Ως διαβήτης της κύησης ορίζεται η ποικίλου βαθμού παθολογική ανοχή των υδατανθράκων, που εμφανίζεται για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Κάθε κύηση είναι δυνητικά διαβητογόνος. Η εγκυμοσύνη προκαλεί αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης ιδίως στο τέλος του 2ου και 3ου τριμήνου.
- Επιπλοκές του εμβρύου:
Αιφνίδιος ενδομήτριος (μετά την 38η εβδομάδα) και περιγεννητικός θάνατος, Μακροσωμία, Τραυματισμός του εμβρύου κατά τον τοκετό ή ασφυξία, Ωμική δυστοκία, Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας του νεογνού (ARDS), Πολυυδράμνιο, Υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια του εμβρύου, Μεταβολικές επιπλοκές του νεογνού (υπογλυκαιμία, ίκτερος, υπασβεστιαιμία, πολυερυθραιμία).
- Απώτερες επιπλοκές:
Ο διαβήτης κύησης συσχετίζεται με μακροχρόνιες επιπλοκές στην παιδική και μετέπειτα ηλικία. Παιδιά μητέρων με διαβήτη κύησης είναι υπέρβαρα κατά 30% συγκριτικά με παιδιά φυσιολογικών ή προδιαβητικών μητέρων ανεξάρτητα από το βάρος γέννησης. Αυξημένη συχνότητα εμφάνισης Διαταραχής Γλυκόζης Νηστείας και Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 με την πάροδο της ηλικίας στα παιδιά μητέρων με διαβήτη κύησης . Αυξημένη συχνότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων.
- Επιπλοκές μητέρας:
Προεκλαμψία, Υπέρταση κυήσεως, Τραυματισμός της μητέρας κατά τον τοκετό, Διενέργεια καισαρικής τομής.
- Κριτήρια διάγνωσης:
Η διάγνωση του διαβήτη κυήσεως γίνεται με εργαστηριακή εξέταση αίματος. Επισημαίνεται ότι πρωινή γλυκόζη νηστείας > 126mg/dl τους 3 πρώτους μήνες της κυήσεως σημαίνει προυπάρχοντα διαβήτη. Αν η γλυκόζη αίματος κατά την πρώτη επίσκεψη της εγκύου στον γυναικολόγο της είναι κάτω των <92mg/dl, προγραμματίζεται η δοκιμασία ανοχής γλυκόζης μεταξύ 24ης–28ης εβδομάδας κυήσεως.
Για την δοκιμή χορηγούνται 75γρ. γλυκόζης σε λίγο νερό και το σάκχαρο μετράται 3 φορές (0′, 60′, 120′). Όταν έστω και μια τιμή είναι μεγαλύτερη ή ίση από τα αναφερόμενα όρια γίνεται η διάγνωση.
Γλυκόζη νηστείας (0′) > 92mg/dl
Γλυκόζη 60΄ > 180mg/dl
Γλυκόζη 120΄ > 153mg/dl
- Γλυκαιμικοί στόχοι:
Γλυκόζη νηστείας < 95 mg/dl. Γλυκόζη 1 ώρα μετά το γεύμα < 140 mg/d. Γλυκόζη 2 ώρες μετά το γεύμα < 120 mg/dl. Η κατάσταση μπορεί να αντιμετωπιστεί συχνά ακόμα και χωρίς φάρμακα, με αλλαγή του τρόπου ζωής, στην διατροφή και με ελαφρά άσκηση. Το μόνο φάρμακο που έχει έγκριση για την αντιμετώπιση του διαβήτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι η ινσουλίνη και αυτή δίδεται όταν όλα τα άλλα μέτρα έχουν αποτύχει.
Η παρουσία διαβήτη κύησης δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη για καισαρική τομή.
- Μετά τον τοκετό:
Έλεγχος για παραμονή του Σακχαρώδη Διαβήτη στις 6-12 εβδομάδες μετά τον τοκετό με δοκιμασία ανοχής γλυκόζης.
Οι γυναίκες με ιστορικό διαβήτη κύησης πρέπει να ελέγχονται τουλάχιστον κάθε 3 χρόνια για την εμφάνιση διαβήτη ή προδιαβήτη. Οι γυναίκες, που είχαν διαβήτη κυήσεως, έχουν 50% κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη τύπου 2 μέσα σε 7 έως 10 χρόνια μετά τη γέννηση του παιδιού. Μετά την γέννα, οι γυναίκες που είχαν διαβήτη κυήσεως και είναι υπέρβαρες αν επιδιώξουν να χάσουν το 7% του βάρους, που είχαν πριν την εγκυμοσύνη τους, θα μειώσουν τον κίνδυνο να πάθουν διαβήτη τύπου 2 κατά 60%.
ΓΟΥΓΟΥΣΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ειδικός Παθολόγος
Εξειδικευθείς στον Σακχαρώδη Διαβήτη
