Μετά το διαφαινόμενο ναυάγιο στο ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, φαίνεται πως και οι δύο κυβερνήσεις έχουν επιδοθεί σε έναν διπλωματικό αγώνα επίρριψης ευθυνών η μία προς την άλλη, αλλά και σε ένα εσωτερικό πολιτικό αγώνα με τις αντιπολιτευόμενες δυνάμεις. Ειδικά για το δεύτερο μέτωπο, το κλίμα πλέον είναι ιδιαίτερα οξυμένο καθώς φαίνεται πως οι κυβερνήσεις και των δύο χωρών ακόμα και σε αυτό το μέγιστο εθνικό ζήτημα, κρίνουν και άγονται αποκλειστικά με βάση τους πολιτικούς πόντους που μπορεί να κερδίσουν ή να απολέσουν.
Στην ελληνική πλευρά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει πλέον οξύνει την αντιπαράθεση με την ΝΔ, βάζοντας τον Υπ. Εξωτερικών Ν. Κοτζιά σε απευθείας δημόσιες ραδιοφωνικές αντιπαραθέσειςμε στελέχη της ΝΔ, χωρίς τυπικά να έχει ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση. Ο Έλληνας Υπ. Εξωτερικών προκειμένου να αντικρούσει τα περί «προδοσίας» και εθνικής μειοδοσίας για την παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας που του προσάπτει σύσσωμη η αντιπολίτευση αλλά και η πλειοψηφία της ελληνικής κοινής γνώμης, απείλησε να φέρει στο προσκήνιο τα επίσημα διπλωματικά αρχεία της διαπραγμάτευσης των προηγούμενων ετών. Όπως ανέφερε, οι προηγούμενες κυβερνήσεις (υπονοώντας κυρίως την κυβέρνηση ΝΔ του Κ. Καραμανλή το 2008) όχι απλώς είχαν συμφωνήσει σε επίσημη παραχώρηση του ονόματος Μακεδονία, αλλά δεν έθεσαν και καμιά απολύτως αξίωση για αλλαγή του Σκοπιανού Συντάγματος ή ονομασία έναντι όλων. Αυτή η βαριά κατηγορία έχει ως στόχο την ΝΔ, η οποία ούτως η άλλως εδώ και καιρό δείχνει να «δυσκολεύεται» με την στάση του κόμματος υπέρ της σύνθετης ονομασίας για τα Σκόπια το 2008, και την σημερινή αντικρουόμενη στάση της κατά της χρήσης του όρου.
Παράλληλα και στα Σκόπια λαμβάνει χώρα μια δυναμική αντιπαράθεση ανάμεσα στην κυβέρνηση Ζάεφ και την σκοπιανή αντιπολίτευση του εθνικιστικού VMRO. Το μέχρι πριν λίγο καιρό πιεζόμενο VMROφαίνεται πως βρήκε μια εξαίσια ευκαιρία πολιτικής ανάκαμψης. Αρχικά οργάνωσε μια μεγάλη – για τα δεδομένα του γειτονικού κράτους – δημόσια διαδήλωση κατά της αλλαγής της «συνταγματικής ονομασίας» με συμμετοχή περισσοτέρων από 50 χιλιάδων κόσμου. Ενώ στην συνέχεια κατήγγειλε την κυβέρνηση για απόλυτη άρνηση ενημέρωσης του κοινοβουλίου για τις διαπραγματεύσεις, ενώ χρησιμοποίησε βαριές εκφράσεις για τους κυβερνώντες, απειλώντας μάλιστα ότι «παίζουν και με την υπομονή τους».
Για τις εξελίξεις στα Σκόπια ο γράφων δεν θα σχολιάσει πολλά. Τα Σκόπια είναι η χώρα που κυρίως «καίγεται» για να βρεθεί η λύση, στην οποία έχει βασίσει όχι απλώς την οικονομική της επιβίωση αλλά και την ίδια την μακροπρόθεσμη ύπαρξή της. Οπότε προφανώς και είναι λογικό οι πολιτικές συνθήκες να είναι ιδιαίτερα οξυμένες. Όσον αφορά την Ελλάδα, θα έλεγα απλά ότι η αναστολή των διαπραγματεύσεων αποτελεί… «λογική εξέλιξη». Πριν από περίπου 2 μήνες σε αυτήν την εφημερίδα είχα γράψει ότι προσωπικά αμφιβάλλω ότι ο Τσίπρας θα ψηφίσει τελικά στην Ελληνική Βουλή παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας. Όχι γιατί δεν θα το επιθυμούσε φυσικά. Αυτός προσωπικά κίνησε το ζήτημα και η κυβέρνησή του μέχρι σήμερα έχει δείξει πως είναι ιδιαίτερα «δραστήρια» στην παραχώρηση εθνικών κεκτημένων υπό τον μανδύα του «προοδευτισμού». Ωστόσο τόσο προσωπικά ο Τσίπρας – όσο και η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ συνολικά – έχουν αποδείξει ακόμα πιο κραυγαλέα και κάτι ακόμα: Ότι είναι διατεθειμένοι να πουλήσουν όχι απλώς τις προσωπικές ιδέες και αξίες τους αλλά να και την χώρα ολόκληρη, αν κρίνουν ότι θα κερδίσουν (ή θα χάσουν) πολιτικούς πόντους. Υπό την παραπάνω έννοια, οι μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις με την συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων πριν λίγους μήνες κατά της παραχώρησης της ονομασίας, κατέστησαν σαφές πως ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ψήφιζαν ποτέ ένα νομοσχέδιο που θα τους ζημίωσε σε τέτοιο βαθμό πολιτικά. Καθώς η πολιτική ωφελεία και το πολιτικό κόστος υπήρξαν τα κύρια (ίσως και τα μοναδικά…) ζητούμενα αυτών των κομμάτων από την πρώτη ημέρα της ύπαρξής τους, άσχετα από προσωπικές αξίες και ιδέες των στελεχών τους, ή τα όποια οφέλη για την πατρίδα. Αυτά τα τελευταία, απόδειξαν περίτρανα και επαναλαμβανόμενα ότι δεν τους απασχόλησαν ποτέ, ούτε στο ελάχιστο…
