Ήταν η περίοδος, φίλες και φίλοι, που όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στην Πτολεμαϊδα. Τα φορτηγά και τα τρένα ακατάπαυτα μετέφεραν τα τεράστια σκαπτικά και άλλα μηχανήματα, των συγκροτημάτων της, ΛΙΠΤΟΛ (Λιγνιτωρυχεία Πτολεμαϊδος) και της ΔΕΗ, που θα άλλαζαν φυσιογνωμία, της, άλλοτε κραταιάς, γεωργοκτηνοτροφικής περιοχής μας.
Στη φώτο μας, τέσσερα από τα βασικά πρόσωπα που δέχτηκαν τον τεράστιο και άγνωστο τους όγκο, των μηχανημάτων, τόσο του ορυχείου, όσο και του βιομηχανικού συγκροτήματος της ΛΙΠΤΟΛ (εργοστάσιο Μπριγκέτας- ΑΗΣ/ΛΙΠΤΟΛ-Μηχανουργία και τόσα άλλα, άγνωστα τους μηχανήματα): Από αριστερά, ο αρχιμηχανικός και εργάτης, προσθέτουμε εμείς, της συναρμολόγησης των τεράστιων και γιγαντιαίων σκαπτικών και όχι μόνο, μηχανημάτων, ο Γερμανός, HAFERKAMP, ακολουθούν , ο προϊστάμενος του Λογιστηρίου ΛΙΠΤΟΛ, Γκατζαβέλας Γιάννης, από την Κοζάνη και ο συμπολίτης μας, Σιόλιος Δημήτρης (Τάκης)- προϊστάμενος του λογιστηρίου αποθήκης ΛΙΠΤΟΛ και υπεύθυνος όλου αυτού του τεράστιου όγκου των μηχανημάτων, μέχρι το 1960, που προσελήφθηκε στην ΑΕΒΑΛ με το ίδιο αντικείμενο εργασίας και τέλος, ο καθήμενος, με τα γυαλιά, είναι ο εκ Φλωρίνης εκτελωνιστής, Τσίρλης ή κάπως έτσι.
Πρέπει να τονίσουμε, πως, την εποχή εκείνη, η πόλης μας δεν διέθετε υπηρεσία Τελωνείου.
