Βασικά σημεία από την ομιλία του Πάρι Κουκουλόπουλου, Βουλευτή Κοζάνης & Υπεύθυνου ΚΤΕ Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, στην Ολομέλεια της Βουλής, κατά τη συνεδρίαση επί της πρότασης του Πρωθυπουργού για σύσταση Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα:
«Οι πρωτοφανείς σε μαζικότητα και διάρκεια αγροτικές κινητοποιήσεις έφεραν στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης το μεγάλο διαρθρωτικό πρόβλημα: ζούμε σε μια διχασμένη χώρα. Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα ό,τι δεν αγγίζει ο τουρισμός, συρρικνώνεται και παρακμάζει.
Ολόκληρη η ομιλία στο video:
Εδώ και 6,5 χρόνια, η Κυβέρνηση προβάρει το κοστούμι “χώρα χωρίς ενδοχώρα”, θυμίζοντας τον αυτοκράτορα που εν τέλει είναι γυμνός, γιατί χώρα χωρίς ενδοχώρα δεν υπάρχει, όπως και ενδοχώρα χωρίς ύπαιθρο, επίσης, δεν υπάρχει.
Έχουμε μια θεμελιώδη αγεφύρωτη διαφορά με την Κυβέρνηση. Η χώρα δεν τελειώνει στην ύπαιθρο. Ξεκινά από την ύπαιθρο και από εκεί πρέπει να ξεκινήσει η ανόρθωσή της.
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, που εξελισσόταν επί πέντε χρόνια μπροστά στα μάτια του Πρωθυπουργού, είναι η καλύτερη απόδειξη για τη μη προτεραιοποίηση του αγροτικού από την Κυβέρνηση και προσωπικά από τον Πρωθυπουργό. Οι συνεχείς αλλαγές Υπουργών και Διοικήσεων στον ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελούν μία ακόμα απόδειξη ότι η “τύφλωση” είναι καθολική. Μόνο δύο παραδείγματα:
– Στον επικείμενο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν υπάρχει καμία αναφορά στην ενίσχυση του συστήματος διακυβέρνησης στην ύπαιθρο. Καμία, ενώ ξέρουμε ότι έχει αποδυναμωθεί πάρα πολύ.
– Πριν δύο χρόνια, οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δώσαμε μάχη ενάντια στην τεκμαρτή φορολόγηση. Όχι μόνο για τον άδικο χαρακτήρα του οριζόντιου φόρου για μια σειρά επαγγελματικών ομάδων, αλλά ιδίως για την ύπαιθρο και τα αναρίθμητα καφενεία που πλέον έχουν κλείσει στα χωριά. Έπρεπε να περάσουν δύο χρόνια, για να έρθει τελικά άρον άρον η Κυβέρνηση να αλλάξει το πληθυσμιακό όριο, όπως από την αρχή προτείναμε.
Ό,τι συμβαίνει στην περιφέρεια, βρίσκεται έξω από τα κυβερνητικά “ραντάρ”.
Σήμερα, λοιπόν, η Κυβέρνηση φέρνει μια πρόταση πιστή στη μέχρι τώρα τακτική της. Τι έκανε με τον ΟΠΕΚΕΠΕ; Όχι απλά δεν δέχθηκε την Προανακριτική για τις πρόδηλες ευθύνες Υπουργών της, αλλά ζήτησε να πάμε μέχρι το 1998, για να διαχύσει τις ευθύνες και να κρατήσει όρθια τη θεωρία των χρόνιων παθογενειών. Αυτό θέλει να κάνει και σήμερα με την πρόταση για Διακομματική Επιτροπή, συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο.
Φυσικά υπάρχουν διαρθρωτικά ζητήματα που η χώρα κουβαλά από το παρελθόν, αλλά η Κυβέρνηση τα αγνόησε επιδεικτικά 6,5 ολόκληρα χρόνια. Η λεηλασία, όμως, του εθνικού αποθέματος και το “ριφιφί” στον ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ξεκάθαρα κυβερνητικό σκάνδαλο, με γαλάζια σφραγίδα και υπογραφή. Δεν μπορεί να διαχέεται στον αέρα, υπό τον ισχυρισμό ότι γενικώς και αορίστως όλα αυτά συνέβαιναν πάντα. Πρόκειται για έμμεση, αλλά βαρύτατη κατηγορία συλλήβδην στον αγροτικό κόσμο, η οποία επ’ ουδενί δεν του αξίζει και δεν του αναλογεί.
