Ο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα για 2» στην Αίθουσα Τέχνης Κοζάνης

ΜΕΡΕΣ ΘΕΑΤΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΠΕΘΕ ΚΟΖΑΝΗΣ

Η παράσταση Ρωμαίος και Ιουλιέτα για 2, της ομάδας «Ιδέα» παρουσιάζεται σήμερα Σάββατο 16 Μαΐου στην Αίθουσα Τέχνης του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης στο πλαίσιο του φεστιβάλ “Μέρες Θεάτρου”.

Δύο νέοι ηθοποιοί αναλαμβάνουν να αναμετρηθούν με το αριστούργημα του Σαίξπηρ, παίζοντας όλους τους ρόλους του έργου σε ένα τρελό παιχνίδι μεταμορφώσεων, σε μια θεατρική περιπέτεια που ισορροπεί ανάμεσα στον εμφύλιο σπαραγμό και το ξύπνημα του έρωτα.

Μια σπαζοκεφαλιά υποκριτικής, ένα θεατρικό παζλ από ποικίλα θεατρικά είδη και ύφη, ένας αγώνας να δοθεί στο ακέραιο η ουσία του έργου του Σαίξπηρ. Με όπλο την αθωότητα και την υψηλή σωματική τους ενέργεια οι δυο νεαροί περφόρμερ ρίχνονται στην αρένα της σκηνής για να ανακαλύψουν από την αρχή τον πιο βαθύ, τον πιο παράλογο, τον πιο ακραίο, τον πιο θνησιγενή, τον πιο ποιητικό έρωτα όλων των εποχών.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Σκηνοθεσία-διασκευή: Κώστας Γάκης, Αθηνά Μουστάκα, Κωνσταντίνος Μπιμπής

Μετάφραση: Διονύσης Καψάλης

Ζωντανή μουσική: Κώστας Γάκης

Μουσική σύνθεση: Κώστας Γάκης, Κώστας Λώλος

Σκηνικά-κοστούμια: Έλλη Λιδωρικιώτη

Βοηθός σκηνογράφου: Θεοδώρα Βεστάρχη

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

Φωτογραφία αφίσας: Χρήστος Χατζηχρήστου

Συμπαραγωγή: Λυκόφως και Ομάδα Ιδέα

Παίζουν: Αθηνά Μουστάκα, Κωνσταντίνος Μπιμπής

Η ΟΜΑΔΑ “ΙΔΕΑ”

Η ομάδα “Ιδέα” ιδρύθηκε με στόχο μια εντελώς νέα βίωση του θεατρικού φαινομένου. Θέλουμε ως ομάδα να επαναφέρουμε το θέατρο σε μια λαϊκή βάση. Μας ενδιαφέρει ο κάθε θεατής ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης, επαγγέλματος και ηλικίας να κατανοεί πλήρως την ιστορία που παίζουμε και αφηγούμαστε και να μην αισθάνεται “ανίδεος” ή “αμύητος”. Δεν απευθυνόμαστε σε κοινό ειδημόνων και θεατρανθρώπων. Αντιθέτως επιθυμούμε οι πειραματισμοί μας και οι ανιχνεύσεις μας πάνω στα θεατρικά κείμενα να διέπονται από κοινή λογική και ξεκάθαρα νοήματα – μηνύματα – σήματα. Ταυτόχρονα έχουμε ως στόχο ο θεατής στις παραστάσεις μας να δονείται από τους συγκινησιακούς κραδασμούς που εκπέμπουμε ως ομάδα με το λόγο τη κίνηση και τη μουσική μας. Μας ενδιαφέρει η δημιουργία παραστάσεων που κρατούν σε εγρήγορση τη συναισθηματική νοημοσύνη του κοινού, παραστάσεις αισθητηριακών ξυπνημάτων και συγκινησιακών φορτίσεων, παραστάσεις που μετακινούν το θεατή σε μια νέα ανάγλυφη πραγματικότητα η οποία μέσω καθαρών μηνυμάτων και ισχυρών συναισθημάτων τον ξεπλένει από τη σκόνη της πραγματικότητας. Αντιτιθέμεθα σε μια μεταμοντέρνα αισθητική που έχει επιβληθεί στα θεατρικά μας πράγματα και ορίζει τη θεατρική τέχνη ως μια ψυχρή εναλλαγή εικόνων και λέξεων χωρίς ίχνος ανθρωπιάς και συγκίνησης. Πιστεύουμε ότι η τέχνη του θεάτρου οφείλει να επικαλείται πιο ουσιαστικές, γεμάτες συναίσθημα και αλήθεια ανθρώπινες σχέσεις. Γι αυτό το λόγο τέτοια στοιχεία θέλουμε να εκπέμπουν οι παραστάσεις μας. Είμαστε ονειροπόλοι και πιστεύουμε ότι στην virtual εποχή που ζούμε η θεατρική αίθουσα είναι ένα ολοζώντανο, θερμό, παλλόμενο και ανυπόταχτο κοινωνικό κύτταρο και ως τέτοιο οφείλει να συνωμοτεί υπέρ ενός καινούργιου κόσμου πιο φωτεινού και αλληλέγγυου.

