Το βράδυ του Σαββάτου ψηφίστηκε από την κυβερνητική πλειοψηφία το νομοσχέδιο του λεγόμενου «Παράλληλου Προγράμματος». Το νομοσχέδιο καταψήφισαν ΝΔ, Ένωση Κεντρώων και Χρυσή Αυγή, ενώ «Παρών» επί του νομοσχεδίου ψήφισε το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ. Πρόκειται για ένα σχέδιο νόμου 42 σελίδων και 91 Άρθρων που περιλαμβάνει μια σειρά διατάξεων, επί διάφορων θεμάτων. Προσπαθώντας να «βγάλω άκρη» επί των ζητημάτων που άπτεται το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, έκανα μια προσπάθεια να ξοδέψω λίγο από τον πολύτιμο χρόνο μου και να το διαβάσω…
Κατά την ανάγνωση του νομοσχεδίου, το πρώτο εξόφθαλμο άρθρο που «πέφτει το μάτι μου», είναι το Άρθρο 6. Κατά το συγκεκριμένο Άρθρο – το οποίο αλλάζει τον σχετικό νόμο του 2010- πλέον μπαίνει σε καθεστώς Αργίας, ο οποιοσδήποτε δημόσιος υπάλληλος έχει καταδικαστεί τελεσίδικα σε πλημμέλημα ή σε πρώτο βαθμό σε κακούργημα. Να επισημάνω πως το καθεστώς Αργίας δεν σημαίνει απόλυση. Καθώς προβλέπει την κανονική καταβολή του μισού μισθού του δημοσίου υπαλλήλου, ενώ αυτός έχει απομακρυνθεί από την υπηρεσία του. Σε αυτό το καθεστώς λοιπόν, βάζει ο νόμος έναν δημόσιο υπάλληλο που έχει καταδικαστεί τελεσίδικα πχ για το πλημμέλημα της νόθευσης δημοσίου εγγράφου ή της κλοπής, αλλά και κάποιον που έχει καταδικαστεί πρωτόδικα πχ για δολοφονία! Στην «εποχή ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ», ακόμα και οι καταδικασθέντες για δολοφονία θα εξακολουθήσουν να πληρώνονται μέχρι να τελεσιδηκίσει η υπόθεσή τους ! Ενώ ο απατεώνας δημόσιος υπάλληλος που καταδικάστηκε τελεσίδικα πχ για νόθευση εγγράφου ή κλοπή, θα πληρώνεται από το ελληνικό δημόσιο τον μισό μισθό του, καθούμενος στο σπίτι του μέχρι το τέλος της ζωής του. Για τον γράφων, το συγκεκριμένο Άρθρο του νόμου, αποτελεί τον ορισμό της προώθησης της ανομίας και του οχαδερφισμού στο ελληνικό δημόσιο. Απλά όνειδος…
Στην συνέχεια αναγινώσκω το Άρθρο 51 με τίτλο «Επιπρόσθετη ειδική ετήσια άδεια υγειονομικού προσωπικού». Το συγκεκριμένο Άρθρο σχετίζεται με έναν νόμο του 1995 (ΦΕΚ 33/Β`/20.1.1995), κατά τον οποίο μπορούσε να χορηγηθεί επιπρόσθετη ειδική ετήσια άδεια µετ΄ αποδοχών για όλους τους πλήρους απασχόλησης εργαζόμενους στα τµήµατα και τις µονάδες των νοσηλευτικών ιδρυμάτων. Ο συγκεκριμένος νόμος παρείχε το δικαίωμα της άδειας σε όλους τους εργαζόμενους που ασκούσαν παραϊατρικά καθήκοντα (νοσηλευτές, μαίες, βοηθούς κτλ) πλην των ιατρών! (Μάλλον επειδή οι γιατροί δεν εργάζονται αρκετά, σε σχέση με τους «βοηθούς» και τις «μαίες» στο ΕΣΥ…). Αυτόν τον «καταπληκτικό» νόμο του ΠΑΣΟΚ λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε να τον… «βελτιώσει». Και για όποιον ανέμενε ότι οι «ετήσιες άδειες μετ’ αποδοχών» θα κόβονταν στο διαλυμένο σύστημα υγείας σε μια πτωχευμένη χώρα, μάλλον… κατάλαβε λάθος. Σύμφωνα με το Άρθρο 51, οι ετήσιες άδειες μετ ’αποδοχών επεκτείνονται σε όλους τους εργαζόμενους ανεξαιρέτως, όλων των δημόσιων φορέων υγείας! Φαίνεται πως έχουμε τόσο «αποδοτικό» σύστημα υγείας και τόσο καλά δημόσια οικονομικά, που έχουν την πολυτέλεια εκεί στους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να στείλουν στο σπίτι τους μετ’ αποδοχών για έναν χρόνο, ακόμα περισσότερους εργαζόμενους! Αυτοί που θα χαρακτηρίσουν το εν λόγω Άρθρο, ως ακόμα ένα «ρουσφέτι» εις βάρος της ομαλής λειτουργίας του συστήματος υγείας και των δημόσιων οικονομικών, προφανώς διακατέχονται από «κακεντρέχεια»…
Τα ανωτέρω παραδείγματα των Άρθρων που ψηφίστηκαν, αποτελούν μόνο ένα δείγμα του συνολικού «πνεύματος» του εν λόγω νομοσχεδίου. Κατά την προσωπική εκτίμηση του γράφοντος, δυστυχώς δεν πρόκειται για τίποτα περισσότερο από μια σειρά ψευδοπαροχών και ρουσφετολογικών «δώρων» που γίνεται αποκλειστικά για ψηφοθηρικούς λόγους και για να παραπλανήσει την κοινή γνώμη. Δεν λύνει τίποτα απολύτως, εκτός του να επιβαρύνει τα δημόσια οικονομικά, σε μια περίοδο που το κράτος δεν έχει χρήματα ούτε για τις βασικές παροχές και υποδομές. Ενώ ταυτόχρονα δεν ελαφρύνει τις πληγείσες κοινωνικές ομάδες και αυτούς που έχουν ανάγκη ουσιαστικής στήριξης και ενίσχυσης. Δυστυχώς, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζει στον ίδιο δρόμο άγριας παραπλάνησης των πολιτών, χειροτερεύοντας την κατάσταση της χώρας και του λαού σε όλους τους τομείς…
