‘-Με αφορμή την είδηση και το περιστατικό, σκέψεις με κυρίευσαν,από ανθρωπιστική άποψη και μόνο, καθώς μου είναι άγνωστες οι συνθήκες και τα πραγματικά περιστατικά, και αναρωτήθηκα!
–Και θα ξεκινήσω, θέτοντας μια ερώτηση, απευθυνόμενος στον απλό νοήμονα και όχι ιδιαίτερα οξυδερκή *άνθρωπο*! Σκόπιμα τονίζω, την λέξη *άνθρωπο*! Σκόπιμα!
–Λογίζεται ή όχι δολοφόνος από πρόθεση αυτή/αυτός, που πετάει το νεογέννητο μωρό της/του, αδύναμο και αδύνατο να αυτοπροστατευθεί, αφού δεν γνωρίζει καν την ύπαρξή του;
–Έχει πρόθεση και ένστικτα δολοφόνου ο/η παιδοκτόνος, ανεξάρτητα αν συμπτωματικά, ΄το *ανθρώπινο σκουπίδι* το βρίσκει κάποιος τρίτος άνθρωπος και το σώζει; Δηλαδή, αν αγαπητέ αναγνώστη, μεταξύ μας άγνωστοι και χωρίς αιτία, σε μαχαιρώσω και τελικά διασωθείς από τα
κτηνώδη αισθήματα και κίνητρα μου και σωθείς από την επιτυχή επέμβαση των ιατρών και της επιστήμης, παύω να είμαι ένα δολοφονικό κτήνος!
–Και τώρα ερωτώ. Είναι ή όχι ηλίθιο ένα κράτος, που δεν επιτρέπει σε χιλιάδες άτεκνους πολίτες του, που εναγώνια απευθύνονται στα ιδρύματα για την υιοθεσία ενός παιδιού, και τους ζητούνται ένα κάρο προϋποθέσεις, –κυρίως οικονομικής ευχέρειας– την στιγμή που επιτρέπει στον κάθε άνεργο οικογενειάρχη να αραδιάζει όσα παιδιά θέλει, ανεξάρτητα αν μπορεί ή όχι να τα συντηρήσει;
–Και γιατί να μην υπάρχει μια υπηρεσία που να δίνει την δυνατότητα στην κάθε “μητέρα” (εντός εισαγωγικών αναμφίβολα), να μπορεί να απευθύνεται και να παραδίδει το παιδί της για υιοθεσία, από το να το πετάει στα σκουπίδια; Άραγε, μήπως θα πρέπει να υιοθετηθεί από την πολιτεία και να εφαρμοστεί κάτι σαν *κάδος ανακύκλωσης βρεφικών ψυχών*, μιας και πολλές από τις παρά την θέληση τους μητέρες, προτιμούν να πετούν τα σπλάχνα τους, στα σκουπίδια!
–Και προσέξτε! Διόλου δεν υπονοώ και ούτε υποστηρίζω ότι θα πρέπει το κράτος να απαγορεύει σε κάποιον άνεργο ή με περιορισμένο εισόδημα να κάνει όσα παιδιά θέλει! Λέω απλώς, ότι θα πρέπει να σκεφθεί το ανόητο αυτό κράτος, ότι και αυτός που έχει ένα περιορισμένο εισόδημα, θα
πρέπει να έχει το δικαίωμα να γίνει γονιός και πως μπορεί αναμφίβολα να αναθρέψει και να μεγαλώσει ένα υιοθετημένο παιδί! Και θεωρώ επίσης, ότι ζώντας και μεγαλώνοντας ένα παιδί μέσα σε μια φτωχή οικογένεια, σίγουρα είναι πολύ καλλίτερα, απο ένα ίδρυμα, χωρίς να απαξιώνω το έργο αυτών! Γιατί λοιπόν να οδηγεί ένα ζευγάρι σε άλλες διαδικασίες, έννομες ή παράνομες;
–Γνωστό άλλωστε, ότι κάθε λίγο και λιγάκι, βγαίνει στην φόρα και ένα κύκλωμα που κυρίως εκμεταλλεύονται οικονομικά κάποιοι ιθύνοντες για παράνομες υιοθεσίες ή υποτιθέμενες (μη γενόμενες φυσικά) γέννες και έτσι γέμισε η Ελλάδα με Ελληνόπουλα από την Βουλγαρία ή άλλες χώρες!
–Επιτέλους, γιατί θα πρέπει ένα ζευγάρι να μπει σε τέτοιες διαδικασίες, αναρωτιέμαι, αφού υπάρχουν στα ιδρύματα της χώρας μας, εκατοντάδες μικρά ορφανά;
–Και το κράτος, δυστυχώς δεν είναι *απρόσωπο*! Συνεπώς, η ηλιθιότητα, έχει ταυτότητα!
Ρουσσάκης Σαρ. Πολυχρόνης
Έλλην το γένος
Πατριώτης κατά το ήθος
Σκεπτόμενος κατά το έθος
(18 Δεκ. 2019)
