‘-Μεγάλη Παρασκευή σήμερα.
-Νοιώθω την ανάγκη να (σας) εξομολογηθώ.
-Κάθε που κάνω τον σταυρό μου και όποτε ανάβω το καντηλάκι στο σπίτι
μου ή κερί στην εκκλησιά, τρία κατά σειρά πράγματα, παρακαλάω τον Θεό,
χρόνια πολλά τώρα, τουλάχιστον όσο μπορώ να θυμηθώ στον χρόνο πίσω:
α/. Θεέ μου, δώσε υγεία σε όλο τον κόσμο — γιατί, αν έχει υγεία, όλο
και ένα μεροκάματο θα βρει να κάνει για να μην πεινάσει και έναν
πόλεμο θα τον αντέξει!
β/. Θεέ μου, κάνε στον κόσμο να μην πεινάει κανένας, γιατί αν έχει
υγεία και είναι χορτάτος, έναν πόλεμο θα τον αντέξει!
γ/. Θεέ μου, δώσε ειρήνη σε όλο τον κόσμο, γιατί αν όλοι μας έχουμε
την υγεία μας, αν είμαστε χορτάτοι και υπάρχει ειρήνη στον κόσμο
τούτο, τότε Θεέ μου, ζούμε στον επίγειο Παράδεισο μας και Σ΄
ευχαριστούμε!
-Γιατί Χριστιανοί, *η αρρώστια, η πείνα και ο πόλεμος,* κατά την άποψη
μου, είναι τα τρία χειρότερα που μπορεί να συμβούν στον άνθρωπο!
-Χριστέ μου, *Εσύ επί ξύλου κρεμάμενος*, εμείς που σε σταυρώσαμε,
σήμερα εκλιπαρούμε για το έλεος Σου, ταπεινά Σου ζητάμε συγνώμη και
μετανιωμένοι για τις πράξεις μας, αναμένουμε την συγχώρεση Σου με την
Ανάσταση Σου!
—
Ρουσσάκης Σαρ. Πολυχρόνης
Έλλην το γένος
Πατριώτης κατά το ήθος
Σκεπτόμενος κατά το έθος
Εθνικόφρων – Ελληνόφρων
Πατριόφρων
