Στους πρόποδες των βουνών των Γρεβενών, εκεί όπου ο χρόνος κυλά πιο αργά και η φύση παραμένει αλώβητη από τον θόρυβο των πόλεων, βρίσκεται το Παρόρειο – ένα μικρό χωριό που σήμερα έχει έναν και μόνο κάτοικο. Ο κύριος Παπανίκος Γεώργιος, ο τελευταίος μόνιμος κάτοικος, συνεχίζει να ζει εκεί όλο τον χρόνο, κρατώντας ζωντανή την παρουσία του ανθρώπου σε έναν τόπο που αρνείται να σβήσει από το χάρτη.
Ένας άνθρωπος – μια ολόκληρη ιστορία
Ο κύριος Παπανίκος, παιδί του χωριού, έχει περάσει σχεδόν όλη του τη ζωή στο Παρόρειο. Παρά τις δυσκολίες, την ερήμωση και τον σκληρό χειμώνα των Γρεβενών, παραμένει δεμένος με τη γη, το σπίτι και τις μνήμες του.
Για εκείνον, το Παρόρειο δεν είναι απλώς ένας τόπος· είναι η ρίζα του, η ταυτότητά του.
Η καθημερινότητα στο χωριό που σιωπά
Με τους δρόμους άδειους και τα περισσότερα σπίτια κλειστά, ο ήχος που κυριαρχεί είναι ο αέρας και οι φωνές των ζώων του. Το πρωινό ξεκινά με τις φροντίδες της αυλής, της γης και όσων χρειάζονται δουλειά γύρω από το σπίτι.
«Η μοναξιά δεν με φοβίζει», λέει συχνά σε όσους τον επισκέπτονται. «Με φοβίζει περισσότερο η εγκατάλειψη των χωριών μας».
Παρά τη μοναχικότητα, ο κύριος Παπανίκος ζει με αξιοπρέπεια, με πείσμα και σιωπηλή δύναμη. Οι εποχές σημαδεύουν τη ζωή του: ο χειμώνας με τα χιόνια, η άνοιξη με τις πρώτες πραγματικές ανθρώπινες επισκέψεις, το καλοκαίρι που ίσως κάποια σπίτια ανοίξουν για λίγες μέρες από παλιούς συγχωριανούς.
Ένας φύλακας της τοπικής μνήμης
Ο τελευταίος κάτοικος του Παρορείου αποτελεί ζωντανό κομμάτι της ιστορίας του χωριού.
Θυμάται τα πανηγύρια, τις γειτονιές γεμάτες παιδικές φωνές, τα χωράφια που καλλιεργούνταν, τα καφενεία που κάποτε γέμιζαν με κουβέντες και γέλιο.
Τώρα, όλα αυτά υπάρχουν μέσα του – και όσο μένει εκεί, η μνήμη του χωριού μένει κι αυτή ζωντανή.
Η παρουσία του, ένα μήνυμα αντίστασης
Σε μια εποχή που τα ορεινά χωριά εγκαταλείπονται, ο κύριος Παπανίκος αποτελεί σύμβολο αντίστασης στην ερήμωση της υπαίθρου.
Δεν παλεύει ενάντια στο χρόνο· παλεύει για να παραμείνει ο τόπος ζωντανός. Για να μην σβήσει ένα χωριό από τον χάρτη και από την ιστορία.
Ένας άνθρωπος που μας θυμίζει τι σημαίνει ρίζα
Ο μοναχικός κάτοικος του Παρορείου μας υπενθυμίζει πως η αξία ενός τόπου δεν βρίσκεται στον αριθμό των ανθρώπων που τον κατοικούν, αλλά στο πάθος και την αγάπη εκείνων που επιλέγουν να τον κρατούν όρθιο.
Ο κύριος Παπανίκος Γεώργιος δεν είναι απλώς ο τελευταίος κάτοικος του χωριού.
Είναι ο φύλακας της μνήμης, ο συνεχιστής της ιστορίας και ο ζωντανός παλμός ενός τόπου που αρνείται να πεθάνει.
Πηγή: facebook – Kostas Markou
