Όταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος, πιεζόμενος από τους δανειστές και τα μνημόνια, εισήγαγε, ως αρμόδιος υπουργός, τον αρπακτικό νόμο ΕΝΦΙΑ, τον παρουσίασε ως έκτακτο και προσωρινό μέτρο, που θα ίσχυε μόνο για δυο χρόνια. Στην πραγματικότητα όμως , δεν υπήρχε καμιά πρόθεση ούτε απ’ αυτόν ούτε από τους διαδόχους του για την κατάργησή του στο ορατό μέλλον .
Η σημερινή Κυβέρνηση υποσχέθηκε προεκλογικά να τον μειώσει κατά 30 %. Παρουσιάζεται σήμερα ότι τήρησε, και με το παραπάνω, την υπόσχεσή της, μειώνοντας τον κατά 34 %. Ο θόρυβος αυτός θα είχε νόημα, αν δεν είχε ως πραγματικό στόχο να συγκαλύψει την εκτίναξη των οικονομικών υποχρεώσεων και του κόστους ζωής, που προκαλεί, ιδιαίτερα στους ασθενέστερους συμπολίτες μας, αγωνία και άγχος. Η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος υπερτριπλασιάσθηκε. Η ακρίβεια σε όλα σχεδόν τα αγαθά κυμαίνεται από 15% ως το 30 %. Οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων αναθεωρήθηκαν προς τα πάνω, γεγονός που, αντισταθμιστικά, ακυρώνει ένα μεγάλο μέρος της μειώσεως του ΕΝΦΙΑ. Ο φόρος αλληλεγγύης καλά κρατεί.
Με τα δεδομένα αυτά, η προβαλλόμενη μείωση του ΕΝΦΙΑ έχει εκλεκτική συγγένεια περισσότερο με τη δημαγωγία, παρά με την υποτιθέμενη ελάφρυνση του οικονομικού βάρους που σηκώνουν οι πολίτες. Μόνο το άχθος της ενεργειακής επιβαρύνσεως ανέρχεται στο τριπλάσιο του προηγουμένου έτους. Η οργή είναι ακόμη μεγαλύτερη, γιατί η ενεργειακή κρίση δεν είναι άσχετη με άστοχες και ιδεοληπτικές πολιτικές της Κυβερνήσεως, που έσπευσε ν’ αναλάβει ρόλο δήθεν “πρωτοπορίας” στην πράσινη ενέργεια, κλείνοντας, πριν απ’ όλους στην Ευρώπη, τα λιγνιτωρυχεία της χώρας. Με την ίδια λογική, φαίνεται επίσης ότι η Κυβέρνηση εξετάζει την απεμπόληση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην Ελληνική ΑΟΖ, όσο απίστευτο και αν φαίνεται.
Κάτω, λοιπόν, από τις συνθήκες αυτές και ως καθυστερημένη έστω τήρηση της υποσχέσεως, που είχε δοθεί στο λαό ότι ο ΕΝΦΙΑ θα ήταν μέτρο έκτακτο και προσωρινό, η Κυβέρνηση έχει μια μόνη ενδεδειγμένη λύση, την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ.
