– Αλυσιδωτές οι συνέπειες για τους προμηθευτές και τους μεταφορείς καυσίμου
Δεν επιβεβαιώθηκαν οι προβλέψεις, πως το λουκέτο στον ΑΗΣ Μελίτης, θα είναι διάρκειας μόνο τριών μηνών. Το θέμα που ανέδειξε ο ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ στα μέσα Ιανουαρίου του 2020, σχετικά με την έλλειψη περιβαλλοντικών όρων είναι σοβαρότερο απ’ ότι φαινόταν, και η επίλυση του κράτησε περισσότερο απ’ ότι περίμεναν οι υπεύθυνοι.
Για την ιστορία, θυμίζουμε ότι ο ΑΗΣ Μελίτης έχασε μετά από δικαστική απόφαση την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, λόγω μιας διαδικασίας που είχε ακολουθηθεί στα πλαίσια των παρατάσεων λειτουργίας εν όψει της πώλησης των μονάδων από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μετά από προσφυγές της WWF και της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ. Από εκεί και πέρα, τα τρία τελευταία χρόνια η προηγούμενη αλλά και η παρούσα κυβέρνηση, δεν κατάφεραν να προσπεράσουν τον κάβο της γραφειοκρατικής διαδικασίας και της έγκαιρης περιβαλλοντικής αδειοδότησης, για να διασφαλιστεί η κανονική λειτουργία του Σταθμού.
Το “καμπανάκι” των περιβαλλοντικών όρων βάρεσε στα μέσα Ιανουαρίου. Τότε, πολιτικοί και υπηρεσιακοί παράγοντες μιλούσαν για διακοπή λειτουργίας μέγιστης διάρκειας τριών μηνών, καθώς για να εκδοθούν οι περιβαλλοντικοί όροι απαιτούνται χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες στο Υπουργείο Ενέργειας, τόσο πριν όσο και μετά την απαραίτητη περίοδο διαβούλευσης διάρκειας 45 ημερών. Μάλιστα είχε ειπωθεί πως θα γίνονταν ενέργειες ώστε να γίνουν όλα με πολύ γρήγορες ταχύτητες, ώστε να συντομεύσει η διαδικασία. Οι τρεις μήνες συμπληρώνονται στα τέλη Απριλίου, δηλαδή τις ημέρες που διανύουμε. Όμως σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, η διαδικασία βρίσκεται εκτός χρονοδιαγράμματος.
Βρισκόμαστε σήμερα στο χρονικό σημείο κατά το οποίο εξελίσσεται η διαβούλευση, και συγκεκριμένα απομένουν ακόμα 25 από τις 45 συνολικά ημέρες. Δηλαδή αναμένεται να ολοκληρωθεί η περίοδος διαβούλευσης στις 15 Μαΐου. Από εκεί και πέρα, απαιτείται να υπογραφούν οι απαραίτητες αποφάσεις από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, και να δοθεί το πράσινο φως ώστε να ξεκινήσουν οι διαδικασίες επανεκκίνησης του σταθμού.Αιτία για την όλη καθυστέρηση, το πλήθος των γραφειοκρατικών αγκυλώσεων στην αρχική φάση κατάθεσης του φακέλου των περιβαλλοντικών όρων, την περίοδο Φεβρουαρίου-Μαρτίου. Οι αισιόδοξες προβλέψεις, τοποθετούν την επανεκκίνηση του σταθμού μόλις στα μέσα Ιουνίου.
Από εκεί και πέρα, υπάρχει και ένα άλλο σημαντικό θέμα, το οποίο δεν είναι άλλο από την ομαλή τροφοδοσία του σταθμού. Όπως είναι γνωστό, οι προμήθειες καυσίμου γίνονται από το Λιγνιτωρυχείο Προσηλίου. Το εν λόγω ορυχείο, αδυνατούσε για τεχνικούς λόγους να σταματήσει την εξόρυξη, και αναγκαστικά τροφοδοτούσε τον ΑΗΣ Μελίτης, είτε στην αυλή του Σταθμού, είτε όταν αυτή γέμισε, στην αυλή του ορυχείου. Επειδή όλη αυτή η ανωμαλία στην λειτουργία και την τροφοδοσία του σταθμού έγινε χωρίς προγραμματισμό, όλο αυτό το διάστημα υπήρχε ο κίνδυνος να δημιουργηθούν περιβαλλοντικής φύσης προβλήματα σε ενδεχόμενο λουκέτο του ορυχείου. Επίσης, το ίδιο χρονικό διάστημα έμειναν χωρίς δουλειά οι μεταφορείς του καυσίμου, που σε κανονικές συνθήκες ήταν πάνω από 100 θέσεις εργασίας.
Με την παράταση του χρονοδιαγράμματος, όλοι αυτοί οι άνθρωποι αναμένεται να μείνουν χωρίς δουλειά πάνω από 6 μήνες, στερώντας από την πολύπαθη κοινωνία των Σερβίων τον μεγαλύτερο παράγοντα εισροής εισοδήματος. Αυτοί οι 6 μήνες, μπορεί φυσικά να είναι και περισσότεροι, αφού όλο αυτό το διάστημα έχει δημιουργηθεί πλεόνασμα αποθηκευμένου καυσίμου. Στη “ζημιά” της όλης υπόθεσης, προστίθεται και η υποχρέωση της ΔΕΗ να διατηρεί πλήρως λειτουργικό επί 6 μήνες έναν από τους πιο σύγχρονους σταθμούς της, χωρίς όμως να έχει την δυνατότητα να τον λειτουργήσει. Σημειώνεται τέλος, πως οι μεταφορείς για τους οποίους γίνεται λόγος, είναι οι περίφημοι δυτικομακεδόνες συνεργάτες της χρεοκοπημένης κρατικής ΛΑΡΚΟ, στους οποίους η Κυβέρνηση αρνείται να καταβάλλει τα δεδουλευμένα τους αξίας 6 εκατομμυρίων ευρώ. Αξίζει επίσης να σημειωθεί, πως οι περισσότεροι από τους μεταφορείς δεν προβλέπετο να μπουν στις ευνοϊκές διατάξεις των 800 ευρώ για τις πληττόμενες από τον κορονοϊό επιχειρήσεις, που θα ήταν έστω ένα βοήθημα.
