Η 19η Μαΐου είναι μέρα μνήμης και τιμής για τα χιλιάδες αθώα θύματα της Ποντιακής γενοκτονίας και του ξεριζωμού των Ελλήνων απ’ τις αλησμόνητες προαιώνιες πατρίδες. Οφείλουμε, όμως, να της δώσουμε μεγαλύτερη αξία και σημαντικότερο συμβολισμό με τα έργα μας και όλα εκείνα που μπορούμε να κάνουμε για να διαφυλάξουμε και να ενισχύσουμε τον Ποντιακό πολιτισμό που ρίζωσε και άνθισε στις νέες πατρίδες χάρη στο πείσμα και τον αγώνα των Ποντίων ενάντια στη λήθη και με σεβασμό για όλους εκείνους που έμειναν πίσω αλλά δεν ξεχάστηκαν ποτέ.
Την Κυριακή 7 Μαΐου 2017, μια ομάδα ανθρώπων που πιστεύουμε στη δύναμη και την αξία του πολιτισμού, στηρίζοντας την προσπάθεια που χρόνια τώρα καταβάλλει η Εύξεινος Λέσχη Κοζάνης, παρουσιάσαμε στο χώρο της Στέγης, ένα χώρο που μας εμπνέει και μας ενώνει, ένα σχέδιο για την ενίσχυση του Ποντιακού πολιτισμού, το οποίο μπορεί και πρέπει να γίνει πράξη καθώς μέσα απ’ αυτό προβάλλεται και ενισχύεται στο σύνολο του ο ελληνικός πολιτισμός και ο τόπος μας μέσω της Στέγης Ποντιακού Πολιτισμού, την οποία οφείλουμε και μπορούμε να κάνουμε σημείο αναφοράς, με πανελλήνια και διεθνή εμβέλεια.
Η πρόταση που κατατέθηκε εκ μέρους της επικεφαλής του συνδυασμού ΕΛΠΙΔΑ Γεωργίας Ζεμπιλιάδου και θα υλοποιηθεί με την υποστήριξη της Ομάδας Έργου, που συναποτελούν, ο Λάζαρος Μαλούτας, Δημοτικός Σύμβουλος-πρ. Δήμαρχος Κοζάνης, η Ελένη Γαβρά, Δρ Αρχιτέκτων με εξειδίκευση στην αρχιτεκτονική του Πόντου Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Τμήματος Βαλκανικών Σλαβικών & Ανατολικών Σπουδών Παν/μίου Μακεδονίας, η Κατερίνα Γκιουλέκα , Αρχιτέκτονας- Dipl. Ing. TUM Πανεπιστημίου Μονάχου και η Ελένη Ταϊγανίδου, Πολιτικός Μηχανικός Συγκοινωνιολόγος- Μέλος Δ.Σ. Ευξείνου Λέσχης, περιλάμβανε τις εξής τέσσερις (4) βασικές δράσεις:
ΠΡΩΤΗ ΔΡΑΣΗ: Η Στέγη γίνεται ο χώρος διάσωσης και ανάδειξης της αρχιτεκτονικής του Πόντου, όπου θα παρουσιάζεται σε μόνιμη βάση η επιστημονική έρευνα ιστορικών και αρχιτεκτόνων που ασχολήθηκαν και θα ασχοληθούν με τον τομέα αυτό.
Το επόμενο, σημαντικότερο στάδιο, αυτή της δράσης είναι η δημιουργία ενός πρότυπου ποντιακού χωριού στη Νέα Ποντοκώμη, στη βάση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς και της οικιστικής οργάνωσης του Πόντου, οικοδομημένο με βάση τις οδηγίες ειδικών αρχιτεκτόνων και ιστορικών.
ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΡΑΣΗ: Δημιουργία στη Στέγη Ποντιακού Πολιτισμού ειδικού χώρου που θα φιλοξενεί την ιστορία οικισμών της περιοχής που αναγκάστηκαν να μετεγκατασταθούν λόγω της εξόρυξης λιγνίτη. Μια αποτύπωση της ιστορικής διαδρομής των οικισμών που στήθηκαν από πρόσφυγες μετά το 1922 και οι απόγονοι τους αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα τελευταία χρόνια, καθώς και την ιστορία του λιγνίτη στην περιοχή και τις συνέπειες του στην ανάπτυξη και την εξέλιξη του.
ΤΡΙΤΗ ΔΡΑΣΗ: Φιλοξενία εκδηλώσεων σχετικά με την ποντιακή γαστρονομία. Οι πατροπαράδοτες συνταγές, στοιχεία και αυτές της καθημερινότητας και του πολιτισμού, θα πρέπει να συγκεντρωθούν και να αποτελέσουν το επίκεντρο σχετικών εκδηλώσεων με στόχο να διαδοθούν και να γίνουν γνωστές σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη κλίμακα.
ΤΕΤΑΡΤΗ ΔΡΑΣΗ: Συγκέντρωση και επεξεργασία όλου του διαθέσιμου ιστορικού υλικού των Ποντίων της περιοχής, προκειμένου να ψηφιοποιηθεί και να αποτελέσει έναν σύγχρονο τρόπο παρουσίασης της ιστορικής πορείας από τις αλησμόνητες στις σημερινές πατρίδες. Μια παρουσίαση που ουσιαστικά θα περιλαμβάνει και την ιστορία του τόπου μας, της Δυτικής Μακεδονίας, των τελευταίων 100, περίπου, χρόνων, καθώς ο ερχομός των προσφύγων είναι γεγονός πως επηρέασε και άλλαξε συνολικά τη φυσιογνωμία της Ελλάδας και γι’ αυτό τελικά μας αφορά όλους.
Το πώς μπορούν να υλοποιηθούν όλες αυτές οι δράσεις, το κόστος και η χρηματοδότηση τους, παρουσιάστηκε αναλυτικά από τη Γεωργία Ζεμπιλιάδου στις 7 Μαΐου, η οποία κλείνοντας την τοποθέτηση της τόνισε: “Έχουμε το όραμα, μπορούμε να κάνουμε και το έργο. Οφείλουμε να αγωνιστούμε γι’ αυτό. Στόχος όλων μας θα πρέπει να είναι η Στέγη Ποντιακού Πολιτισμού να αποτελέσει το συνδετικό κρίκο ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον του ποντιακού πολιτισμού. Να γίνει ο χώρος όπου θα φυλάξουμε για τις επόμενες γενιές τη μνήμη των προγόνων μας. Τους το χρωστάμε και το χρωστάμε και στους εαυτούς μας.”
Συνδυασμού «ΕΛΠΙΔΑ»
