Η ραγδαία αύξηση των μεταναστευτικών ροών τους τελευταίους δύο μήνες έρχεται να επαναφέρει στην επικαιρότητα ένα ζήτημα που κατ’ ουσία ουδέποτε λύθηκε. Σύμφωνα με έρευνα της έγκυρης βρετανικής εφημερίδας The Guardian, μόνο μέσα στον Απρίλιο έχουν εισέρθει στην ελληνική επικράτεια περί τα 3.000 άτομα, αριθμός που αντιστοιχεί περίπου στο ήμισυ των μεταναστευτικών ροών ολόκληρου του περασμένου έτους! Φαίνεται λοιπόν πως και πάλι η Τουρκική πλευρά αποφάσισε να «ανοίξει τις στρόφιγγες», με την Ελλάδα να παρακολουθεί ανίκανη και φοβική για την παραμικρή αντίδραση, εξακολουθώντας βεβαίως να διατηρεί ανοιχτά τα ελληνικά σύνορα για τους πάντες από παντού.
Το έχω ξαναγράψει στο παρελθόν και το επαναφέρω και τώρα: Η εγκληματική πολιτική που εφάρμοσαν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ το 2015, ανοίγοντας συντεταγμένα τα ελληνικά σύνορα για τους πάντες, αφήνοντας παντελώς ανεξέλεγκτα να περάσουν από την ελληνική επικράτεια περίπου 1,5 εκατ. παράνομοι μετανάστες και πρόσφυγες αποτέλεσε πραγματικό όνειδος για την προσφυγική πολιτική αλλά και πολιτική εθνικής ασφάλειας, όχι μόνο για τα ελληνικά δεδομένα αλλά και για τα δεδομένα κάθε πολιτισμένου κράτους. Ποτέ άλλοτε ένα κράτος δεν άφησε έναν τέτοιο τεράστιο αριθμό μεταναστών και προσφύγων να περάσουν χωρίς κανέναν ουσιαστικό έλεγχο από την επικράτειά του σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, αδιαφορώντας κατάφορα για την ασφάλεια των πολιτών του, αλλά και την ασφάλεια των γειτονικών χωρών που δέχτηκαν στην συνέχεια αυτές τις ροές. Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τότε, προτιμώντας να ικανοποιήσουν την κατά περίπτωση ακραία και παλιμπαιδίστικη ιδεοληψία τους, έπαιξαν με την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. Αφήνοντας τότε ανεξέλεγκτα να περάσουν άνθρωποι, χωρίς να διαπιστώνεται αν πρόκειται όντως για πρόσφυγες, οικονομικούς μετανάστες ή ακόμα και άτομα που θα μπορούσαν να πρόσκεινται ιδεολογικά (αλλά και πρακτικά…) στο ακραίο Ισλάμ και την τρομοκρατία. Όλοι ανεξαιρέτως, πέρασαν τότε, όπως μπορούσαν.
Εκείνη η κατάσταση οδήγησε φυσικά στο «άρον άρον» κλείσιμο των συνόρων των γειτονικών και ευρωπαϊκών χωρών, που οδήγησε τότε ακόμα και σε βραχύχρονη πρακτική κατάργηση της συνθήκης Σένγκεν, προκαλώντας ουσιαστική οικονομική ζημία στα ελληνικά συμφέροντα. Εκείνη την περίοδο η Ε.Ε. αντιλήφθηκε πως θα έπρεπε να κάνει μια «πολιτική συμφωνία» εξαγοράζοντας την Τουρκία, ώστε να πάψει να στέλνει τις ροές που η Ελλάδα είχε αποφασίσει να δέχεται έτσι και αλλιώς. Από τότε μέχρι και σήμερα, η Τουρκία παραβιάζει κατά το δοκούν την συμφωνία που η ίδια υπέγραψε, «παίζοντας» με τις ροές κάθε φορά που κρίνει ότι επιθυμεί να πιέσει την Ε.Ε. ή την Ελλάδα.
