Στον εκλιπόντα Ευθύμιο Δ. Γιαννιώτη
Ταξίαρχο ε.α.
εκ Βλάστης
Έφυγε από την ζωή την 18-9-2017 και μετά από γενναία μάχη με την επάρατο, ο Ευθύμιος πρωτότοκος γιος του Δημητρίου και της Δέσποινας Γιαννιώτη. Τάφηκε την Τετάρτη 20-9-2017 στα Κοιμητήρια Διονύσου Αττικής, όπου η κατοικία του κατά τις τελευταίες δεκαετίες, με απόδοση τιμών από άγημα αξιωματικών του Τεχνικού Σώματος και την γαλανόλευκη σημαία.
Γεννήθηκε στην Βλάστη το έτος 1937 και δεν πρόλαβε να γνωρίσει και να αισθανθεί την στοργή και το χάδι του πατέρα, όπως και τα μικρότερα δύο αδέλφια του, ήδη μακαρίτες, Γιάννης και Τάκης, εξαιτίας του θανάτου του πατέρα τους στο Αλβανικό Μέτωπο το έτος 1940.
Η μητέρα τους Δέσποινα, το γένος Γραμμένου από την Γέρμα Καστοριάς, στάθηκε ικανή και άξια φροντίζοντας την διαπαιδαγώγηση και ανατροφή τους με ηθικές αξίες, φιλομάθεια και εργατικότητα, στοιχεία που μετέδιδε παράλληλα και στον μακαρίτη αδελφό μου Γιάννη και σε μένα ως θεία και νουνά μου, χωρίς να μας ξεχωρίζει ποτέ και τους πέντε, όπως έπρατταν και οι γονείς μου, που θεωρούσαν μία και αυτή οικογένεια με την θεία Δέσποινα.
Ο Ευθύμιος, που έφερε το βαπτιστικό του όνομα από το θετό παππού του Ευθύμιο Μακρή, διαπρεπή μέχρι τα μέσα της Γερμανικής Κατοχής Εμποροράπτη της Βλάστης και περιοχής με το περίφημο Εμποροραφείο-Διδασκαλείο «Ακρόπολη» στους πρόποδες του «Αηλιά» Βλάστης, διακρίθηκε και ξεχώρισε πολύ νωρίς και από παιδικής ηλικίας για την έφεσή του στα γράμματα και στις τέχνες.
Οι Δάσκαλοί του στο Δημοτικό Σχολείο Βλάστης τον τοποθετούσαν πάντα σε παραπάνω τάξεις και έτσι ήταν ο μικρότερος σε ηλικία και πάντα αριστούχος. Και για τους λόγους αυτούς η μητέρα του τον έστειλε ως μαθητή του τότε περίφημου και ιστορικού Γυμνασίου Τσοτυλίου αλλά οι μετέπειτα ανάγκες συγκέντρωσης της οικογένειάς τους στην Πτολεμαΐδα τον έφεραν στο Γυμνάσιό της απ’ όπου και αποφοίτησε.
Ακολούθησε εισαγωγή του στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, όπου εισήλθε και ο μικρότερος αδελφός του Δημήτριος (Τάκης) και έτσι μετεγκαταστάθηκαν οριστικά στην Αθήνα.
Μετά την αποφοίτησή του από την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και με τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού τοποθετείται στο 575 Τάγμα Πεζικού στο Άργος Ορεστικό, όπου υπηρετούσα και εγώ ως Έφεδρος Ανθυπολοχαγός και ξανασμίγουμε διαμένοντες στην ίδια κατοικία.
Φύση φιλοπρόοδη και πάντα ανήσυχη πολύ γρήγορα τον οδηγεί στο Τεχνικό Σώμα, με πολλά Στοιχεία και Εκπαιδεύσεις υπηρεσιακώς, εντός και εκτός χώρας, κυρίως στις ΗΠΑ, ενώ παράλληλα –και αυτό ήταν το δημιουργικό του μεγαλείο- κατορθώνει να πάρει το πτυχίο του Μετσοβείου Πολυτεχνείου αλλά και της Ανωτάτης Εμπορικής Σχολής.
Παντού και σε όλα ήταν δεξιοτέχνης, εφευρηματικός και με το κοφτερό μυαλό του κατασκεύαζε ο ίδιος τα πάντα, ενώ η φυσική και αυθόρμητη ευγένεια και καλοσύνη του χαρακτήρα του ήταν μοναδική και γενικά εκτιμώμενη παντού και πάντοτε.
Ίδιας καλοσύνης, ικανότητας και ευγένειας είναι και η σύζυγός του Τζένη, που εμφύσησαν και μετέδωσαν στα δυο υπέροχου και σπανίου ήθους παιδιά τους την Δέσποινα, Μηχανολόγο Πανεπιστημίου του Παρισίου και κάτοχο πολλών γλωσσών και τον Γιάννη, Διεθνή Οικονομολόγο και Ανώτατο Στέλεχος Γαλλικής Τράπεζας.
./..
Υπήρξε άριστος οικογενειάρχης όπου αφοσιώθηκε με πάθος και σπάνια γονική φροντίδα, τόσο εδώ στην Ελλάδα, όσο και μετέπειτα στο Παρίσι, όπου εγκαταστάθηκε μετά την πρόωρη αποστρατεία του και δημιούργησε νέα λαμπρή και μεγάλη σταδιοδρομία σε Υπηρεσία του ΝΑΤΟ και με ιδιόκτητη κατοικία του σε προάστιο του Παρισιού και χωρίς να εγκαταλείψει ποτέ την Ελλάδα και την εξοχική κατοικία του στον Διόνυσο Αττικής, όπου και καθηλώθηκε τα τρία τελευταία χρόνια και είχε την τύχη να δεχθεί τις φροντίδες της αφοσιωμένης συζύγου του Τζένης αλλά και της πολυαγαπημένης κόρης του Δέσποινας, διακεκριμένου Επιστημονικού Στελέχους πολυεθνικής στην Αθήνα, όπως και του πολυαγαπημένου γιου του Γιάννη, που παρά το γεγονός ότι ζει και εργάζεται στην Τουλούζη Γαλλίας, έγινε «ιπτάμενος» και ήταν συνεχώς στήριγμα και ανακούφιση του υπέροχου Πατέρα και Ανθρώπου Ευθυμίου Γιαννιώτη.
Καλό σου αιώνιο ταξίδι πολυαγαπημένε μου ξάδελφε!
Μελάς ΓΙΑΝΝΙΩΤΗΣ
