Το χθεσινό πρωτοσέλιδο του ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΥ που είχε ως τίτλο του «Φορείς της Δυτικής Μακεδονίας ζητούν άμεσα μέτρα στήριξης και επενδύσεις – Επιστολή Εργατικών Κέντρων- Επιμελητηρίων και ΓΕΝΟΠ στον Πρωθυπουργό», στην οποία τονίζουν πως «Η περιοχή μας φυλλοροεί…», αντικατοπτρίζει το κλίμα των ημερών στην περιοχή μας.
Το αν και τι θ’ αποδώσουν οι επιστολές αλλά και οι κινητοποιήσεις σωματείων και φορέων, θα το μάθουμε, υποθέτουμε, σύντομα καθώς τα χρονικά περιθώρια έχουν στενεύσει ήδη πάρα πολύ.
Οπότε αναμένουμε τις εξελίξεις…
***
Ως τότε δεν είναι άσχημη η ιδέα να ρίξουμε μια ματιά στην τοπική πολιτική ιστορία για να θυμηθούμε ή να μάθουμε κάποια απ’ τα όσα προηγήθηκαν.
Κάτι που έκανε χθες το e-ptolemeos.gr και ο ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ γυρνώντας μας τριάντα πέντε χρόνια πριν, το μακρινό πια 1991, υπενθυμίζοντας μας κάτι που έλεγε τότε ο αείμνηστος Δήμαρχος Πτολεμαΐδας Κωνσταντίνος Μαυρομάτης.
***
Πράγματι, ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Μαυρομάτης, για τον οποίο αποχαιρετώντας τον ο ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ το 2017 κατά την εκδημία του σημείωνε πως «στην Πτολεμαΐδα άφησε τα έργα της Τηλεθέρμανσης, του Βιολογικού σταθμού, το Εμπορικό Πολύκεντρο, την Πυροσβεστική Υπηρεσία κ.α.», είδε κάτι που θα ερχόταν και σε μια εποχή μάλιστα που η λιγνιτική παραγωγή στον τόπο μας βρισκόταν πολύ ψηλά και η ΔΕΗ προσέθετε νέες Μονάδες παραγωγής ρεύματος.
Βέβαια, και για να είμαστε δίκαιοι, ο τότε Δήμαρχος Πτολεμαΐδας δεν ήταν και ο μόνος που εξέφραζε από τότε την ανησυχία και τον προβληματισμό του για το τι θα γίνει στην περιοχή μας όταν θα εξαντλούνταν οι λιγνίτες.
***
Οι παλιότεροι θα θυμούνται σίγουρα πως γινόταν από τη δεκαετία του 1990 αρκετές φορές δημόσιες συζητήσεις για την επόμενη μέρα και το πώς θα έπρεπε να προετοιμαστεί ο τόπος μας κατάλληλα για να μπορέσει να προχωρήσει με ασφάλεια στο μέλλον.
Αν μάλιστα θελήσει κάποιος να αποδελτιώσει τα όσα γράφονταν και λεγόταν για το θέμα αυτό για χρόνια ολόκληρα είναι πολύ πιθανό πως θα γεμίσει πάρα πολλές σελίδες.
***
Σημασία φυσικά έχει το τι έγινε όλα αυτά τα χρόνια και πού βρισκόμαστε σήμερα.
Σε κάθε περίπτωση όμως καλό είναι να ρίχνουμε και μερικές ματιές προς τα πίσω, σε ό,τι έχει περάσει πια στις σελίδες της τοπικής μας ιστορίας.
Όλο και κάποιο πολύτιμο για το μέλλον δίδαγμα μπορεί ν’ αποκομίσουμε…
Αφανείς θεματοφύλακες της συλλογικής μνήμης.
Το ζευγάρι έκανε τα ψώνια του και απευθυνόμενος ο ένας στον άλλο μιλούσαν στην ποντιακή γλώσσα.
Κάποιος παριστάμενος που τους άκουσε απόρησε και ρώτησε πώς και μιλάν ποντιακά μεταξύ τους.
***
Η ήρεμη και ευγενική απάντηση και των δύο ήταν η εξής:
«Ναι, το κάνουμε σκόπιμα να μιλάμε μεταξύ μας ποντιακά γιατί έτσι πιστεύουμε πως διατηρούμε ζωντανή τη μνήμη των προγόνων μας και δεν ξεκόβουμε από τις ρίζες μας. Για τον ίδιο λόγο μαγειρεύουμε τις συνταγές τους, ακούμε τα τραγούδια τους και χορεύουμε τους χορούς τους. Για μας ο σεβασμός στον πολιτισμό που μας κληροδότησαν οι προηγούμενες γενιές και η διατήρηση του δεν είναι θέμα μόνο μιας ή περισσοτέρων εκδηλώσεων, αλλά στάση ζωής και κάθε στιγμής».
***
Τελικά, άνθρωποι σαν αυτούς, απόγονοι των ανθρώπων που ξεριζώθηκαν βίαια απ’ τις αλησμόνητες πατρίδες τους και υπέστησαν τόσα δεινά, ενώ υποχρεώθηκαν ν’ αφήσουν πίσω τους εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές που χάθηκαν τόσο άδικα σ’ ένα απ’ τα μεγαλύτερα εγκλήματα του 20ου αιώνα, είναι οι αφανείς αλλά και ουσιαστικοί θεματοφύλακες της συλλογικής μνήμης των Ελλήνων του Πόντου.
Κι η στάση τους αξίζει κάθε έπαινο απ’ όλους μας!