Ενώ λοιπόν εκείνη η περίοδος είχε πολλές φάσεις και ορόσημα, αυτή που κατ’ ουσία ουδέποτε άλλαξε την στάση της είναι η Ελλάδα. Καθώς η απόφασή της τότε, να δέχεται στην ελληνική επικράτεια των κάθε έναν που περνάει χωρίς έλεγχο και κυρώσεις, εξακολουθεί να ισχύει κανονικά. Έτσι σήμερα, είτε εισέρθουν παράνομα σε μια ημέρα 80 άτομα, είτε 800 άτομα, είτε 8.000 άτομα, η Ελλάδα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θα τους δεχτεί κανονικά. Ακόμα και η ετεροχρονισμένη συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας, κατά την οποία θα έπρεπε να κρατούνται στα νησιά οι παράνομοι μετανάστες και πρόσφυγες χωρίς να εισέρχονται στην ηπειρωτική Ελλάδα, στην ουσία ουδέποτε τηρήθηκε καθώς πάντοτε (οι μετανάστες) έβρισκαν τρόπους να φεύγουν από τα νησιά. Ενώ και εκείνη η συμφωνία – η οποία έπαψε να ισχύει πλέον με σχετική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας – ουδέποτε έλαβε μέριμνα για το πως ακριβώς θα προστατευτούν οι τοπικές κοινωνίες των νησιών που θα μπορούσαν να δέχονται ανεξέλεγκτες ροές, ή τι ακριβώς θα συνέβαινε με αυτούς που εισέρχονται από τον Έβρο. Αυτές λοιπόν οι μέριμνες που δεν ελήφθησαν υπόψη τότε, έχουν «σκάσει στην πλάτη» της Ελλάδας σήμερα, με τις ροές στον Έβρο να έχουν εκτοξευτεί και τα ακριτικά να νησιά να είναι «καζάνια που βράζουν» με τις τοπικές τους κοινωνίες να βρίσκονται υπό ομηρία και τα επεισόδια να συμβαίνουν σε καθημερινή βάση.
Κατ’ ουσία, τίποτα δεν άλλαξε λοιπόν. Και δεν άλλαξε, γιατί αυτή που δεν άλλαξε στάση και συμπεριφορά είναι η στάση της ελληνικής κυβέρνησης. Η οποία αντί να προστατεύσει επιτέλους τα ελληνικά σύνορα, επέλεξε να μετατρέψει εδώ και τρία χρόνια την Τουρκία σε προνομιακό συνομιλητή και οικονομικό συνεταίρο της ΕΕ, και συνεχή εκβιαστή του ίδιου του ελληνικού κράτους και της ελληνικής κοινωνίας. Αξίζει να σημειωθεί πως τα ελληνικά σύνορα προστατεύονταν αποτελεσματικά από την προηγούμενη συγκυβέρνηση, η οποία παρόλες τις παραλείψεις και τα τραγικά της λάθη σε πολλαπλούς άλλους τομείς, είχε καταφέρει σε αυτόν τον τομέα να συμπεριφερθεί επαρκώς. Και για αυτούς που θα χρησιμοποιήσουν το φαιδρό επιχείρημα πως μέχρι το 2015 «ο πόλεμος στην Συρία δεν είχε κορυφωθεί οπότε οι ροές ήταν περιορισμένες», να αναφέρω απλώς δύο θέσφατα:: Πρώτον, ο πόλεμος στην Συρία ξεκίνησε το 2011, ενώ μέχρι το 2014 υπήρχαν ήδη εκατομμύρια προσφύγων στην Τουρκία, που απλώς ανέμεναν να περάσουν στην Ευρώπη. Και δεύτερον, η πλειοψηφία των «προσφύγων» δεν είναι καν πρόσφυγες αλλά οικονομικοί μετανάστες που προέρχονται από χώρες εκτός της Συρίας. Αυτό τουλάχιστον ισχυρίσθηκε όχι ο γράφων, αλλά ο ίδιος ο πρώην Υπ. Μεταναστευτικής Πολιτικής των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ Μουζάλας σε δημόσια δήλωσή του τον Φεβρουάριο του 2017, κατά την οποία ανέφερε πως «το 80% όσων περνούν στα ελληνικά νησιά δεν είναι πρόσφυγες, αλλά άντρες οικονομικοί μετανάστες». Τους προαναφερθέντες παράνομους μετανάστες λοιπόν αφήναν τότε και εξακολουθούν να αφήνουν και σήμερα να περνούν ανεξέλεγκτα από τα ελληνικά σύνορα οι κυβερνώντες. Όντες ανήμποροι να αντιδράσουν και αμετανόητοι να αποφασίσουν να επιτέλους δράσουν όπως κάθε πολιτισμένο κράτος που σέβεται περισσότερο την ασφάλεια των πολιτών του, από την ιδεοληψία των κυβερνώντων του και ενός φανατικού κομματικού ακροατηρίου «συνιστωσών» που δεν υπερβαίνει το 3%…
