Η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας διοργάνωσε στην Τ.Κ. Πενταλόφου εκδήλωση τιμής και μνήμης προς τιμήν των γυναικών που συμμετείχαν και συνεισέφεραν με κάθε τρόπο στο έπος του ’40.
Η Ελλάδα αντιστάθηκε σθεναρά σε σειρά προκλήσεων της Ιταλικής αυτοκρατορίας, που απαίτησε από την πατρίδα μας άμεση παράδοση, «γην και ύδωρ». Η απάντηση δεν μπορούσε να είναι άλλη από το ΟΧΙ. Ο Στρατός μας με όσα μέσα διέθετε και με τη διαρκή και ενεργή συμπαράσταση των κατοίκων των χωριών της ευρύτερης περιοχής της Πίνδου, αντιμετώπισε τις μεραρχίες του Μουσολίνι. Ο αγώνας όλων αυτών των ανθρώπων στο έπος τού ’40, αποτελεί φωτεινό παράδειγμα, άξιο μίμησης όλων των επόμενων γενεών σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο.
Η Καλλιόπη Σεμερτζίδου που έδωσε το παρών στην εκδήλωση δήλωσε τα εξής:
“Μεγάλη συγκίνηση να βρεθώ ανάμεσα τις Ηρωίδες του έπους του ´40.
Η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας τίμησε τις 13 εν ζωή Ηρωίδες τις Πίνδου κατά το έπος του ’40 στον Πεντάλοφο Βοΐου, αποτίοντας ελάχιστο φόρο για την προσφορά τους στην πατρίδα.
Εκτός από τους ήρωες στρατιώτες που έπεσαν στα αλβανικά βουνά, τιμή και δόξα ανήκει στις αφανείς ηρωίδες, τις γυναίκες της Πίνδου, για την αμέριστη βοήθειά τους στον ελληνικό στρατό. Έγραψαν την δική τους ιστορία και θα μείνουν στην αιωνιότητα για την σημαντική βοήθεια που προσέφεραν στον ελληνικό στρατό.
Οι γυναίκες της Πίνδου, από τον Πεντάλοφο Κοζάνης, βρέθηκαν την εποχή εκείνη στα απάτητα βουνά μεταφέροντας πολεμοφόδια, ζεστά ρούχα στους στρατιώτες με κίνδυνο της ζωής τους, να πλέκουν μέρα νύχτα χωρίς σταματημό μάλλινα για τους στρατιώτες. Πολλά νεαρά κορίτσια είχαν γραφτεί εθελόντριες στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό και γίνονταν Νοσοκόμες.
Οι αφηγήσεις πολλές αλλά ο στόχος ένας!!!
«Το κάναμε για την πατρίδα μας, να ζήσουμε. Για να ελευθερωθούμε! Να μην τους βάλουμε στην Ελλάδα! Πολεμήσαμε κι εμείς και γίναμε μια μέρα ελεύθεροι και ζάτε εσείς ελεύθερα! Όλη, όλη η Ελλάδα ζα ελεύθερη, χωρίς κατακτητή μέσα. Άμα δε βοηθούσαμε, θα ερχόντανε οι Ιταλοί. Είμαι χαρούμενη κι ας είδα πόλεμο και τραυματισμένα παιδιά.»
Τα λόγια της Βούγια Αρετή, γεννημένη το 1920.
Είμαι πολύ περήφανη για τους Προγόνους μας, είμαι περήφανη που είμαι Ελληνίδα, είμαι περήφανη που είμαι Γυναίκα, είμαι περήφανη για την Ιστορία μας, είμαι περήφανη για την Θρησκεία μας”
