Μια συγκινητική βόλτα στο παρελθόν έζησε το ΚΔΗΦ-ΣΥΔ «Λαμπηδόνες», με μια επίσκεψη που άγγιξε τις καρδιές όλων μας. Βρεθήκαμε στην Ολυμπιάδα Εορδαίας, στο παλιό Δημοτικό Σχολείο του 1957 που κάποτε έσφυζε από παιδικές φωνές κι αργότερα ερήμωσε, μέχρι που ο κύριος Γρηγόρης Καρασούνας του έδωσε ξανά ζωή. Η ανακοίνωση αναφέρει:
«Ο ίδιος, ένας χαρισματικός, ευαίσθητος άνθρωπος που εργάζεται ως ψηφιδογράφος στην Όπερα της Ζυρίχης, μετέτρεψε με πολύ μεράκι τις άδειες σχολικές αίθουσες σ’ ένα μοναδικό λαογραφικό μουσείο, συλλέγοντας και εκθέτοντας αντικείμενα εξαιρετικής σπανιότητας που του εμπιστεύτηκαν οι συγχωριανοί του. Έτσι ένας άνθρωπος με μεράκι και βαθιά αγάπη για το παρελθόν του τόπου διέσωσε ψηφίδες ατόφιας ζωής που πλέον δεν υπάρχει.
Μας ξενάγησε με αγάπη και ενθουσιασμό, από το δωμάτιο με τους μουσικούς, το εσωτερικό ενός σπιτιού ως και την ύπαιθρο, με την πλάβα, τη λίμνη, την τουαλέτα εκείνης της εποχής, κάνοντας την επίσκεψή μας ζωντανή, ένα ταξίδι στον χρόνο, αλλά και μια αλησμόνητη εμπειρία γνώσης και αυτοψίας σε κόσμους που έχουν πλέον χαθεί. Στα σπάνια κειμήλια συγκαταλέγονται ένα καπέλο από την ελληνική φυλή Καλάς του Πακιστάν αλλά και μια μοναδική κούνια του 1921 που διέσωσε από τα σκουπίδια. Έκπληξη αποτέλεσε για εμάς η αίθουσα όπου συγκεντρώνει την αγάπη του για την Αρχαία Ελλάδα, ένα ζωντανό μάθημα για μικρούς και μεγάλους, με μια εκπληκτική εστίαση στη λεπτομέρεια, ενδεικτικό και αυτό της αφοσίωσης και της ζέσης με την οποία εργάστηκε –από αγάπη και μόνο, με την αίσθηση του χρέους προς το κοινό καλό, της ανάγκης του να αφήσει κάτι πίσω του για τον τόπο του.
«Όταν αγαπάς τον τόπο σου, δεν αναπαλαιώνεις απλώς ντουβάρια· ζωντανεύεις τις αναμνήσεις που έκαναν τους ανθρώπους να χαμογελούν» , μας είπε.
Φύγαμε γεμάτοι βαθιά ευγνωμοσύνη αλλά και θαυμασμό για το τι μπορεί να καταφέρει η προσήλωση και η αγάπη ενός ανθρώπου. Ευχαριστούμε και τον Πρόεδρο της Κοινότητας Ολυμπιάδας, κ.Δημήτρη Τουρούντζα που μας συνόδεψε στην επίσκεψή μας με ιδιαίτερη χαρά για την παρουσία μας εκεί.
Ευχόμαστε μικροί και μεγάλοι να επισκεφθούν το ιδιαίτερο αυτό σχολείο-μουσείο που φιλοτέχνησε ένας άνθρωπος που ζει μακριά από την πατρίδα, αλλά με την ψυχή του δοσμένη στο παρελθόν του τόπου και με όραμα για ένα υπέροχο μέλλον.
Γιατί, όπως έχουμε κατανοήσει, δεν χρειάζεται κανείς να απομακρυνθεί από τον τόπο του, για να συναντηθεί με θαυμαστά πράγματα και υπέροχους ανθρώπους. Το θαύμα είναι δίπλα μας και μας περιμένει να το συναντήσουμε!»
