Με σχετικό δελτίο τύπου η Βουλευτής Φλώρινας της Νέας Αριστεράς Πέτη Πέρκα αναφέρεται στην οριοθέτηση οικισμών κάτω των 2.000 κατοίκων και την μετατροπή οικοπέδων σε αγροτεμάχια. Συγκεκριμένα αναφέρει:
«Για άλλη μία φορά, κατά την προσφιλή της τακτική, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, χωρίς καμία διαβούλευση, λειτουργεί αιφνιδιαστικά και αυταρχικά.
Η προωθούμενη από την κυβέρνηση οριοθέτηση οικισμών κάτω των 2.000 κατοίκων, μετατρέπει χιλιάδες οικόπεδα σε αγροτεμάχια αφού χάνουν το δικαίωμα δόμησης και επομένως, υποβαθμίζεται, εν μία νυκτί, η περιουσία χιλιάδων ιδιοκτητών οικοπέδων που βρίσκονται στα όρια οικισμών.
Σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα (ΠΔ) 194/2025 που εκδόθηκε στις 15.04.2025, ακίνητα που βρίσκονταν εντός οικισμών θα βρεθούν εκτός των ορίων τους. Η μετάβαση ενός ακινήτου από την κατηγορία “εντός ορίων οικισμού” σε “εκτός σχεδίου” συνεπάγεται θεμελιώδεις αλλαγές στις δυνατότητες αξιοποίησης, π.χ. αλλαγή στην αρτιότητα και οικοδομησιμότητα, μείωση των συντελεστών δόμησης, περιορισμοί στο ύψος και τον όγκο, κ.α.
Δικαιολογημένα χιλιάδες πολίτες, οι τοπικές κοινωνίες και η τοπική αυτοδιοίκηση αντιδρούν και υπογραμμίζουν πολλά προβληματικά στοιχεία της ρύθμισης.
Η δραστική μείωση της αξίας και των δυνατοτήτων αξιοποίησης των ακινήτων, χωρίς αποζημίωση, εγείρει ζητήματα συνταγματικότητας. Το άρθρο 17 του Συντάγματος προστατεύει την ιδιοκτησία και ορίζει ότι κανένας δεν στερείται την ιδιοκτησία του παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια και με πλήρη αποζημίωση.
Οι ιδιοκτήτες που απέκτησαν ακίνητα εντός ορίων οικισμών, βασιζόμενοι στο υφιστάμενο νομικό πλαίσιο, δικαιολογημένα προσδοκούσαν τη διατήρηση των δικαιωμάτων τους (Αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης). Επομένως έχουν τη δυνατότητα προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) για την ακύρωση του Π.Δ., εφόσον κρίνουν ότι θίγονται συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματά τους.
Επιπλέον έχει προκαλέσει διχογνωμία, σχετικά με το κατά πόσον οι ρυθμίσεις του Προεδρικού Διατάγματος επιτρέπουν ή όχι την επέκταση οικισμών βάσει των πληθυσμιακών και όχι μόνο αναγκών, η οποία φυσικά δεν μπορεί να παραμείνει. Χρειάζονται ξεκάθαροι κανόνες που από τη μία θα λαμβάνουν υπόψη τις ανάγκες των οικισμών αλλά, από την άλλη δεν θα λειτουργούν ως «ευκαιρία» νομιμοποίησης «ξεχειλώματος» οικισμών και παράνομων κατατμήσεων των προηγούμενων δεκαετιών.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αν και έχει «αλλεργία» στο διάλογο, οφείλει να αφουγκραστεί τις ενστάσεις και τους προβληματισμούς των χιλιάδων πολιτών που επηρεάζονται από τη ρύθμιση, της τοπικής αυτοδιοίκησης και του τεχνικού κόσμου.
Ας ξεκινήσει λοιπόν τη συζήτηση αυτή έστω και στο και πέντε με στόχο μία οριοθέτηση βασισμένη στα επιστημονικά δεδομένα και στις τοπικές ανάγκες, μαζί όμως με τις τοπικές κοινωνίες.»
