Ο γιατρός – προπονητής της Καστοριάς (handball), Ηλίας Τάρες, που γνώριζε το τελευταίο θύμα του κορωνοϊού στην Ελλάδα, τόνισε σε συνέντευξή του στο greekhandball.com: «Αυτή την φορά, ο φόβος είναι ίσως σύμμαχός μας»
στον ΓΙΩΡΓΟ ΔΕΛΑΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ (greekhandball.com)
Ο μαιευτήρας – γυναικολόγος, Ηλίας Τάρες, που γνώριζε τον 53χρονο, ο οποίος κατέληξε σήμερα (15/03) και αποτελεί το τέταρτο θύμα του κορονοϊού στην Ελλάδα, μίλησε στο greekhandball.com για τις εξελίξεις σχετικά με τον ιό.
Ο 46χρονος, εκ των προπονητών (σ.σ. συνεργάζεται με τον Κωνσταντίνο Ραπτόπουλο) της γυναικείας ομάδας χάντμπολ της Καστοριάς (Α2 Γυναικών, 2ος όμιλος), αλλά και των ηλικιακών τμημάτων του συλλόγου, απάντησε σε ερωτήσεις, που τού θέσαμε και… λίγο πολύ απασχολούν όλους μας, αναφορικά με την περιπέτεια, την οποία βιώνουμε.
-Βιώνουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, που επηρεάζουν το σύνολο της κοινωνίας. Θυμάστε κάτι ανάλογο στο παρελθόν;
«Όχι. Με τον SARS, η κατάσταση δεν ήταν όμοια. Αυτή την φορά τα πράγματα είναι χειρότερα. Ας ελπίσουμε να μην εξελιχθούν σε πολύ χειρότερα. Η μεταδοτικότητα, τώρα, είναι υψηλή.
Η Ιταλία βιώνει πολλά, παρά το γεγονός πως, τουλάχιστον στο βόρειο τμήμα της, το σύστημα υγείας είναι καλύτερο απ’ ό, τι στην Ελλάδα. Καθυστέρησε να λάβει μέτρα, αντίθετα η χώρα μας έδρασε άμεσα, καθώς το πάθημα της Ιταλίας έγινε μάθημα σ’ εμάς. Ωστόσο, η κοινωνία μας δεν δείχνει να έχει συνειδητοποιήσει απόλυτα το πρόβλημα. Ελπίζω να προλάβουμε την περαιτέρω εξάπλωση και μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα των δύο-τριών εβδομάδων να αναπτύξουμε επιπλέον κλίνες εντατικής. Προς το παρόν, είμαστε σχετικά καλά».
-Παρά τα πολύ αυστηρά, αλλά σίγουρα ορθά, μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης και παράλληλα παρά την όξυνση των κρουσμάτων, κάποιοι δεν δείχνουν να συμμορφώνονται, παίρνοντας ίσως στον… λαιμό τους συμπολίτες μας. Πόσο δύσκολο είναι για έναν ολόκληρο λαό να αλλάξει συνήθειες, αλλά και… μυαλά από την μία ημέρα στην άλλη;
«Συμφωνώ πως κάποιοι μπορεί να οδηγήσουν στον θάνατο άλλους. Όμως, οι συνήθειες είναι θέμα παιδείας και αυτή είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει ξαφνικά. Είναι, επίσης, δύσκολο να πεις «όχι» στα παιδιά, ενώ μέχρι πρότινος τους έκανες όλα τα χατίρια. Οι ενήλικες πρέπει να πάψουν να βρίσκουν δικαιολογίες και να συμμορφωθούν και παράλληλα, οι γονείς να περιορίσουν τα παιδιά. Είναι ζήτημα ατομικής ευθύνης.
Επιστημονικά μιλώντας, δεν γνωρίζουμε τον ρυθμό μεταδοτικότητας. Δεν ξέρουμε αν μας προφυλάσσει το ένα μέτρο. Στην Κίνα αποδείχθηκε ότι υπήρχε μετάδοση και σε απόσταση 2,5 μέτρων. Επίσης, δεν είμαστε, ακόμα, σε θέση να γνωρίζουμε τον επιτρεπτό χρόνο, που μπορούμε να είμαστε εκτός σπιτιού. Ούτε οι επιστήμονες δεν ξέρουν τι ακριβώς ισχύει, πόσο μάλλον ο κόσμος. Νοσεί μέχρι και ιατρικό προσωπικό, το οποίο λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα, ώστε να προφυλαχθεί.
Ως άνθρωπος είμαι εντελώς κατά των μέτρων φόβου, διότι θεωρώ ότι ο φόβος ελέγχει τις μάζες. Αυτή την φορά, όμως, ο φόβος είναι ίσως σύμμαχός μας.
Στην Ιταλία, χρειάζεται κανείς ειδική άδεια, για να μετακινηθεί από το σπίτι του σε σούπερ μάρκετ, φαρμακείο, ιατρό. Αν συμβεί αυτό, χωρίς την κατοχή σχετικού εγγράφου, εφόσον ζητηθεί από το πρόσωπο από τις αρμόδιες αρχές, τότε πέρα από το πρόστιμο, που τού επιβάλλεται, αμαυρώνεται και το ποινικό μητρώο του. Ενδεχομένως, να πρέπει να επιβληθεί και σ’ εμάς ένα μέτρο… φυλακής».
greekhandball.com, via https://sentra.com.gr/
