Βενζινάδικο. Ο πρώτος, ο μικρός καταυλισμός. Μερικές σκηνές ´UNHCR´. Μεγάλες, άσπρες, καθαρές. Τίποτε ανησυχητικό. Τάξη.
Παρακάτω ομάδες ανθρώπων προχωρούν στην άκρη του δρόμου. Άλλοι διασχίζουν τα χωράφια. Κοφτά. Προς τον καταυλισμό. Προς το τρένο που δεν θα πάρουν και σήμερα.
Γυναίκες χωρίς παπούτσια. Με κάλτσες μόνο ή χωρίς. Παιδιά. Πολλά παιδιά. Παντού παιδιά , μωρά σε αγκαλιές κατάκοπες.
Κάποιοι, μόνοι, επιστρέφουν. Κάποιοι διαπραγματεύονται. Ταξί πάνε, γυρνάνε. Λεωφορεία πού και πού.
Και μετά ο καταυλισμός ο Μέγας. Μικρά χρωματιστά αντίσκοινα, σκορπισμένα πάνω σε χωράφια. Η σοδειά των ημερών.
Κι όπου γυρίσεις σκουπίδια , αυτοκίνητα , λεωφορεία , το ασθενοφόρο. Κι ανάμεσα , δίπλα στις ρόδες, τριγυρνούν μωρά, παιδιά, έφηβοι , μάνες με βρέφη.
Μάτια μέσα από αντίσκοινα. Ζωντανά. Τα τηλεοπτικά ειναι αλλιώς, είναι μακριά, μεσολαβούν οι συχνότητες που είναι άοσμες.
Κάποιοι χτυπούν τα τζάμια των αυτοκινήτων. Λένε “shoes” , νεύουν “φαί”.
Συνεννοήσεις με εθελοντές τι θα παραδοθεί, τι δεν μπορεί να διατεθεί. Φρακαρισμένη η πρόσβαση στους χώρους παράδοσης.
Τα ρούχα δεν παραλαμβάνονται. Τα μοιράζουμε μόνοι μας. Ανάρπαστα , όπως και το πορτμπαγκάζ της κυρίας που ήρθε μόνη, με κατάφορτο το αμαξάκι της , ανάρπαστη σχεδόν κι η ίδια. Όπως και τα φρούτα στην καρότσα του αγρότη, που προκάλεσαν σύρραξη, ολιγόλεπτη ευτυχώς.
Πηγαινοέρχονται μάνες : “baby” , “shoes”. Δεν έχουμε άλλα. Φεύγουν.
Μια καντίνα , κάποιοι ψωνίζουν πού και πού.
Ρημαγμένο το εκκλησάκι του δρόμου δίπλα σε αντίσκοινα που σκαρφαλώνουν στο συρματόπλεγμα του σιδηρόδρομου.
Στοιχισμένες τουαλέτες, πουθενά νερό τρεχούμενο, κάτι εθελοντές σκουπίζουν το χώμα και φεύγουν. Οι γυναίκες των αντίσκοινων δεν σκουπίζουν , δεν καθαρίζουν. Περπατάνε γύρω και κοιτάζουν.
Στη μεριά του τρένου της φυγής οι δυνάμεις της τάξεως παραταγμένες μπρος σε κλούβες προστατεύουν.
Στο βάθος οι δομές των εθελοντών, σε πλήρη σύγχυση, όπως φαίνεται απ´ τις ουρές των συνωστισμένων κι από την άθλια κατάσταση παντού. Προσπαθούμε να εξηγήσουμε αν το πρόβλημα είναι το πλήθος των ανθρώπων, η οργάνωση , οι σκοπιμότητες ή όλα μαζί.
Οι Εθελοντές παρέδωσαν ότ ι μπορούσε να παραληφθεί κι έφυγαν, μ´ εναν κόμπο στο λαιμό, προς το παρόν για τη Λευκόβρυση, όπου μπόρεσα ν´ ανασάνουν . Γιατί εδώ το αναμενόμενο προσδιορίστηκε , ο συντονισμός απέδωσε κι οι πρόσφυγες στεγάστηκαν σε αποδυτήρια , πλύθηκαν, έφαγαν, εξετάστηκαν απ´ το γιατρό , τα παιδιά παίζουν στον πλυμένο αγωνιστικό χώρο, τα μωρά παίρνουν έτοιμα μπιμπερό, οι εθελοντές δηλώνονται κι εναλλάσσονται σε αναρτημένες λίστες, η κοινωνία και οι εκπρόσωποί της συλλειτουργούν. Ήσυχα και αποτελεσματικά.
Θερμή παράκληση, όσοι είναι να συγκεντρώσετε τρόφιμα ή να μεταφέρετε τρόφιμα στην Ειδομένη να επικοινωνήσετε πρώτα
1ο Για είδη υγιεινής με την PRAKSIS ( www.praksis.gr )
2ο Για τρόφιμα με την Οικοπόλης
(https://www.facebook.com/oikopolis.social.center/info/?tab=overview )
