Τις δραματικές ώρες που εκτυλίχθηκαν μέσα στην πολυκατοικία στη Θεσσαλονίκη όπου διαμένει η οικογένεια της Αφροδίτης Νέστορα περιγράφουν ένοικοι. Ένοικος της πολυκατοικίας μιλώντας στην ΕΡΤ συγκλονίζει καθώς μιλά για τα λεπτά που ακολούθησαν μετά την εμπρηστική επίθεση στην πιλοτή και τη στιγμή που ο πατέρας της Αφροδίτη Νέστορα τους χτύπησε την πόρτα.
Η δραματική περιγραφή ενοίκου της πολυκατοικίας τής Νέστορα
«Η βραδιά ήταν πολύ δύσκολη για όλους μας. Ξεκίνησε στις 04:30 χωρίς να ξέρουμε ακριβώς πού ξεκίνησε, ούτε γνωρίζαμε ότι ήταν γκαζάκια. Φωνές από τις απέναντι πολυκατοικίες μάς έλεγαν “ξυπνήστε, καίγεστε”. Βγήκαμε στα μπαλκόνια, ο καπνός άρχισε να πνίγει την πολυκατοικία και τα μπαλκόνια που ήμασταν ψηλά. Ακούσαμε φωνές, εμείς αυτό που βιώσαμε στο διαμέρισμά μας είναι ότι ακούγαμε φωνές στον διάδρομο.
Θυμάμαι τη στιγμή που χτύπησε η πόρτα μας και βάλαμε έναν άνθρωπο μέσα, μαζί του μπήκε ένα τεράστιο κύμα καπνού. Εκείνη τη στιγμή ήταν πολύ τρομακτικά, νομίζαμε ότι η φωτιά ήταν μέσα στην πολυκατοικία, ότι μπαίνει μέσα στα διαμερίσματα.
«Ο κ. Νέστορας φώναζε: χάθηκαν, χάθηκαν»
Ο κύριος, που δεν είχα καταλάβει ποιος είναι, ήταν ο κ. Νέστορας. Χτυπούσε την πόρτα μας επίμονα, ανοίξαμε, ήταν σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Έφερε και τραύματα, σίγουρα είχε εγκαύματα στο κεφάλι και τα χέρια. Προσπαθούσαμε να τον ηρεμήσουμε, φώναζε, έλεγε η γυναίκα μου, η κόρη μου. Προσπαθούσα να του πω πού είναι, να τους βρούμε, ήμασταν σίγουροι ότι και αυτοί είχαν βρει καταφύγιο σε κάποιο άλλο διαμέρισμα. Μείναμε μαζί πολλή ώρα που ήρθαν οι διασώστες και η Πυροσβεστική. Ο άνθρωπος ήταν σε ημιλιπόθυμη κατάσταση. Με δυσκολία προσπαθούσα να τον ηρεμήσω. Ήταν φρικτό για όλους μας.
Ο κ. Νέστορας ήταν σε τεράστιο σοκ, πίστευε πως είχε χάσει την οικογένειά του, αυτό μου έλεγε “χάθηκαν, πέθαναν”. Προσπαθούσα να τον καθησυχάσω, προσπαθούσαμε να επικοινωνήσουμε το ισόγειο, βλέπαμε το ΕΚΑΒ να παίρνει άτομα».
«Η κυρία Νέστορα ήταν στο μπαλκόνι και φώναζε τους γονείς της»
Στην ΕΡΤ μίλησε και άλλος ένοικος της πολυκατοικίας:
«Μένουμε στον 5ο, ξύπνησα από έναν υπόκωφο θόρυβο και είδαμε ενοίκους από άλλες πολυκατοικίες να λένε ότι στην πυλωτή έχει καπνό και έλεγαν όλοι να πάει κάποιος με πυροσβεστήρα.
Εγώ μέχρι να πάω κάτω να δω και μόλις άνοιξα την πόρτα του ανελκυστήρα βλέπω το αυτοκίνητο που είχε λαμπαδιάσει, φοβήθηκα να πάω προς τα έξω, γύρισα επάνω, έσπασαν τζάμια και μέχρι να πάω πάνω ακούσαμε φωνές από το κλιμακοστάσιο. Σε κάποια στιγμή μπήκε η κυρία Αφροδίτη αλλά μπήκε μέσα και πολύς καπνός και δεν μπορούσαμε.
Τη μητέρα της δεν την είδα, την είδα μετά που την είχαν παραλάβει οι διασώστες, δεν είμαι και σίγουρος.
Με την κυρία Νέστορα όταν καταλάγιασαν οι καπνοί και βγήκαμε και είδαμε ότι η κυρία Νέστορα ήταν ξαπλωμένη στο μπαλκόνι μονολογούσε: “οι γονείς μου, οι γονείς μου, ο μπαμπάς μου”.
Βγήκα πάλι στην οικοδομή φώναξα διασώστες “ελάτε στον πέμπτο να τον βοηθήσετε”».