Εμείς έχουμε μια ριζικά διαφορετική προσέγγιση. Αν δεν αλλάξει η “λογική” για την ύπαιθρο και την περιφέρεια:
– Δεν πρόκειται να αντιμετωπισθεί το δημογραφικό. Δεν φτάνουν τα επιδόματα. Τα ψηφίσαμε μεν, αλλά δεν φτάνουν, είναι μηδαμινό μέτρο συγκριτικά με την ενδυνάμωση της υπαίθρου.
– Δεν πρόκειται να λυθεί το στεγαστικό στην Αθήνα, αν δεν σταματήσει “η κάθοδος των Μυρίων”.
Προτείνουμε μια συνολική προσέγγιση εθνικού διαλόγου, που στο τέλος της θα έχει τη Διακομματική Επιτροπή, για να αξιολογήσει τον διάλογο που θα έχει προηγηθεί και ο οποίος θα βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα.
Ενδεικτικά, δέκα τομείς που χρειάζονται, πρώτα από όλα, σοβαρή επιστημονική τεκμηρίωση:
Ι] Οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής.
ΙΙ] Η επάρκεια, ποιότητα και διαχείριση των υδάτων. Σαράντα χρόνια μετά τον ιστορικό νόμο του ΠΑΣΟΚ για τα ύδατα, είναι ώρα για μια νέα νομοθετική προσέγγιση στο ζήτημα του νερού.
ΙΙΙ] Οι εκτάσεις γης που -λόγω της ανάπτυξης ΑΠΕ– καταλαμβάνονται μαζικά από ισχυρούς ιδιώτες, πολλοί εκ των οποίων πωλούν τα χαρτοφυλάκιά τους σε εταιρείες τρίτων χωρών, πωλώντας μαζί με τις ΑΠΕ και την αντίστοιχη γη. Ενδιαφέρεται κανένας γι’ αυτό; Πόσες εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα έχουν περάσει σε αλλοδαπά χέρια τρίτων χωρών;
IV] H ηλιακή ανανέωση του αγροτικού πληθυσμού. Δεν χρειάζεται μόνο το Πρόγραμμα Νέων Αγροτών ριζικές αλλαγές. Απαιτείται συνολική ανασυγκρότηση των πολιτικών υπαίθρου, για να μείνουν νέοι άνθρωποι στην ύπαιθρο.
V] Οι οργανώσεις παραγωγών και ο εκσυγχρονισμός της συμβολαιακής γεωργίας. Καμία κουβέντα δεν έγινε γι’ αυτά κατά τις επτά εβδομάδες των μπλόκων.
VI] Η νέα ΚΑΠ. Η Πορτογαλία έχει το 1/3 της δικής μας ΚΑΠ, αλλά οι αγρότες της έχουν μεγαλύτερο εισόδημα. Πρέπει να εντοπισθεί τι ακριβώς δεν γίνεται σωστά στην Ελλάδα, αξιοποιώντας βέλτιστα παραδείγματα άλλων χωρών.
VII] Η Mercosur, με την πρόσφατη εξέλιξη του ψηφίσματος για προσφυγή στο Δικαστήριο της Ε.Ε.
VIII] Η προώθηση της καινοτομίας και η εισαγωγή νέων σύγχρονων εργαλείων στην αγροτική παραγωγή.
IX] Η επιμόρφωση και εκπαίδευση των δεξιοτήτων των αγροτών.
X] Οι παρεμβάσεις που θα βάλουν φρένο στις ελληνοποιήσεις.
Αυτή η ενδεικτική απαρίθμηση καθιστά σαφές ότι υπάρχουν καθοριστικές παράμετροι για τον αγροτικό τομέα, οι οποίες προϋποθέτουν σοβαρή επιστημονική τεκμηρίωση, για να ξεκινήσει ένας σοβαρός κοινωνικός διάλογος που θα καταλήξει θεσμικά, ολοκληρωμένα και αποτελεσματικά εδώ στη Βουλή, επιτυγχάνοντας την εκπόνηση ενός δεσμευτικού προγράμματος δεκαετίας.
Εμείς σ’ αυτό πιστεύουμε και αυτό προτείνουμε. Η σημερινή Κυβέρνηση πολύ απλά δεν μπορεί.»
