Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, η κυβέρνηση του Ιράκ πανηγυρίζει την απελευθέρωση της ιρακινής πόλης Ραμάντι, από του τζιχανιστές του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ). Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες πόλεις του Ιράκ, με πληθυσμό της τάξης των 500 χιλιάδων κατοίκων, που τον Μάιο του 2015 είχε καταληφθεί από το ΙΚ.
Η απελευθέρωση του Ραμάντι, αποτελεί την πλέον σημαντική ήττα των τζιχαντιστών του ΙΚ, τους τελευταίους μήνες. Hαπελευθέρωση της επίσης ιρακινής πόλης Τικρίτ από τους Ιρακινούς, αποτέλεσε την αμέσως προηγούμενη σε σημαντικότητα ήττα, των τζιχαντιστών. Μιας πόλης στα βορειοδυτικά του Ιράκ, με μέγεθος 160 χιλιάδων κατοίκων.
Τα δύο παραπάνω αστικά κέντρα, αποτελούν την μεγαλύτερη απώλεια των τζιχαντιστών. Και δεν είναι τυχαίο ότι βρίσκονται και τα δύο στο Ιράκ. Δυστυχώς, ο Συριακός Στρατός παρόλη την τεράστια σε έκταση ρωσική στρατιωτική βοήθεια εδώ και εδώ και 2 μήνες, και την επίσης σημαντική υποστήριξη του Ιράν (εδώ και 4 χρόνια), δεν έχει ακόμα καταφέρει να πανηγυρίσει την απελευθέρωση ενός αστικού κέντρου αντιστοίχου μεγέθους, με τις παραπάνω ιρακινές πόλεις.
Είναι γεγονός ότι μέχρι την ρωσική αεροπορική επέμβαση στις 30 Σεπτέμβρη, ο στρατός του Άσαντ στην Συρία βρισκόταν στα πρόθυρα της ολοκληρωτικής ήττας. Τόσο οι τζιχαντιστές του ΙΚ, όσο και οι υπόλοιπες ισλαμιστικές οργανώσεις που δρουν στην Συρία, κέρδιζαν συνεχώς έδαφος τον τελευταίο χρόνο έναντι των κυβερνητικών δυνάμεων. ToIKείχε πρακτικά καταλάβει ολόκληρη την ανατολική αλλά και την κεντρική Συρία, ενώ οι ισλαμιστές του «Στρατού της Κατάκτησης» που συμπεριλαμβάνουν 7 ισλαμικές οργανώσεις, είχαν καταλάβει πρακτικά ολόκληρη την επαρχεία του Ιντλίπ στην δυτική Συρία, ενώ απειλούσαν σοβαρά τόσο το Χαλέπι με ολοκληρωτική κατάληψη, όσο και την επαρχία-προπύργιο του καθεστώτος Άσαντ, την Λατάκια. Ο «συναγερμός» για το καθεστώς Άσαντ χτύπησε τον Αύγουστο του 2015, όταν το ΙΚ απείλησε με ολοκληρωτική κατάληψη την πρωτεύουσα Δαμασκό. Γεγονός που οδήγησε σε εσπευσμένο αίτημα βοήθειας της συριακής κυβέρνησης από την Ρωσία.
Από την ρωσική αεροπορική επέμβαση μέχρι σήμερα, ο στρατός του Άσαντ είναι γεγονός ότι έχει αναλάβει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Ωστόσο η προέλασή του είναι πολύ αργή και μέχρι σήμερα δεν έχει να επιδείξει κάποια ανακατάληψη σημαντικού αστικού κέντρου. Έχοντας χωρίσει τον στρατό σε 5 βασικά μέτωπα, το καθεστώς προσπαθεί να κερδίσει όσα περισσότερα μπορεί μέχρι την επικείμενη πολιτική λύση. Στην επαρχία Λατάκιας, ο Συριακός Στρατός έχει εντείνει τις επιχειρήσεις τουστον βορά, ειδικά μετά την κατάρριψη του ρωσικού βομβαρδιστικού Su-24 από το τουρκικό F-16. Προσπαθώντας να σφραγίσει τα συροτούρκικα σύνορα, έχει καταλάβει μια σειρά χωριών στην περιοχή των «Τουρκμενικών Βουνών». Οι επιχειρήσεις εκεί συνεχίζονται με μεγάλη ένταση.
