Στη φώτο μας, τα 5 από τα 6 παιδιά του Γεωργίου Βαβούρα:
Στην πρώτη σειρά, ο Ιωάννης Βαβούρας με τα μετάλλια ανδρείας να κοσμούν το πέτο του.
Στη 2η σειρά, από αριστερά: Ο Θεόδωρος, ο Δημήτριος, ο Διαμαντής και ο Νικόλαος, ενώ απουσιάζει η μοναχοκόρη αδελφή τους Αρετή, σύζυγος του Κώστα Κυδώνα.
Όλα τα αδέλφια γεννήθηκαν στην Πιπιλιστά – τα γειτονικά μας Νάματα και οι γονείς τους ήταν, ο Γεώργιος Βαβούρας και η Σουλτάνα του γένους Βίττη, από τη Βλάστη.
Διαμαντής Γ. Βαβούρας: Σε νεαρή ηλικία ο Διαμαντής ξενιτεύτηκε στη Ρουμανία όπου δημιούργησε οικογένεια και αξιόλογη εμπορική επιχείρηση. Οι απόγονοί του κατοικούν σήμερα στην Timisoara, Tumu Severin και στη Βουκουρέστι.
Δημήτριος και Ιωάννης Γ. Βαβούρας: Τα δύο αδέλφια μετανάστευσαν στο Albavy της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ. Το 1912, ο Ιωάννης Βαβούρας, μόλις πληροφορήθηκε την κήρυξη του πολέμου της Ελλάδος για την απελευθέρωση της Μακεδονίας μας, παρέδωσε, το μερίδιο της επιχείρησής του, στον ξάδελφό του Μιχάλη Βαβούρα και ήρθε στην Ελλάδα, όπου κατετάγη, ως εθελοντής, στον Ελληνικό Στρατό. Έλαβε μέρος σε όλες της μάχες, όχι μόνο για την απελευθέρωση της Μακεδονίας, αλλά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων Ηπείρου, όπου διακρίθηκε ιδιαίτερα για το θάρρος και τη γενναιότητα του και συνετέλεσε τα μέγιστα στην αίσια έκβασή των. Η Πατρίδα, ευγνωμονούσα, του απένειμε δύο μετάλλια ανδρείας.
Θεόδωρος Γ. Βαβούρας: Από το 1919 έως το 1923 υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό και προήχθη, επί ανδραγαθία, στο βαθμό του Επιλοχία. Συμμετείχε σε πολλές πολεμικές επιχειρήσεις, όπου και τραυματίστηκε.
Παρασημαιοφορήθηκε με:
α)το Διασυμμαχικό Αναμνηστικό μετάλλιο Νίκης Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.
β)το Αργυρούν Αριστείων ανδρείας για τις μάχες Σαγγαρίου, Μικρός Ασίας.
γ)το Αργυρούν Αριστείων ανδρείας για τις πολεμικές επιχειρήσεις και μάχες του Σεπτεμβρίου 1921 στη Μικρά Ασία.
Επίσης του απονεμήθηκαν:
α) Τρεις Εύφημου Μνείας, ηθικές αμοιβές, του 16ου Συντάγματος για την μάχη της 10ης Ιουνίου 1921 “Μπαχτσετζίκ” και γι’ άλλες μάχες πέριξ της πόλης Polatli κοντά στην Άγκυρα.
β) Τρεις Εύφημου Μνείας, ηθικές αμοιβές, της XI Μεραρχίας για την μάχη της 11ης Αυγούστου 1922 επί του υψώματος “Ντερίκιση-Μπιλετσίκ” του όγκου “Καρά-Νταγ” και άλλων μαχών στη Μικρά Ασία.
Το 1925 τα αδέλφια, Δημήτριος, Ιωάννης, Νικόλαος και Θεόδωρος, πούλησαν τα 4.000 γιδοπρόβατα που είχαν δημιουργήσει, μαζί με τον πατέρα τους και ίδρυσαν, στο κέντρο της Πτολεμαϊδος, μία πολύ μεγάλη Επιχείρηση, που συμπεριλάμβανε: Εστιατόριο, Καφενείο, Ζαχαροπλαστείο και το Ξενοδοχείο “Μέγας Αλέξανδρος” (φώτο No 2 & 3).
Στην Επιχείρηση αυτή συνέβαλλε τα μέγιστα ο Δημήτριος με την εξαιρετική εμπειρία του στη μαγειρική και ζαχαροπλαστική, που είχε αποκτήσει στην Αμερική.
Η Επιχείρηση αυτή λειτούργησε μέχρι το 1935.
Μετέπειτα ο Δημήτριος μετοίκησε στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας όπου, μαζί με τα παιδιά του, δημιούργησαν μια αλυσίδα εμπορικών επιχειρήσεων που συμπεριλάμβανε, κατάστημα εμπορίας δημητριακών, εστιατορίου, πρατηρίου καυσίμων και κατάστημα υφασμάτων και ενδυμάτων.
Ο Δημήτριος πέθανε σε ηλικία 100 ετών.
Ο μεγαλύτερος γιος του, Γεώργιος Βαβούρας επιστρατεύθηκε, με το βαθμό του Λοχία και πολέμησε στο Αλβανικό μέτωπο (1940-41).
Ο Ιωάννης ασχολήθηκε κυρίως με την καλλιέργεια των αρδευομένων κήπων και αγρών του. Αρχικά έμενε στα Νάματα και μετά εγκαταστάθηκε, με την οικογένεια του, στην Πτολεμαΐδα.
Τα αδέλφια, Νικόλαος και Θεόδωρος, μετά τη διάλυση της επιχείρησης το 1935, άνοιξαν εμπορικό κατάστημα στην Πτολεμαΐδα (επί της οδού Βασιλέως Κωνσταντίνου), με συνεχιστές της παράδοσης, αρχικά, το γιο του Νίκου Βαβούρα, Στέργιο και σήμερα το γιο του Στέργιου, Νικόλα..
Ο Θεόδωρος επανειλημμένα εξελέγη Πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Πτολεμαϊδος, διετέλεσε πρόεδρος του ΠΙΚΠΑ και το 1965, ο εμπορικός κόσμος της πόλης, τον τίμησε με το αξίωμα του Επίτιμου Πρόεδρου του Εμπορικού Συλλόγου.
