Όταν έγιναν γνωστές οι καταγγελίες πως υπήρξε μεροληπτική μεταχείριση της κόρης του πρώην πλέον Υφυπουργού Ανάπτυξης κ. Λάζαρου Τσαβδαρίδη σε αθλητική ομάδα, προκειμένου ν’ αποκτήσει επιπλέον μοριοδότηση για την εισαγωγή της στο Πανεπιστήμιο, προφανώς κανένας Έλληνας πολίτης δεν έπεσε απ’ τα σύννεφα.
Δυστυχώς, έχει συμβεί πολλές φορές μέχρι σήμερα ένας πολιτικός να «αμαρτάνει» για το παιδί του και κανείς δεν μπορεί ν’ αποκλείσει ότι δεν θα συμβεί και στο μέλλον.
***
Στο ερώτημα γιατί το κάνει αυτό ένας πολιτικός οι απαντήσεις ποικίλουν.
Η ουσία όμως, κατά τη γνώμη μας, παραμένει η ίδια και έχει σχέση με το μήνυμα που εκπέμπει τόσο προς το ίδιο του το παιδί, όσο και προς τα άλλα παιδιά που έχουν τον ίδιο στόχο με το δικό του και μπορεί να μην τον πετύχουν όχι γιατί δεν έχουν κοπιάσει ή δεν έχουν τα απαραίτητα προσόντα, αλλά επειδή δεν διαθέτουν «μπάρμπα στην Κορώνη», όπως λεγόταν παλιά για όποιον είχε το απαραίτητο μέσο και μπορούσε να το χρησιμοποιήσει έτσι ώστε να γίνει η όποια δουλειά του που σχετίζονταν, κατά κύριο λόγο, με το δημόσιο.
***
Όταν, λοιπόν, ένας πολιτικός χρησιμοποιεί τις δυνατότητες που του παρέχει η όποια πολιτική θέση που κατέχει προκειμένου να διευκολύνει κάπου το παιδί του, ουσιαστικά είναι σαν να του λέει πως δεν είναι απαραίτητο να προσπαθήσει όσο περισσότερο μπορεί για να ανταμειφθεί ανάλογα με τον κόπο του, αλλά πως ό,τι και να γίνει θα υπάρξει η γονική… μέριμνα, ως ο «από μηχανής θεός» των αρχαίων Ελλήνων, που θα τα κανονίσει και θα τα ρυθμίσει όλα.
Μια τακτική που σε τελική ανάλυση μπορεί να αδικεί και το ίδιο το παιδί.
***
Ωστόσο, υπάρχουν και τα άλλα παιδιά, που είναι πολύ περισσότερα, τα οποία βλέπουν με το ξεκίνημα της ζωής τους ότι δεν μετράει σε όλες τις περιπτώσεις η προσπάθεια και ο αγώνας που κάνουν, αφού μπορεί να δουν να τους προσπερνούν άλλα παιδιά που διαθέτουν το κατάλληλο μέσο για να πετύχουν.
Τα παιδιά που χάνουν την εμπιστοσύνη τους στο σύστημα και τις όποιες δημόσιες διαδικασίες με το καλημέρα.
Κι αυτό δεν βλάπτει μόνο τα ίδια αλλά μας βλάπτει συνολικά ως κοινωνία.
***
Φυσικά με όλα αυτά που γράφουμε δεν πιστεύουμε πως… ανακαλύπτουμε την Αμερική, ούτε πολύ περισσότερο πως αποκαλύπτουμε αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα.
Τα σημειώνουμε όμως επειδή έχει μεγάλη σημασία το πώς συμπεριφέρεσαι απέναντι στις νέες γενιές και με ποιο τρόπο τις γαλουχείς και τις εκπαιδεύεις.
Κι αυτό αφορά όλα τα παιδιά, είτε είναι δικά σου παιδιά, είτε είναι παιδιά κάποιων άλλων.
***
Η λογική «τα δικά μας παιδιά», που την είδαμε να εκφράζεται και να εκδηλώνεται σε όλες τις… χρωματικές αποχρώσεις, έχει βλάψει διαχρονικά τη χώρα και μας δημιούργησε ένα πλήθος σοβαρών προβλημάτων που μας ταλανίζουν ακόμα.
Μια λογική που δεν τη συναντάμε μόνο στην πολιτική αλλά διαχέεται σχεδόν σε όλους τους τομείς.
***
Ο κ. Τσαβδαρίδης παραιτήθηκε από Υφυπουργός και ίσως η όλη ιστορία να του στοιχίσει και την πολιτική του καριέρα.
Ο ίδιος, πιθανότατα και με βάση τα όσα υποστήριξε, να αισθάνεται και να πιστεύει πως δεν έπραξε κάτι το μεμπτό.
Όμως, τόσο στην περίπτωση του, όπως και στην περίπτωση του κάθε πολιτικού, πρέπει να ισχύει η γνωστή φράση πως «η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, αλλά πρέπει και να φαίνεται τίμια», αφού από τη στιγμή που αποφασίζει και θέλει να εκπροσωπήσει μια κοινωνία οφείλει να της δίνει πρώτος το καλό παράδειγμα.
