Μήνυμα προς τον ιερό κλήρο, τους μοναχούς, τις μοναχές και το σύνολο των πιστών της επαρχίας του απευθύνει, με αφορμή την εορτή της Κυριακής των Βαΐων, ο Μητροπολίτης Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας Ειρηναίος, καλώντας σε πνευματική εγρήγορση, προσευχή, μετάνοια και ουσιαστική πορεία προς την Ανάσταση:
Ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφὲς μου ἐν Κυρίῳ,
Ὁ Χριστὸς μᾶς ἀξίωσε καὶ φέτος νὰ φθάσουμε στὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων καὶ νὰ Τὸν ἀκολουθήσουμε στὁν δρόμο ποὺ ἄνοιξε γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου καὶ χάραξε μὲ τὸ Πάθος καὶ τὴν Ἀνάστασή Του. Εἰσέρχεται στὰ Ἱεροσόλυμα ταπεινὰ καὶ εἰρηνικά, γνωρίζοντας ὅτι ὁ δρόμος αὐτὸς ὁδηγεῖ στὸ Πάθος καὶ στὸν Σταυρό. Δὲν ἀποφεύγει αὐτὴν τὴν πορεία, διότι μέσα ἀπὸ αὐτὴν θὰ φανερωθεῖ ἡ Ἀνάσταση καὶ θὰ χαριστεῖ ἡ ζωή στὸν ἄνθρωπο¹.
Ἡ σημερινὴ ἡμέρα δὲν εἶναι ἀπλῶς ἑορταστική. Εἶναι ἡμέρα εὐθύνης καὶ πνευματικῆς ἐγρήγορσης. Ὁ Χριστὸς προχωρεῖ μὲ ὑπακοὴ στὸ θέλημα τοῦ Πατρός καὶ καλεί καὶ ἐμᾶς νὰ Τὸν ἀκολουθήσουμε ὄχι ἐπιφανειακά, ἀλλὰ μὲ συνείδηση ζωντανὴ καὶ καρδιὰ ἕτοιμη γιὰ μετάνοια². Ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα ποὺ ἀνοίγεται μπροστά μας εἶναι χρόνος ἱερὸς καὶ δὲν προσφέρεται γιὰ ἀδιαφορία.
Ὁ τρόπος ζωῆς τῆς ἐποχῆς μας συχνὰ διασκορπίζει τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν ἀπομακρύνει ἀπὸ τὴ σιωπὴ τῆς καρδιᾶς. Ὁ χρόνος καταναλώνεται εὔκολα σὲ εἰκόνες, πληροφορίες καὶ ἀδιάκοπη ἐνασχόληση μὲ τὸ διαδίκτυο καὶ τὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης. Ὅμως οἱ ἡμέρες τῶν Ἁγίων Παθῶν ζητοῦν κάτι διαφορετικό. Ζητοῦν νὰ ἀφήσουμε τὴν πνευματικὴ ῥαθυμία, τὴν ἀνεμελιά καὶ τὴν ἐπιπολαιότητα. Ζητοῦν νὰ δώσουμε χῶρο στὴ σιωπή, στὴν προσευχὴ καὶ στὴ συμμετοχὴ στὶς ἱερὲς ἀκολουθίες³.
Ἡ Ἐκκλησία δὲν μᾶς ἀπομακρύνει ἀπὸ τὸν κόσμο, ἀλλὰ μᾶς καλεί νὰ ζήσουμε αὐτὸν τὸν ἱερὸ χρόνο μὲ ἄλλη προτεραιότητα. Νὰ περιορίσουμε ὅ,τι διασκορπίζει τὸν νοῦ καὶ νὰ στραφοῦμε σὲ ὅ,τι τρέφει τὴν ψυχή. Οἱ ὕμνοι, τὰ κείμενα τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τὸ κατανυκτικὸ ὕφος τῶν ἁγίων αὐτῶν ἡμερῶν μᾶς βοηθοῦν νὰ σταθοῦμε μὲ ἀλήθεια μπροστὰ στὸν Χριστὸ ποὺ πάσχει γιὰ μᾶς⁴. Μόνο ἔτσι ἡ Ἀνάσταση θὰ γίνει βίωμα καὶ ὄχι ἀπλῶς ἑορταστικὸ γεγονός.
Μέσα σὲ αὐτὴ τὴ σωτηριώδη πορεία ἀναδεικνύεται καὶ ἡ εὐθύνη τῆς οἰκογένειας. Ἰδιαίτερα οἱ γονεῖς καλοῦνται νὰ ἀναλογιστοῦν τὸν ρόλο τους ἀπέναντι στὰ παιδιά τους. Ἡ πίστη δὲν μεταδίδεται μὲ θεωρίες, ἀλλὰ μὲ παραδείγματα. Ὅταν τὰ παιδιά βλέπουν τοὺς γονεῖς νὰ προσεύχονται, νὰ συμμετέχουν στὶς ἱερὲς ἀκολουθίες καὶ νὰ προετοιμάζονται γιὰ τὴ Θεία Κοινωνία, τότε καταλαβαίνουν τί σημαίνει πορεία πρὸς τὸ Πάθος καὶ τὴν Ἀνάσταση⁵.
