Οταν ο Σόρεν Λέρμπι έπαθε… Λίβερπουλ παίζοντας σε δύο ματς την ίδια ημέρα!

Επί δικαίω αναρωτιέται ο Γιούργκεν Κλοπ αν τον… δουλεύουν, αφού ο προημιτελικός του Λιγκ Καπ με αντίπαλο την Αστον Βίλα, στο Μπέρμιγχαμ, ορίστηκε για τις 17 Δεκεμβρίου, ημέρα που η Λίβερπουλ θα αντιμετωπίσει στον ημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων μια εκ των Μοντερέι ή Αλ Σαντ… στην Ντόχα του Κατάρ!

Λογικά κάτι θα αλλάξει ως τότε. Ειδάλλως η πρωταθλήτρια Ευρώπης θα μπει στη μικρή λίστα ομάδων, μα και παικτών, που έχουν δώσει αγώνες… την ίδια ημέρα ή, ακόμη, και την επόμενη.

Ενας εξ αυτών ήταν ο «βιονικός» Σόρεν Λέρμπι που κατόρθωσε να αγωνιστεί σε δύο επίσημα παιχνίδια μέσα σε έξι ώρες, το μεσημέρι στην Ιρλανδία με την Εθνική, το βράδυ με τη Μπάγερν στη Γερμανία! Το 1985 έγινε και τον μέσο που είχε αριστερό πόδι με… χειρουργική ακρίβεια στις πάσες ήθελαν και οι δύο: στο Μόναχο όπου από το 1983 κάλυπτε τη θέση του μεγάλου Πάουλ Μπράιτνερ, και στο Δουβλίνο για το ματς ενάντια στην Ιρλανδία για τα προκριματικά του Μουντιάλ. Ελέω έλλειψης φωτισμού το ματς διεξαγόταν μεσημέρι αλλά ο Σεπ Πιόντεκ δεν χαρίστηκε στον Λέρμπι, τον κάλεσε. Και ο Ούντο Λάτεκ όμως τον ήθελε για το ματς Κυπέλλου με την Μπόχουμ που ξεκινούσε στις 20:00 ώρα τοπική.

Δεν υπήρχαν και προγνωστικά στοιχήματος τότε για να ποντάρουμε αν θα έπαιζε και στα δύο ή όχι!

Ο Λέρμπι όχι μόνο δεν δυσανασχέτησε, αλλά το είδε σαν πρόκληση! Ως το 59’ η Δανία προηγούνταν με 2-1 στο Δουβλίνο, ο Λέρμπι βγήκε αλλαγή, έτρεξε για τα αποδυτήρια, έξω από το γήπεδο τον περίμενε ο Ούλι Χένες, αναχώρησαν συνοδεία περιπολικών για το αεροδρόμιο και, με ιδιωτικό τζετ ναυλωμένο από την Μπάγερν, ταξίδεψαν στο Ντόρτμουντ και, από εκεί οδικώς για το γειτονικό Μπόχουμ. Επεσαν σε… μποτιλιάρισμα και ο Λέρμπι έκανε τα τελευταία τρία χιλιόμετρα πριν το γήπεδο τρέχοντας και μπήκε αλλαγή στο ημίχρονο για την Μπάγερν! Το ματς μάλιστα έληξε 1-1 και κρίθηκε στην παράταση, με τον 27χρονο Λέρμπι να συμπληρώνει 134 αγωνιστικά λεπτά, σε δύο διαφορετικές χώρες μέσα σε έξι ώρες!

Το πλήρες άρθρο και τα προγνωστικά του Νίκου Μποζιονέλου