαση του Περιφερειάρχη να κάνουν “κύκλο” οι περίοδοι μισθοδότησης των άμεσων συνεργατών του.