Στην πολύπαθη επαρχία Χαλεπιού, ο Συριακός Στρατός έχει καταλάβει τα σημαντικότερα σε έκταση εδάφη του. Αποφεύγοντας να κυκλώσει τους τζιχαντιστές στο δυτικό τμήμα της πόλης που δεν ελέγχει (προσπάθεια που οδήγησε σε καταστροφικές ήττες στο πρόσφατο παρελθόν), ξεκίνησε μια μεγάλη επιχείρηση στον νότο της ομώνυμης επαρχίας. Αυτή η επιχείρηση, η οποία κυρίως υποβοηθιέται από ιρανικές πολιτοφυλακές, οδήγησε στην κατάληψη των κωμοπόλεων Al-Hadir και Al-Eis μαζί με μια σειρά χωριών περιμετρικά της περιοχής. Στα ανατολικά της επαρχίας, υπήρξε επίσης ο απεγκλωβισμός της στρατιωτικής βάσης Kweiris, η οποία πολιορκούνταν από το ΙΚ για πάνω από 2 χρόνια. Η άμυνα των ηρωικών Σύρων στρατιωτών , οι οποίοι αναγκάζονταν να καλλιεργούν πατάτες στον χώρο της βάσης για να επιβιώσουν της πολύχρονης πολιορκίας, προβλήθηκε εκτενώς από τα συριακά μέσα ενημέρωσης, και αποτέλεσε νίκη κυρίως συμβολικής σημασίας.
Στην περιοχή της πρωτεύουσας Δαμασκού, τα ανατολικά προάστια Jobarκαι Ghouta, παραμένουν υπό κατάληψη των τζιχαντιστών. Πληροφορίες για επικείμενη συμφωνία του καθεστώτος με τους τζιχαντιστές, για την απομάκρυνση 2 χιλιάδων μαχητών με κατεύθυνση την επαρχία Ιντλίπ και Ράκα, ακόμα δεν επιβεβαιώνονται. Στην επαρχίες Χάμα και Χομς, η κατάσταση παραμένει σχεδόν απαράλλαχτη. Η κατάληψη της πόλης Morekαπό τους τζιχαντιστές, μετά την έναρξη των ρωσικών βομβαρδισμών, αποτέλεσε ισχυρό ηθικό πλήγμα. Ο Συριακός Στρατός πολεμούσε για μήνες για να την ανακαταλάβει, και αφού το κατάφερε, την έχασε λίγες μέρες αργότερα με βαριές απώλειες. Η ανακατάληψη της Παλμύρας, επίσης δεν έχει ολοκληρωθεί, ενώ οι τζιχαντιστές ανακατέλαβαν πρόσφατα και την πόλη Μαχίν, που επίσης είχε απελευθερώσει πρόσφατα ο Συριακός Στρατός.
Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνουν ένα και μοναδικό συμπέρασμα. Ότι καμιά πλευρά δεν μπορεί να κερδίσει ολοκληρωτικά. Ο Συριακός Στρατός διεσώθη με την ρωσική επέμβαση, ανέλαβε την πρωτοβουλία των κινήσεων, όμως τα κέρδη του είναι λίγα εδώ και 2 μήνες. Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι αντίστοιχα του μεγέθους της ρωσικής στρατιωτικής εμπλοκής. Για τους παραπάνω λόγους, η πολιτική λύση (με παραμονή ή όχι του Άσαντ) είναι η μοναδική λύση, και αυτό πλέον έχει γίνει κατανοητό από όλους τους εμπλεκόμενους. Σύντομα θα υπάρξουν εξελίξεις…
