Δεν είναι υπερβολή.
Χθες ειδικά, σε όποιο μέσο μαζικής ενημέρωσης και αν κοιτούσες, πανελλήνιας εμβέλειας ή περιφερειακό, θα έβλεπες να υπάρχει αναφορά για τη Eurovision!
Σε ορισμένα δε, εκτενέστατη και αναλυτικότατη.
***
Η εξήγηση του φαινομένου βρίσκεται στο γεγονός ότι είχε προηγηθεί ο τελικός διαγωνισμός στην ΕΡΤ μέσω του οποίου επελέγη το τραγούδι που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο φετινό διαγωνισμό.
Βέβαια, εξηγείται μεν, δεν δικαιολογείται δε ο τόσος ντόρος και η τόση προβολή, κάτι που αναμένεται να συνεχιστεί και τις επόμενες μέρες και ίσως μάλιστα φουντώσει, για μια εκδήλωση που ως πολιτιστικό προϊόν δεν τοποθετείται, αντικειμενικά, και στις πιο ψηλές θέσεις από την άποψη της ποιότητας.
Το αντίθετο, θα λέγαμε, αφού σε αρκετές περιπτώσεις πολλοί από μας αναρωτηθήκαμε αν αξίζει τον κόπο και τα έξοδα για να συμμετέχει η χώρα σ’ αυτό που πολλές φορές χαρακτηρίστηκε ως ένα ευρωπαϊκό πανηγυράκι.
***
Φυσικά, υπάρχουν και οι αντίθετες απόψεις που τάσσονται υπέρ της Eurovision.
Κατ’ αρχήν υπάρχουν αυτές των πρωινών τηλεοπτικών εκπομπών που αν δεν υπήρχαν εκδηλώσεις τύπου Eurovision θα έπρεπε να τις… εφεύρουν για να ‘χουν κάτι να σχολιάζουν, να καυτηριάζουν και να… τσακώνονται οι πανελίστες και οι φιλοξενούμενοι τους!
Αλλά υπάρχουν και άλλες απόψεις, πάντα υπέρ της Eurovision, όπως αυτή του γνωστού τραγουδιστή, που υπήρξε και ένα από τα ποπ είδωλα πολλών εκ των παλαιοτέρων γενεών τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, του κ. Πασχάλη Αρβανιτίδη, ο οποίος όπως διαβάζουμε στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ μιλώντας σε πρωινή τηλεοπτική εκπομπή είπε πως «Η Eurovision είναι ένα εθνικό θέμα. Θα έπρεπε να υπάρχει υπουργείο. Αν σκεφτείτε πόση υπερηφάνια, πόσο κουτσομπουλιό, θετικό ή αρνητικό, γίνεται για τη χώρα μας, θα πείτε ΄΄Ισως θα έπρεπε να το σκεφτούμε καλύτερα”. Πάντα έλεγα ότι είναι πολύ σοβαρό θέμα. Κακώς κάποιοι για δικούς τους προσωπικούς λόγους λοιδόρησαν τη Eurovision.» (σ. σ. η υπογράμμιση είναι δική μας)
***
Φαντάζεστε, λοιπόν, να φτάσει η πρόταση του μέχρι τα αυτιά του Μεγάρου Μαξίμου, να τη μελετήσει, να τη βρει καλή και να την υιοθετήσει, για να ξυπνήσουμε μια ωραία πρωία και ν’ ακούσουμε απ’ τον κυβερνητικό εκπρόσωπο ν’ ανακοινώνει πως ιδρύεται «Υπουργείο Eurovision»;
Τίποτα δεν αποκλείεται, καθώς είμαστε πάντοτε η χώρα όπου όλα μπορούν να συμβούν.
Γιατί όχι κι αυτό;
***
Πολλά ερωτήματα προκύπτουν σε μια τέτοια περίπτωση και το πρώτο και θεμελιώδες είναι ποιος ή ποια θα μπορούσε ν’ αναλάβει μια τέτοια θέση και μέσα από ποια διαδικασία;
Κάποιος εκ των κυβερνητικών βουλευτών ή θα μπορούσε να είναι και εξωκοινοβουλευτικός;
***
Και πώς θα γινόταν η επιλογή;
Θα γινόταν οντισιόν όπως συμβαίνει συνήθως για την επιλογή μουσικών και τραγουδιστών ή οι ενδιαφερόμενοι να φέρουν τον επίζηλο τίτλο του «Υπουργού Eurovision» θα κατέθεταν βιογραφικά και όποια ή όποιος είχε περισσότερα προσόντα σχετιζόμενα με τη μουσική θα κέρδιζε και τη θέση;
***
Σε περίπτωση που δεν τα πηγαίναμε καλά στο διαγωνισμό, ή όσο καλά νομίζαμε πως θα μπορούσαμε να πάμε, όπως δυστυχώς έχει συμβεί κάποιες φορές στο παρελθόν, τι θα γινόταν;
Θα αναλάμβανε την πολιτική ευθύνη ο Υπουργός και θα υπέβαλλε την παραίτηση του;
Θα κατέθετε αίτημα η σύσσωμη η αντιπολίτευση ζητώντας συζήτηση προ ημερησίας διάταξης;
Όλα αυτά θα έπρεπε να διευκρινιστούν πριν προχωρήσουμε σε μια τέτοια πρωτοποριακή και ρηξικέλευθη ενέργεια, μια και πρόκειται για τόσο σοβαρό θέμα.
***
Υ.Γ. Ανεξάρτητα από την αρνητική άποψη που έχουμε εμείς για το διαγωνισμό της Eurovision (σ. σ. κάτι που νομίζουμε πως το καταλάβατε), βρήκαμε και ακούσαμε το τραγούδι που τελικά θα μας εκπροσωπήσει.
Πρόκειται για ένα τραγούδι που είναι πραγματικά ενδιαφέρον και καλογραμμένο , το οποίο μάλιστα αναφέρεται στον ξεριζωμό των Ποντίων και έχει έντονα ελληνικά στοιχεία.
Θα καταφέρει όμως ένα τέτοιο τραγούδι να συγκινήσει και να εκτιμηθεί αναλόγως και απ’ όσους το ακούσουν στη Ευρώπη και κυρίως εκείνους που θα κληθούν να ψηφίσουν και να διαμορφώσουν το τελικό αποτέλεσμα;
Μακάρι…
