Το μείζον στις ιστορικές αυτές στιγμές για την Ελλάδα μας είναι η ομοψυχία. Γι’ αυτό και μόνον το διχαστικό δημοψήφισμα πρέπει να ανακληθεί άμεσα. Αλλά υπάρχουν και άλλοι λόγοι:
Πρώτον: Δεν υπάρχει ξεκάθαρο ερώτημα. Καλούμαστε να ψηφίσουμε πάνω σε ένα ανυπόγραφο σχέδιο πρότασης, ένα Draft, ένα nonpaper, ενώ τα ψηφοδέλτια περιέχουν και αγγλικό κείμενο! Μάλιστα, η πρόταση των δανειστών έχει αποσυρθεί, καθώς ο Τσίπρας διέκοψε απροειδοποίητα τις συνομιλίες, τη στιγμή που η ελληνική αντιπροσωπία είχε σχεδόν συμφωνήσει!
Δεύτερον: Είναι αμφιλεγόμενη η συνταγματικότητά του. Το Σύνταγμα (άρθρο 44.2) ορίζει ότι δημοψήφισμα γίνεται σε περιπτώσεις που αφορούν εθνική κυριαρχία και σοβαρά κοινωνικά ζητήματα, όχι για υπόθεση δημοσιονομική, όπως το προβάλλει η κυβέρνηση. Προφανώς έπρεπε να γίνει δημοψήφισμα, με άλλο όμως ερώτημα και όχι τώρα, και όχι εντός 7 ημερών!
Τρίτον (ως συνέχεια): Το ερώτημα του δημοψηφίσματος είναι εκβιαστικό και καμουφλαρισμένο. Το πραγματικό ερώτημα είναι μέσα ή έξω από την Ευρώπη. Αυτό το ερώτημα θα ήταν ξεκάθαρο και συνταγματικό.
Τέταρτον: Είναι αντιδημοκρατικό να χρησιμοποιείται το δημοψήφισμα ως μέσο πίεσης για μια διαπραγμάτευση, ενώ ταυτόχρονα κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης (με πρώτο τον κ. Βαρουφάκη) να ισχυρίζονται ότι το παίρνουμε πίσω, αν συμφωνήσουμε με τους δανειστές. Ο λαός και η Δημοκρατία δεν είναι μπαρμπούτι! Αυτό είναι εμπαιγμός. Δεν είναι δυνατόν η κυβέρνηση να εξαγγέλλει δημοψήφισμα, αλλά να κάνει νέες προτάσεις στους δανειστές. Αν δηλ. η κυβέρνηση συμφωνήσει πριν από το δημοψήφισμα με τους δανειστές, θα πάμε σε δημοψήφισμα με νέο κείμενο, ή δεν θα γίνει δημοψήφισμα, οπότε πάει περίπατο η δημοκρατική έκφραση του λαού, όπως την επαγγέλλεται η κυβέρνηση; Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα.
Πέμπτον: Ανεξαρτήτως αποτελέσματος, η χώρα θα είναι στον αέρα, και πάνω από όλα διχασμένη, ενώ ο Τσίπρας πρέπει να παραιτηθεί. Δηλαδή:
Το ΝΑΙ στην πρόταση των δανειστών, που κανείς βέβαια δεν το θέλει, μπορεί να κερδίσει, και θα μας ρίξει στην αγκαλιά των δανειστών, έστω κι αν μας διασώσει από την άμεση οικονομική καταστροφή. Αυτός είναι εκβιασμός του Τσίπρα. Στην περίπτωση του ΝΑΙ η κυβέρνηση πρέπει να παραιτηθεί.
Το ΟΧΙ, που πολλοί το θέλουν, θα μας οδηγήσει άμεσα στην οικονομική καταστροφή. Η δραχμή θα καταρρεύσει, το κεφάλαιο (αμερικάνικο, ευρωπαϊκό, κινέζικο, τουρκικό, αλλά και εγχώριο, το οποίο μάλιστα διέφυγε στην Ελβετίαμε ευθύνη της κυβέρνησης), θα αγοράσει τα πάντα από τους φτωχούς Έλληνες.Η κυβέρνηση δεν θα αντέξει και θα φύγει νύχτα.Αναρωτηθήκατε γιατί ο Σόιμπλε δεν μας θέλει στην Ευρωζώνη;
Έτσι, αν θέλει ο Τσίπρας να σώσει και τη χώρα αλλά και την κυβέρνησή του, θα πρέπει άμεσα να συμφωνήσει, αναγκαστικά πλέον με χειρότερους όρους. Τα παιχνίδια του Βαρουφάκη γύρισαν μπούμερανγκ. Οι ακραίες επιλογές της κυβέρνησης (και των εταίρων) ωθούν την κατάσταση στα άκρα, και κάθε φορά είμαστε σε χειρότερο σημείο. Προφανώς οι εταίροι έχουν τεράστια ευθύνη, αλλά κι εμείς ακολουθούμε από πίσω. Κανείς δεν κατάλαβε γιατί δεν υπήρξε συμφωνία, ενώ οι διαφορές ήταν μικρές. Εκτός αν υπάρχουν κρυφά σχέδια και παιχνίδια πίσω από την πλάτη μας…
Άλλο η Δημοκρατία και άλλο ο τζόγος. Η Ελλάδα και οι φτωχοί Έλληνες δεν είναι ρώσικη ρουλέτα. Ούτε και η διαπραγμάτευση μπορεί να στηρίζεται στη πιθανή φθορά που θα έχουν οι αγορές και το ευρώ (που δεν έχουν). Ο κ. Τσίπρας έπρεπε από την αρχή να ρωτήσει ευθέως τον λαό. Τώρα που είμαστε στο +5΄, και ενώ οι ρήτρες των δανειστών είναι έτοιμες να ενεργοποιηθούν (το αποκρύπτει η κυβέρνηση), τώρα που ο κ. Τσίπρας αυτοπαγιδεύτηκε και παγίδευσε και ολόκληρη τη χώρα, θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Όλοι είχαμε εναποθέσει τις ελπίδες στη νέα αδιάφθορη ηγεσία, αναθεματίζοντας το παλιό καθεστώς. Αλλά πλέον, δυστυχώς, σε μεγάλη μερίδα των πολιτών (στους εταίρους και δανειστές ούτως ή άλλως), είναι αναξιόπιστος. Ο κ. Τσίπρας
είτε θα πρέπει να φέρει μια συμφωνία ή να παραιτηθεί, μαζί και ο κ. Βαρουφάκης. Δεν βλέπω όμως ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Αυτό που χρειάζεται τώρα η χώρα είναι ομοψυχία και ενότητα. Προσωπικά, θεωρώ ότι μόνον μια κυβέρνηση εθνικής ενότητος, μαζί και με το ΚΚΕ, χωρίς όμως τη ΧΑ και χωρίς τους παλιούς πολιτικούς και χωρίς τους τραπεζίτες, μπορεί να υπάρξει ενότητα. Είμαστε ήδη στον γκρεμό. Μόνη ελπίδα η εθνική ομοψυχία, όπως το ζητά και ο φωτισμένος αρχιεπίσκοπος. Με το δημοψήφισμα όμως ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ οδηγούμαστε σε διχασμό, και μόνον οι δανειστές έχουν να κερδίσουν. Δεν βάλαμε μυαλό ούτε με τον εμφύλιο του 1821, ούτε με τον Εθνικό Διχασμό του 1922 ούτε με τον Εμφύλιο του 1946-49. Στον Εμφύλιο μόνον οι ξένοι κερδίζουν, μαζί και τα τσιράκια τους στην Ελλάδα!
