Αναπτυξιακή μετάβαση και ενεργειακή διαφοροποίηση. Δυο όροι και έννοιες που έπρεπε και πρέπει να κατανοηθούν πλήρως, για να μπορέσουμε να ζυγίσουμε τα πράγματα σωστά και κυρίως, να ετοιμάσουμε ,τη δική μας πρόταση.
Έστω και κάτω, από ιδιαίτερα πιεστικές χρονικές διαδικασίες, όπως έχω τονίσει σε μια παλαιότερη συνέντευξη μου, το Νοέμβριο του 2019,στο Ελεύθερο ραδιόφωνο της πόλης μας. Κανείς σοβαρός άνθρωπος, ή θεσμός, όπως και φορέας, όποια γνώμη κι αν έχει για την ουσία, τον χρόνο και τον τρόπο, που ήρθαν τα πράγματα στο προσκήνιο και συνεχίζουν να εξελίσσονται και θα μας βασανίζουν, για πολύ καιρό ακόμα, ένα πράγμα δεν μπορεί να αποφύγει.
Να συνειδητοποιήσει την κατάσταση, να κινητοποιήσει δυνάμεις, να συντονίσει και κυρίως να φέρει στο προσκήνιο, μια γενναία συστράτευση.
Όμως όλα αυτά, απαιτούν ειλικρίνεια και πλήρη διαφάνεια. Και το πιο τολμηρό σχέδιο να εκπονηθεί, να κατανοήσουμε, πως δεν τελειώνουμε εδώ. Η μετάβαση είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση και μια εξέλιξη που θα απλωθεί, εκ των πραγμάτων, σε βάθος χρόνου.
Και για το χρόνο που θα απαιτηθεί και για τον τρόπο που θα το φέρουμε σε πέρας. Όμως προϋποθέτουν όραμα, σχέδιο και πρόγραμμα, σωστά επεξεργασμένο και προετοιμασμένο και στο χρόνο απλωμένο. Αν δεν κινητοποιήσουμε και δε στηρίξουμε, με γενναιότητα, το παραγωγικό δυναμικό του τόπου μας, που να αγκαλιάζει κάθε κλάδο παραγωγής και κάθε περιοχή του συνόλου της Δυτικής Μακεδονίας, δεν θα βγούμε εύκολα στο αναπτυξιακό ξέφωτο. Οι κοινωνίες των Νομών μας και οι παραγωγικές τους δραστηριότητες είναι αλληλοτροφοδοτούμενες, προσθετικές και συμπληρωματικές στο αναπτυξιακό πεδίο και στο παραγόμενο αποτέλεσμα
ΕΝΔΟΓΕΝΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ, αν κατανοείται βέβαια ο όρος. Οι μεγάλες επενδύσεις που αναγγέλλονται, κυρίως σε ενεργειακές πρωτοβουλίες, μπορούν να δώσουν οικονομική μεγέθυνση μακροπρόθεσμα, αλλά δεν θα μπορέσουν να δώσουν πληθώρα θέσεων εργασίας, εκτός της φάσης κατασκευής τους. Και έρχονται εδώ για δυο λόγους. Για να εκμεταλλευθούν τα μεγάλα δίκτυα μεταφοράς του ηλεκτρικού ρεύματος και για τις απολευθερούμενες εκτάσεις του λεκανοπεδίου. Και για ένα πρόσθετο λόγο, επίσης. Για να αντλήσουν χρηματοδοτήσεις με ευνοϊκούς όρους.
Να σημειωθεί εδώ, πως οι συγκεκριμένες εκτάσεις, βάσει της νομοθεσίας του 1982,περιερχονταν μετά την αποκατάσταση στο δημόσιο, προς εκμετάλλευση, από ακτήμονες των περιοχών μας. Δυστυχώς αυτό άλλαξε, μέσα σε μια νύχτα, στο τέλος του 2001,χωρις να ενημερωθούμε καθόλου και δημοσιοποιήθηκε πολλούς μήνες αργότερα.
Είναι περιουσία μας, που απωλέσθηκε με μια τροπολογία. Πολλοί ήταν γνώστες αυτής της εξέλιξης και για το λόγο που έγινε. Όμως, αυτά τα θέματα έχουν εξελιχθεί, εδώ και χρόνια και τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε νέες προκλήσεις, που θα καθορίσουν τη ζωή μας για πολλές δεκαετίες.