Η ομάδα μας αποτελείται από τρία άτομα, τους: Κώστα Γάκη, Αθηνά Μουστάκα και Κωνσταντίνο Μπιμπή. Είμαστε και οι τρεις σκηνοθέτες και συνδημιουργοί των έργων στα οποία παίζουμε. Λειτουργούμε ομαδικά στον τομέα της σκηνοθεσίας αλλά και όλων των λεπτομερειών της αισθητικής γιατί από την πρώτη στιγμή που σμίξαμε (Δεκέμβρης 2012, συσκηνοθεσία της παράστασης: “Ρωμαίος και Ιουλιέτα γα 2”) αισθανθήκαμε σαν “μια ψυχη χωρισμένη στα τρία”.Τρία κορμιά, τρείς ψυχές που πάλλονται, ιδρώνουν, πασχίζουν με μόνα όπλα αυτά τα ίδια τα κορμιά και τις ψυχές τους, να ζήσουν. Αυτό που όλοι χρειαζόμαστε είναι άλλον έναν άνθρωπο να μοιραστούμε την ύπαρξη μας. Αν υπάρχει αυτή η ανάγκη της συνύπαρξης τότε μπορεί να υπάρξει υψηλό θέατρο, θέατρο που αφορά.

Μας κινεί η ίδια ανάγκη έκφρασης, η ίδια δίψα μάθησης, η ίδια χαρά και τρέλα για τη σκηνή. Θέλουμε να κυκλώσουμε το θεατρικό φαινόμενο από όλες τις πλευρές γι αυτό μαθαίνουμε ή ξαναμαθαίνουμε μουσική, χορό, σκηνογραφία, μεταφράζουμε έργα, συλλέγουμε ιστορίες και τραγούδια, δημιουργούμε με λίγα λόγια το δικό μας ξεχωριστό απόθεμα εμπειριών και δεξιοτήτων με σκοπό να παραδώσουμε κάθε φορά στο κοινό μια εντελώς ξεχωριστή και πρωτόγνωρη εμπειρία παράστασης.

Βασική αρχή της ομάδας εξάλλου είναι ότι η τέχνη είναι ένας φάρος στην αδυσώπητη καταιγίδα που σε κάθε στριφογύρισμα του ξερνάει ήθος, ανθρωπιά, θάρρος και δύναμη ώσπου να’ ρθει η λιακάδα. Η τέχνη λοιπόν οφείλει να είναι ηλιακή και να επικαλείται το φως

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

«Αυτή την παράσταση, στην οποία δύο παιδιά σηκώνουν το βάρος ολόκληρου του σεξπιρικού κειμένου, δεν πρέπει να τη χάσετε! Σας βεβαιώνω πως θα γελάσετε, πως θα συγκινηθείτε και πως τελικά θα ενθουσιαστείτε. Και η παράσταση αυτή πρέπει να συνεχιστεί. Για μένα είναι ο καλύτερος «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» που έχει παιχτεί τα τελευταία σαράντα χρόνια στο ελληνικό θέατρο».

Γιώργος Σαρηγιάννης, http://totetartokoudouni.blogspot.gr

«… Ξεχείλισμα πάθους και κυρίως νιάτα. Νιάτα στην τόλμη και στην απερισκεψία τους, στο νεύρο και την αστοχασιά τους, νιάτα πνευματώδη και επιπόλαια, με ένα τρόπο σοφά… νιάτα φλεγόμενα και μαρτυρικά» {…} «Τόσο Σαίξπηρ, στα όρια της παράκρουσης, τέτοια διάθεση για ζωή εντός σκηνής είχαμε χρόνια να δούμε στο θέατρό μας. Στο παιχνίδισμα και την ανεμελιά της η παράσταση του Κώστα Γάκη παραμένει πιο κοντινή στην ουσία του αυθεντικού «Ρωμαίου» από άλλες, πιστότερες μεταφορές»

Γρηγόρης Ιωαννίδης, Εφημερίδα των συντακτών

«Πρόκειται για μια παράσταση που είναι ο καλύτερος τρόπος όχι μόνο για να ξαναδούν οι παλιοί θεατές ένα κλασικό έργο αλλά και για να αγαπήσουν το θέατρο οι εν δυνάμει θεατές»

Όλγα Σελλά, Καθημερινή

«Το ακαριαίο και αλλεπάλληλο πέρασμα από τον ένα ρόλο στον άλλο απαιτεί αξιοθαύμαστη αντοχή και συγκρότηση, καθώς και ταλέντο στον αυτοσχεδιασμό. Χαρακτηριστικά που οι δύο πρωταγωνιστές δείχνουν να έχουν ή τουλάχιστον να έχουν εξασκήσει σε υψηλό βαθμό• πόσω μάλλον όταν οι λύσεις στις αλλαγές είναι έξυπνες και ταυτόχρονα αξιοποιούν τα λιγότερα δυνατά μέσα» Tospirto.net

«Με αστείρευτη ενέργεια, Αθηνά Μουστάκα και Κωσταντίνος Μπιμπής παραδίδουν μια ερμηνευτική tour de force, μετατρέποντας το έργο σε σπουδή σωματικών ερμηνειών, ενώ έξυπνα σκηνοθετικά τρικ διατηρούν τη σκηνή σε συνεχή εναλλαγή, ταιριαστή με τους φρενήρεις ρυθμούς μιας παράστασης που χορεύει τη λυρική παράδοση του Σαίξπηρ σε ραπ, μαντινάδα, τζαζ και ροκενρόλ» Ιωσήφ Πρωιμάκης, Popaganda.gr