Πολιτισμός δεν είναι μόνο το βιβλίο, η μουσική, το θέατρο και οι εικαστικές τέχνες.
Πολιτισμός είναι ο τρόπος που διαχειριζόμαστε την καθημερινή μας ζωή. Ολόκληρος ο δημόσιος βίος μας είναι κομμάτι της αέναης κοινωνικής διεργασίας, που ορίζεται ως υλική και άυλη πολιτιστική δημιουργία.
Δεν έχει σημασία πόσες ώρες αφιερώνεις στην τέχνη από τον ελεύθερο χρόνο σου, είτε ως παραγωγός είτε ως καταναλωτής. Αυτό που μετράει είναι αν παραχωρείς την προτεραιότητά σου στον απέναντι, αν σέβεσαι το διαφορετικό και αν έχεις τη δύναμη να προσφέρεις κάτι δικό σου σε κάποιον άγνωστο, που το έχει ανάγκη.
Κυρίως, όμως, η σχέση μας με τον πολιτισμό καθορίζεται από την αποδοχή ή την απόρριψη της βίας, ως εργαλείο της καθημερινότητας. Είναι μακριά από τον σύγχρονο πολιτισμό, όποιος πιστεύει ότι η βία μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματικό εργαλείο επίλυσης κοινωνικών διαφορών. Αλήθεια, πόσο οξύμωρο φαντάζει, κάποιοι καλλιτέχνες να χρησιμοποιούν ως εργαλείο κοινωνικής διεκδίκησης την κατάληψη δημόσιου χώρου; Η κατάληψη είναι μια ακραία βίαιη πρακτική και η χρήση βίας δεν μπορεί να είναι αποδεκτή, ακόμη κι αν έχει κοινωνικό πρόσημο, όπως υποστηρίζουν οι νοσταλγοί της. Η χρήση βίας, είτε τη βαφτίσουμε αντίσταση είτε επανάσταση, το μόνο βέβαιο είναι ότι κάνει τον κόσμο μας πιο βίαιο.
Καθημερινότητα συνήθως εννοούμε τα κοινότυπα συμβάντα, που συνθέτουν τον καμβά της ζωής μας. Κάποιες πρακτικές, που επαναλαμβάνονται διαρκώς, γίνονται συνήθειες και μας προσφέρουν μια αίσθηση σταθερότητας και ασφάλειας. Ωστόσο, κάποιες φορές μπορεί να εμφανιστεί ένα απρόοπτο γεγονός, που θα σπάσει τη ρουτίνα και θα απογειώσει την καθημερινότητα.
Όταν η καθημερινότητά μας γίνεται αφόρητη, μία είναι η λύση. Να δούμε τη ζωή μας ως έναν ανοικτό διάλογο. Να ξεβολευτούμε από τη σιγουριά της συνήθειας και να είμαστε ανοικτοί στην αλληλεπίδραση. Να ξαναανακαλύψουμε τον τρόπο ψυχαγωγίας, το μοντέλο διατροφής, το στυλ ένδυσης και τους κώδικες επικοινωνίας με τους συνανθρώπους μας.
Αυτό που χρειάζεται να συμβεί δεν είναι μια αόριστη επανάσταση. Δεν απαιτείται να σταθούμε όρθιοι απέναντι στους πολιτικούς μας αντιπάλους, ούτε να αναμετρηθούμε με την ιστορία και άλλα τέτοια βαρύγδουπα. Πρέπει, απλώς, να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας. Να αλλάξουμε τον κακό μας εαυτό. Οι πιο σίγουρες ιδέες να δώσουμε νόημα στην καθημερινότητά μας είναι η ένταξη σε κάποια ομάδα και η απόλαυση της προσφοράς.
Έρρωσθε!
-… η ένταξη σε ομάδα και η απόλαυση της προσφοράς, δίνουν νόημα στην πεζή καθημερινότητα …-