Σε αὐτὸ τὸ σημείο θὰ ἤθελα νὰ καλέσω ὅλους μας, ὄχι μόνο αὐτὲς τὶς ἡμέρες ἀλλὰ καὶ καθ’ ὅλη τὴ διάρκεια τοῦ ἔτους, νὰ στρέφουμε τὸ ἐνδιαφέρον μας καὶ σὲ ὅσους δοκιμάζονται ἀπὸ τὸν πόνο, τὴν ἀσθένεια καὶ τὴ μοναξιὰ καὶ δὲν μποροῦν νὰ βρεθοῦν μαζί μας στὸν Ναὸ καὶ νὰ συμμετάσχουν στὴ λατρευτικὴ ζωή. Ἡ Ἐκκλησία δὲν τοὺς ξεχνᾶ οὔτε τοὺς ἀπομακρύνει ἀπὸ τὴ ζωή της. Μὲ τὴ βοήθεια τῶν συγχρόνων μέσων μποροῦν νὰ παρακολουθοῦν τὶς ἱερὲς ἀκολουθίες καὶ νὰ συμμετέχουν πνευματικά, γνωρίζοντας ὅτι ὁ Χριστὸς βρίσκεται κοντὰ σὲ κάθε ἄνθρωπο ποὺ ὑπομένει καὶ ἐλπίζει⁶.
Ἡ νηστεία, ἡ προσευχὴ καὶ ἡ ἐξομολόγηση ἀποτελοῦν τὰ πνευματικὰ ἐφόδια αὐτῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς διαδρομῆς. Δὲν εἶναι τυπικὲς ὑποχρεώσεις, ἀλλὰ δρόμος θεραπείας τῆς ψυχῆς. Ἡ μετάνοια καθαρίζει τὴν καρδιὰ καὶ μᾶς καθιστᾷ ἱκανοὺς νὰ σταθοῦμε μπροστὰ στὸ μυστήριο τῆς σωτηρίας μὲ ταπείνωση καὶ ἀλήθεια⁷.
Ὅλη αὐτὴ ἡ πορεία πρὸς τὴν Ἀνάσταση ὁδηγεῖ σὲ ἕναν σαφῆ καὶ οὐσιαστικὸ σκοπό. Νὰ φθάσουμε στὴ ζωντανὴ συνάντηση μὲ τὸν Ἀναστημένο Χριστό. Τὸ βράδυ τῆς Ἀναστάσεως δὲν καλοῦμαστε ἀπλῶς νὰ ἀκούσουμε τὸ χαρμόσυνο μήνυμα, ἀλλὰ νὰ ἐνωθοῦμε μαζί Του στὸ Ἅγιο Ποτήριο. Ἡ Θεία Κοινωνία εἶναι ἡ κορύφωση τῆς ἀναστάσιμης χαρᾶς καὶ ἡ ἀληθινὴ κοινωνία ζωῆς⁸.
Ἡ συμμετοχὴ μας σὲ αὐτὲς τὶς σωτηριώδεις ἡμέρες δὲν μπορεῖ νὰ μείνει ἐξωτερική. Ὁ Χριστὸς δὲν ζητᾷ ἀπλῶς παρουσία, ἀλλὰ καρδιὰ ποὺ ἀγωνίζεται. Μᾶς καλεί νὰ σταυρώσουμε τὰ πάθη μας, γιὰ νὰ ζήσουμε τὴν Ἀνάσταση ὡς προσωπικὸ γεγονός. «Ἐὰν πεθάνουμε μαζί Του, θὰ ζήσουμε καὶ μαζί Του»⁹.
Κλείνοντας αὐτὲς τὶς λίγες σκέψεις, ἀπευθύνω πρὸς ὅλους σας τρεῖς ἁπλὲς πατρικὲς συμβουλές:
Πρῶτον, νὰ ζήσουμε αὐτὲς τὶς ἡμέρες μὲ περισσότερη προσευχὴ καὶ σιωπή.
Δεύτερον, νὰ συγχωρήσουμε καὶ νὰ συμφιλιωθοῦμε.
Καὶ τρίτον, νὰ προετοιμασθοῦμε μὲ συνείδηση, μετάνοια καὶ εἰρήνη καρδιᾶς γιὰ τὴ Θεία Κοινωνία τὸ βράδυ τῆς Ἀναστάσεως¹⁰.
Ἀς ἀφήσουμε, ἀδελφοί μου, τὸν Χριστὸ νὰ περάσει ἀπὸ τὴ ζωὴ μας. Ἀς Τὸν ἀκολουθήσουμε μὲ ταπείνωση καὶ πίστη, ὥστε νὰ ἀξιωθοῦμε νὰ χαροῦμε ἀληθινὰ τὸ φῶς τῆς Ἀναστάσεως. Τότε ἡ ἀναστάσιμη χαρὰ δὲν θὰ μείνει λόγος ἢ ἔθιμο, ἀλλὰ θὰ γίνει δύναμη ζωῆς, παρηγοριὰ καὶ ἐλπίδα γιὰ τὴν καθημερινότητά μας.
Μὲ εὐχὲς γιὰ καλὴ καὶ εὐλογημένη
Ἁγία καὶ Μεγάλη Ἑβδομάδα,
Ὁ Ἐπίσκοπός σας,
† Ὁ Φλωρίνης, Πρεσπῶν καὶ Ἐορδαίας ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ
Παραπομπές:
¹ Ματθ. 21,5
² Ματθ. 26,18
³ Ματθ. 25,13
⁴ Ἰω. 12,24
⁵ Ἰω. 3,16
⁶ Ματθ. 11,28
⁷ Ψαλμ. 50,19
⁸ Ἰω. 6,56
⁹ Β΄ Τιμ. 2,11
¹⁰ Α΄ Κορ. 11,28
