Τις τελευταίες ημέρες μονοπωλεί την ευρωπαϊκή πολιτική επικαιρότητα το ζήτημα το βρετανικού δημοψηφίσματος για παραμονή ή όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Δυστυχώς το ζήτημα πήρε μια δραματική τροπή με την πρόσφατη δολοφονία της βρετανίδας βουλευτού του κόμματος των Εργατικών Τζο Κοξ, η οποία έκανε ενεργή πολιτική υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ. Η βρετανίδα πολιτικός δολοφονήθηκε από ακροδεξιό εξτρεμιστή εξαιτίας αυτής της ενεργής πολιτικής της.
Οι ημέρες που περνά η Μ. Βρετανία θυμίζουν πολύ τις ημέρες του αντίστοιχου ελληνικού δημοψηφίσματος το περσινό έτος. Ο συντηρητικός πρωθυπουργός Κάμερον, θεώρησε ότι μπορεί να «εκβιάσει» την ΕΕ, κάνοντας ένα δημοψήφισμα που δεν έχει απολύτως καμιά πρακτική χρησιμότητα, πέραν του μικροπολιτικού οφέλους που έκρινε ότι μπορεί να αποκομίσει ο ίδιος ο βρετανός πρωθυπουργός και το κόμμα του. Αφού επέτυχε μια αρχική συμφωνία με την ΕΕ τον περασμένο Φεβρουάριο σε ζητήματα που επιζητούσε η χώρα του , αποφάσισε να προχωρήσει σε ένα εντελώς προσχηματικό δημοψήφισμα που έχει διχάσει και δηλητηριάσει την βρετανική κοινωνία σε μεγάλο βαθμό. Αποτέλεσμα αυτής της πόλωσης είναι η δολοφονία μιας αθώας γυναίκας πολιτικού που απλώς μαχόταν για αυτό που πίστευε ότι ήταν προς το συμφέρον της πατρίδας της.
Ειδικά εμείς οι Έλληνες αυτό το «έργο» το γνωρίζουμε καλά, καθώς το ζήσαμε τον περασμένο Ιούνιο. Οι σημερινοί κυβερνώντες, επενδύοντας στον διχασμό και την πόλωση για χρόνια ολόκληρα, αποφάσισαν να δηλητηριάσουν την ελληνική κοινωνία κάνοντας ένα δημοψήφισμα, που είχαν εξαρχής αποφασίσει ότι δεν θα έχει καμιά πρακτική σημασία. Προσπαθώντας μικροπολιτικά να «ενισχύσουν» την διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας κατά τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές εκείνη την περίοδο, αποφάσισαν να πολώσουν την ελληνική κοινωνία και να «παίξουν» με τις τύχες της πατρίδας. Φανάτισαν και διαχώρισαν τους Έλληνες, τους έβαλαν να «ψηφίσουν» περί μιας ήδη ανύπαρκτης ευρωπαϊκής πρότασης, και στην συνέχεια πήραν το «ΟΧΙ» του και το έκαναν κουρελόχαρτο και Τρίτο Μνημόνιο.
Στην περίπτωση της Ελλάδας, δεν θρηνήσαμε θύματα τότε, όπως η Βρετανία σήμερα. Αυτό όμως που σίγουρα βιώσαμε είναι ο βαθύς διαχωρισμός της ελληνικής κοινωνίας, σε επίπεδα που είχε να βιώσει η πατρίδα από την περίοδο του Εμφυλίου. Χαρακτηρισμοί όπως «προδότες», «δοσίλογοι» και «γερμανοτσολιάδες» ακούγονταν για χρόνια από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ κατά των πολιτικών τους αντιπάλων. Και κατά την περίοδο του δημοψηφίσματος, ακούγονταν και από την μισή ελληνική κοινωνία κατά της άλλης μισής. Λες και ο «βαθμός πατριωτισμού» του καθενός, μετριέται κατά πόσο θεωρεί κάποιος ότι μια οικονομική πρόταση είναι συμφέρουσα ή όχι. Το περσινό ελληνικό δημοψήφισμα ήταν το καλύτερο παράδειγμα για τα επίπεδα πόλωσης και εξαπάτησης που μπορεί να υποστεί η κοινή γνώμη, όταν άφρονες πολιτικοί έχουν αποφασίσει να εκμεταλλευτούν τον «θυμό» και τον «φανατισμό» για μικροπολιτικούς λόγους. Κατά (καθόλου) παράδοξο τρόπο, και ο δολοφόνος της Τζο Κοξ, χρησιμοποίησε τα ίδια «επίθετα» κατά του θύματός του, όταν προσπάθησε να δικαιολογήσει το έγκλημα του. Αποκάλεσε το θύμα του «προδότη». Φυσικά δεν έχει την απόλυτη υπαιτιότητα για αυτό. Διότι κάποιοι πολιτικοί αγύρτες τον «έπεισαν» ότι όποιος ασπάζεται θέσεις υπέρ της ΕΕ είναι «προδότης».
Ο Βρετανός πρωθυπουργός «θερίζει ότι έσπειρε». Αποφάσισε να κάνει ένα διχαστικό δημοψήφισμα ενώ είχε ήδη επιτευχθεί συμφωνία με τους Ευρωπαίους. Η τραγικότητα της ανερμάτιστης πολιτικής του, επέφερε ένα έγκλημα και μια βαθιά διχασμένη και τραυματισμένη κοινωνία. Κατά τραγικό παράδοξο, το έγκλημα της Τζο Κοξ άλλαξε την βρετανική πρόθεση ψήφου στο δημοψήφισμα . Και πλέον οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μάλλον οι Βρετανοί θα ψηφίσουν υπέρ της παραμονής στην ΕΕ. Ίσως γιατί κατάλαβαν ότι οι πολιτικοί που επενδύουν στο πατριωτικό αίσθημα και στον θυμό τους, έχουν συχνά πολύ διαφορετικά κίνητρα από αυτά που ισχυρίζονται δημοσίως. Τα κίνητρα της προσωπικής ιδιοτέλειας, χωρίς κανένα ενδοιασμό για την πόλωση και τον διχασμό που προκαλούν στους λαούς τους, με τελικό μακροπρόθεσμο θύμα την ίδια την πατρίδα και την ενότητά της. Το παρακολουθήσαμε το «έργο» και στην πατρίδα μας…
Παύλος Κιλίντζης
Μέλος της Ένωσης Κεντρώων
