Σημαντική μείωση των γάμων και των γεννήσεων το 2022 στο Δήμο Εορδαίας

Το 2022 έγινε παρελθόν πριν από λίγες ημέρες, δημιουργώντας προσδοκίες για τον χρόνο που μόλις ξεκίνησε. Τα τελευταία χρόνια η ζωή μας άλλαξε και συνεχίζει να αλλάζει με ραγδαίους ρυθμούς, τόσο με την οικονομική κρίση όσο και με την πανδημία. Ποτέ άλλοτε δεν είχαμε να αντιμετωπίσουμε τόσο σημαντικούς κοινωνικούς περιορισμούς όσο αυτούς που μας επιβλήθηκαν ως απόρροια της πανδημίας και της προστασίας της δημόσιας υγείας.

Στην αρχή, λοιπόν, του χρόνου βρήκαμε πως κινήθηκαν τα τελευταία δύο χρόνια οι γάμοι, οι γεννήσεις, οι θάνατοι και τα διαζύγια στο Δήμο Εορδαίας.

Μας επηρέασε και πόσο, το ξέσπασμα της πανδημίας, αλλά και η προσπάθεια να επανέλθουμε στους πρότερους ρυθμούς μας;

Τα παρακάτω στοιχεία δίνουν ενδιαφέρουσες απαντήσεις.

Το 2021 σε όλο τον Δήμο Εορδαίας γεννήθηκαν 373 παιδιά, ενώ το 2022 οι γεννήσεις ήταν κατά 36 λιγότερες, δηλαδή 337. Λιγότερα παιδιά γεννήθηκαν στο Δήμο μας, ενισχύοντας αυτό που διαπιστώσαμε με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2021. Μειώνεται ο αριθμός των κατοίκων.

Βέβαια αυτό δεν αφορά μόνο τις γεννήσεις, αλλά αντικατοπτρίζει την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με την βίαιη απολιγνιτοποίηση στην περιοχή και το πρόβλημα της εύρεσης εργασίας. Πολλοί νέοι αποφασίζουν και φεύγουν, σε μία προσπάθεια για καλύτερες προοπτικές κι ευκαιρίες εξέλιξης στο θέμα της εργασίας.

Η διαφορά στους γάμους που τελέστηκαν είναι επίσης πολύ μεγάλη. Ενώ το 2021 έγιναν 301 γάμοι, το 2022 πραγματοποιήθηκαν 109 λιγότεροι, δηλαδή 192. Σημαντική η απόκλιση μεταξύ των δύο χρόνων, γεγονός που γεννά προβληματισμούς.

Στους θανάτους παρατηρήθηκε μείωση το 2022, καθώς το 2021 σημειώθηκαν 650 και 632 το 2022.

Στο θέμα των διαζυγίων, δεν υπάρχουν μεγάλες αποκλίσεις, με 73 ζευγάρια να χωρίζουν  το 2021 κι 74 ζευγάρια το 2022.

Συμπερασματικά, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ετών, ειδικά στις γεννήσεις και στους γάμους, διαφορές οι οποίες θα πρέπει να μας προβληματίσουν για την πληθυσμιακή εξέλιξη της περιοχής.

Ίσως θα πρέπει να αποτελέσουν πεδίο διαβούλευσης για την καλύτερη οργάνωση της οικονομικής κι επιχειρηματικής ζωής του τόπου, δίνοντας επαγγελματικές ευκαιρίες στους νέους και συγκρατώντας τον πληθυσμό στην περιοχή. Εδώ χρειάζεται η πολιτική βούληση τόσο από την τοπική αυτοδιοίκηση όσο κι από την κεντρική εξουσία της χώρας. Ειδικά, δε, τώρα που θα υπάρξουν χρηματοδοτήσεις για την αντιμετώπιση της απολιγνιτοποίησης και των επιπτώσεων που αυτή έχει επιφέρει.

Μαρία Κοτζακόλιου