Στις 6 Ιουλίου 2017 συνεδρίασε για δεύτερη φορά η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής με θέμα την «Στρατηγική Περιβαντολογικής Αποκατάστασης των Λιγνιτικών Πεδίων Δυτ. Μακεδονίας».
Σε αυτήν ο Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Κοζάνης Μίμης Δημητριάδης επισήμανε ότι: «Πράγματι, έχουμε ένα εκρηκτικό μείγμα προβλήματος, το οποίο όμως, είναι και μια πρόκληση προς επίλυση και νομίζω πως είναι μία ιδανική συγκυρία αυτή, ακριβώς, η πολιτική διακυβέρνηση να μπορέσει να το επιλύσει ή να βάλει τις βάσεις επίλυσής του το λιγότερο.
Καταρχάς, στη χώρα μας, η ‘χώρα του λιγνίτη’ στη Δυτική Μακεδονία είναι φανερό ότι έχει ανάγκη από μια χάρτα δικαιωμάτων, από μια περιγραφή ενός νέου παραγωγικού συμβολαίου για τη στρατηγική παραγωγικής ανασυγκρότησής της, αλλά και περιβαλλοντικής αποκατάστασής της.
Αυτή η ανάγκη είναι εθνική, γιατί δημιουργήθηκε για εθνικούς λόγους, άρα θα στηριχτεί από εθνικούς πόρους».
Στη συνέχεια παρουσίασε τα σημεία που πρέπει να εστιάσουν οι προσπάθειες. Συγκεκριμένα:
«Το πρώτο είναι, πως όποια νέα επένδυση γίνει στην ηλεκτροπαραγωγή λιγνίτη θα πρέπει, να στηρίζεται σε νέες τεχνολογίες, που έχουν ακουστεί εδώ μέσα, θα πρέπει, να στηρίζεται στις συμπαραγωγές ηλεκτρισμού – θερμότητας υψηλής απόδοσης(ΣΗΘΥΑ), ΑΠΕ δηλαδή – ώστε να μπορούν ν’ αντέχουν στον ανταγωνισμό του μέλλοντος, αλλά και να έχουν καλύτερο περιβαλλοντικό, κοινωνικό και οικονομικό αποτύπωμα στην περιοχή.
Το δεύτερο και κυριότερο είναι, αυτό που όλοι όσοι ήρθαν εδώ το έχουν συμφωνήσει, ότι έχουμε ανάγκη από ένα στρατηγικό σχέδιο περιβαλλοντικής αποκατάστασης της περιοχής, που είναι εθνική επιταγή και θα στηρίζεται σε εθνικούς πόρους.
Το τρίτο είναι, πως θα πρέπει, να υπάρξει και να δημιουργηθεί ένας φορέας, που θα οργανώσει και θα χρηματοδοτήσει αυτό, ακριβώς, το στρατηγικό σχέδιο.
Το Ταμείο θα δημιουργηθεί με πόρους από την Ε.Ε. από τον τοπικό πόρο ο οποίος υφίσταται, από το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης, από τα δικαιώματα εκπομπών για τους ρύπους και όλα εκείνα τα χρηματοδοτικά εργαλεία που θα προκύψουν μεταβιβάσεις και επενδύσεις που θα γίνουν, με αφορμή της απομείωση του μεριδίου της ΔΕΗ από την λιγνιτική παραγωγή.
Ένα τέταρτο, το οποίο προκύπτει μέσα από τη συγκυρία, που η συγκυρία λέγεται απομείωση των λιγνιτών της Δ.Ε.Η., δηλαδή από τη δημόσια επιχείρηση και, άρα, θα πρέπει, να θωρακίσουμε θεσμικά το δημόσιο συμφέρον, όσον αφορά στους λιγνίτες και το δημόσιο πλούτο και χώρο στη Δυτική Μακεδονία και θα πρέπει να αφορά δύο πράγματα, το νέο μεταλλευτικό κώδικα και την επαναπόδοση εδαφών στο Δημόσιο».
