Στο χθεσινό μας σημείωμα είχαμε ως τίτλο «Πώς ο ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ έσωσε την Κοζάνη από τα αδέσποτα!»
Η αφορμή μας δόθηκε από προχθεσινό δημοσίευμα της εφημερίδας μας που έλεγε πως “Τα αδέσποτα «περικυκλώνουν» την πόλη και τα χωριά στο Δήμο Κοζάνης”.
***
Χθες, υπήρξε και νέο θέμα στο e-ptolemeos.gr με ανάλογο περιεχόμενο και τίτλο ”Επιστολή στο Δήμο Κοζάνης με υπογραφές πολιτών για τα αδέσποτα στο Δρέπανο: «Επικίνδυνη κατάσταση, σοβαρός κίνδυνος τραυματισμού»”
Όπου «Δρέπανο» μπορείτε να βάλετε την ονομασία πολλών άλλων οικισμών της περιοχής μας, αφού το πρόβλημα με τα αδέσποτα δεν εντοπίζεται μόνο σε ορισμένα σημεία, αλλά είναι μεγάλο, σύνθετο και πολύ πιο εκτεταμένο.
Επίσης, το θέμα «τι κάνουμε με τα αδέσποτα» δεν απασχολεί μόνο το Δήμο Κοζάνης αλλά, πιθανότατα, το σύνολο των Δήμων.
***
Εμείς στο χθεσινό μας σημείωμα προσπαθήσαμε να ελαφρύνουμε κάπως το κλίμα κάνοντας χιούμορ.
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πως έχουμε να κάνουμε με μια μακροχρόνια και δύσκολη κατάσταση που ταλαιπωρεί τόσο τους ανθρώπους όσο και τα ζώα.
Μια κατάσταση που σε πολλές περιπτώσεις φαίνεται να ξεφεύγει από τα όποια ανεκτά όρια και να γίνεται καθημερινό πρόβλημα μεγάλων διαστάσεων.
***
Κατά καιρούς, και ιδιαίτερα τις προεκλογικές περιόδους πριν τις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση, έχουμε ακούσει, και πιθανότατα θα ξανακούσουμε, πολλές υποσχέσεις πως το πρόβλημα θα λυθεί και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Η λύση αποδεικνύεται, πάντα, δύσκολη και αναπόφευκτα παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες αφού δεν λύνεται.
***
Οι ερμηνείες για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό αρκετές και ίσως ορισμένες απ’ αυτές να έχουν λογική βάση αλλά και να σκοντάφτουν πράγματι σε αντικειμενικά εμπόδια.
Αυτό όμως είναι ένα ζήτημα που πρέπει ν’ απασχολεί, πρωτίστως και κυρίως, εκείνους που λόγω θέσης και αρμοδιότητας οφείλουν να ξεπεράσουν τα όποια εμπόδια, να βρουν τη λύση και να την εφαρμόσουν.
Τους πολίτες εκείνο που ενδιαφέρει, τελικά, και έχει αξία είναι το να βρεθεί, επιτέλους, αυτή η λύση και ν’ αποδώσει.
***
Προς τα παρόν, και για πολύ καιρό τώρα, είμαστε ακόμα στο στάδιο των καλών προθέσεων, των υποσχέσεων και των σχεδίων που υποτίθεται πως θα μας οδηγήσουν στο ποθητό αποτέλεσμα.
Προς το παρόν, βιώνουμε μια εικόνα που όσοι ταξιδεύουν στο εξωτερικό λένε ότι δεν την έχουν συναντήσει σε καμιά πόλη.
***
Γι’ αυτό προκύπτει το εύλογο ερώτημα: Τόσο δύσκολο είναι να γίνει κάτι ανάλογο και στις δικές μας πόλεις και τα χωριά;
Τόσα και τόσα έχουμε αντιγράψει από τους ξένους.
Μια ακόμα αντιγραφή δεν θα πείραζε, αρκεί να έφερνε τη λύση που εδώ και χρόνια μοιάζει με όνειρο απατηλό.
Μισό… Υπουργικό Συμβούλιο!
Αφού τους ευχηθούμε καλή θητεία, δεν μπορούμε να μη σχολιάσουμε το γεγονός που μας έκανε εντύπωση.
***
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου αποτελείται ούτε λίγο ούτε πολύ από τριάντα ένα (31) μέλη!
Μη βιαστείτε όμως να τα θεωρήσετε πολλά.
***
Υπάρχουν Συμβούλια με πολλά περισσότερα μέλη.
Για παράδειγμα, προηγείται με μεγάλη διαφορά το Υπουργικό Συμβούλιο της Κυβέρνησης το οποίο διαθέτει εξήντα δύο (62) μέλη!
***
Άρα, ο αριθμός των μελών του Δ. Σ. του ΣΠΑΡΤΑΚΟΥ είναι ο μισός, ακριβώς, απ’ τον αριθμό των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου.
Δεν γνωρίζουμε, μάλιστα, αν είναι και από τα μεγαλύτερα σε αριθμό μελών Διοικητικά Συμβούλια εργατικού Σωματείου της χώρας.
Ίσως υπάρχουν και πολυπληθέστερα, αλλά το Υπουργικό Συμβούλιο φαντάζει δύσκολο να το ξεπερνούνε…
