Φίλες κ φίλοι,
Διανύουμε την πιο σκληρή μεταπολεμική περίοδο. Η Χώρα βολόδειρε χωρίς πυξίδα και τιμόνι όταν ξέσπασε η παγκόσμια κρίση το 2008. Μπήκε από το 2010 σε καθεστώς παρατεταμένης έκτακτης ανάγκης για να αποφύγει μια ασύντακτη χρεωκοπία, έγινε πεδίο δοκιμαστικών εφαρμογών οικονομικών επιλογών συντηρητικής και αντιδραστικής πολιτικής που επέβαλαν οι εταίροι – έσχατοι δανειστές μας. Σωρεύτηκε ύφεση πάνω από 25% ως το 2013. Εξαντλήθηκαν οι μισθωτοί και αποδιαρθρώθηκε η μεσαία τάξη. Το 2014 άρχισαν να διαμορφώνονται συνθήκες ανάταξης που εξαλείφθηκαν από την επέλαση του λαϊκισμού που στηρίχθηκε στο ψέμα και την εξαπάτηση με πρώτη επίπτωση την παλινδρόμηση της Νέας Δημοκρατίας. Η πλειοψηφία του 2015 των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ευθύνεται για τη νέα βύθιση, που δεν περιορίζεται στην οικονομία και την αξιοπιστία της χώρας, αλλά εκτείνεται από τη λειτουργία των θεσμών και της Δημοκρατίας ως την παραγωγή πολιτισμού και επιστήμης και καταλήγει στη ταπείνωση της συνέχισης της εποπτείας για τρία ακόμη χρόνια και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο που στην ευρύτερη περιοχή μας κυριαρχεί αστάθεια και σύννεφα πυκνώνουν σε κρίσιμα εθνικά μας ζητήματα.
Πρέπει να δημιουργηθούν νέες προϋποθέσεις εξόδου από τον φαύλο κύκλο της απομείωσης. Έως εδώ φθάνουν τα «κοντά πόδια του ψέματος». Η αλήθεια καθίσταται πλέον αυταπόδεικτη.
Απέχουμε πέντε χρόνια από το 2021 και έξι από το 2022, έτη ορόσημα, όταν συμπληρώνονται δύο αιώνες από την Εθνική Παλιγγενεσία και ένας αιώνας μετά τη μορφοποίηση του σημερινού μας Έθνους – Κράτους. Έχουμε ένα χρονικό ορίζοντα, που αφού αναμοχλεύσουμε τον πατριωτισμό μας, επανατοποθετήσουμε τα συλλογικά μας κίνητρα και ανατροφοδοτήσουμε την φιλοδοξία μας, να πούμε: Έως εδώ! Να εργαστούμε για να επανέλθει η αισιοδοξία, η ευημερία, η περηφάνια και η ισχύς σε αυτό το τόπο.
Το πέρασμα στη νέα ιστορική περίοδο συντελείται και ελάχιστα θα μείνουν όπως χθες. Δεν υπάρχει επιστροφή στο παρελθόν της ευδαιμονίας του φθηνού χρήματος χωρίς παραγωγή.
Χρειάζεται η ανασύνταξη και η ενότητα των δημιουργικών Ελλήνων που πιστεύουν ότι ο στόχος του Έθνους ήταν πάντα η ένταξη και η διαρκής ισχυροποίησή του μέσα στους διεθνείς θεσμούς του αναπτυγμένου κόσμου με τη συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Όσων πιστεύουν σε μια χώρα ανταγωνιστική, ανοικτών οριζόντων. Ένα κράτος κανόνων, δικαίου, πρόνοιας και αλληλεγγύης. Αποδέχονται τις υποχρεώσεις τους προς το δημόσιο ήθος, το δημόσιο συμφέρον και τη Δημοκρατία. Πιστεύουν ότι πρέπει ως κοινωνία να αντιληφθούμε το τόσο, όσο… στην κατανάλωση, στην συμπεριφορά, τις ελευθερίες.
Πρώτο καθήκον είναι να νικήσουμε τον λαϊκισμό και το απατηλό ψέμα των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά και να υπερβούμε τον απομείναντα λαϊκισμό μέσα μας και τον ενδημούντα στη Δεξιά, να ενισχύσουμε την αντικειμενική αξιολόγηση και την αξιοκρατία, να παραμερίσουμε το πελατειακό κράτος.
Η νίκη κατά του λαϊκισμού δεν σημαίνει ότι πρέπει να παραταθούν οι έξωθεν επιβαλλόμενες συμπράξεις με ποικιλώνυμες εσωτερικές ελίτ ή η εγκαθίδρυση νέων συμφερόντων των λίγων ή να επιβληθούν μεταρρυθμίσεις ως άλλοθι για να διαιωνισθούν οι πολιτικές λιτότητας.
Η χώρα χρειάζεται μια νέα μεταρρυθμιστική πνοή που θα ανατρέπει τις εγκαθιδρυμένες στρεβλώσεις, αλλά θα επιλέγει λύσεις που λειτουργούν υπέρ του δημοσίου συμφέροντος.
Η στήριξη της επιχειρηματικότητας, της καινοτομίας και του ανταγωνισμού είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη και κάθε αναπτυξιακός στόχος που θα επιτυγχάνεται πρέπει να συνοδεύεται από ρήτρα αναδιανομής υπέρ της απασχόλησης, της στήριξης των αδυνάτων και του κοινωνικού κράτους.
Όπως κάθε μεταρρύθμιση στο κράτος πρέπει να συνοδεύεται από ρήτρα αποκέντρωσης και αυτοδιοίκησης.
Με δύο λόγια, να διατυπώσουμε την πρόταση εξουσίας της Σοσιαλδημοκρατίας. Απευθυνόμαστε στους σημερινούς άνεργους, τους μισθωτούς, τους αγρότες, τους μικρούς και μεσαίους επαγγελματίες και επιχειρηματίες, τους επιστήμονες, τα ΑμεΑ, τους συνταξιούχους και κυρίως στους νέους που σπουδάζουν ή εργάζονται εδώ και στο εξωτερικό.
Απευθυνόμαστε στα πολιτικά κόμματα κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά, τις κινήσεις και ομίλους, τα αυτόνομα στελέχη που εκφράζονται από τις απόψεις της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας και προέρχονται από την κοίτη της Δημοκρατικής Παράταξης και της Κεντροαριστεράς και προτείνουμε να συνδιαμορφώσουμε έναν ενιαίο πολιτικό οργανισμό με τη μορφή μιας συμπαράταξης, που δεν θα καταργεί την αυτοτέλεια των συμμετασχόντων σε πρώτη φάση.
Κυρίως, όμως, απευθυνόμαστε στην κοινωνική βάση της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης καθώς είναι η μόνη που μπορεί να εγγυηθεί την ενότητα κ να σφραγίσει την επιτυχία του εγχειρήματος.
Φίλες κ φίλοι,
Η αλόγιστη και επικίνδυνη διακυβέρνηση δεν μπορεί να συνεχιστεί, δεν μένει πλέον χρόνος. Αρκετά πλανηθήκαμε ότι μόνοι αρκούμε και μπορούμε. Αρκετά η μισαλλοδοξία που οδήγησε μέχρι στην υπονόμευση της παράταξης. Αρκετά ζητήσαμε να μας σφάξουν το σιτευτό μόσχο, αντί να ανηφορίζουμε το καθαρτήριο μας. Αρκετά αναζητήθηκαν Ιφιγένειες.
Είναι ώρα για αποφάσεις. Είναι ώρα για αγώνα για τον τόπο, για την πατρίδα για την παράταξη.
